در سومین روز پرکشیدن فرشتگان فرزانگان؛

فرزانگان کرمان، مسافران بی‌بازگشت جاده/چگونه بی مسئولیتی، رؤیا و زندگی هایی را نابود کرد

سه روز پیش اتوبوس حامل دانش‌آموزان نخبه دبیرستان فرزانگان کرمان دچار سانحه و منجر به جان‌باختن ۶ نفر، از جمله ۴ دانش‌آموز و همسر سرایدار مدرسه و پسر ۹ ساله‌اش شد.

کد خبر: ۱۲۸۷۸۹۴

تاریخ: ۲۱ بهمن ۱۴۰۳ - ۱۳:۵۴

به گزارش خبرنگار تابناک از کرمان، دانش‌آموزان فرزانگان کرمان که در سال دوازدهم تحصیل می‌کردند، پس از ماه‌ها تلاش و مطالعه، برای استراحت و تجدید قوا به اردوی تفریحی رفته بودند تا با انرژی بیشتری برای کنکور آماده شوند، اما این سفر به تراژدی‌ای غم‌انگیز تبدیل شد و آینده‌ی درخشان آن‌ها ناتمام ماند.

روز گذشته مراسم تشییع و خاکسپاری قربانیان این حادثه با حضور گسترده‌ی مردم و مسئولان برگزار شد، وزیر آموزش و پرورش نیز در این مراسم حضور یافت و با خانواده‌های داغدار ابراز همدردی و تأکید کرد: با هرگونه کوتاهی در این حادثه برخورد قاطع خواهد شد و پیگیری‌های لازم برای جلوگیری از تکرار چنین حوادثی انجام خواهد گرفت.

از برنامه‌ریزی برای پایان امتحانات تا سال نو و آرزوهای بزرگ

با نزدیک شدن به پایان امتحانات، بسیاری از دانش‌آموزان و دانشجویان، خستگی ناشی از ماه‌ها درس و مطالعه را احساس می‌کنند. اما همین نقطه، آغاز برنامه‌ریزی برای روزهای پیش‌رو است، از استراحت و تفریح گرفته تا اهداف جدیدی که در سال نو دنبال خواهند کرد.

در این میان، رؤیاها و آرزوهای بزرگ شکل می‌گیرند، از موفقیت در کنکور و پیشرفت تحصیلی گرفته تا شروع یک کسب‌وکار جدید یا حتی تلاش برای تغییرات مثبت در زندگی. پایان امتحانات فقط یک ایستگاه است، اما سال نو جاده‌ای تازه برای حرکت به سوی آینده‌ای بهتر خواهد بود.

حادثه‌ی دلخراش واژگونی اتوبوس دانش‌آموزان دبیرستان فرزانگان کرمان، زخمی عمیق بر قلب خانواده‌ها، دوستان، معلمان و همکلاسی‌های این عزیزان گذاشت. دخترانی که پر از امید و آرزو بودند، با برنامه‌هایی برای آینده‌ای درخشان، اما در یک لحظه‌ی تلخ، سفر زندگی‌شان ناتمام ماند.

برای والدینی که سال‌ها با عشق فرزندانشان را پرورش داده بودند، این مصیبت غیرقابل‌باور است. آن‌ها که تا دیروز در کنارشان درس می‌خواندند و برای کنکور آماده می‌شدند، حالا جای خالی‌ دیانا، آتنا، مریم و پریناز در کلاس‌ها و خانه‌ها فریاد می‌زند. برخی دوستان و همکلاسی‌هایی که خود زخم بر بدن دارند امروز سر کلاس حاضر شده‌اند و هنوز باور ندارند که دیگر صدای خنده و شوق آن‌ها را نخواهند شنید.

پرواز فرشتگان فرزانگان از اردو به دیار ابدی

اردویی که قرار بود لحظاتی خوش برای دانش‌آموزان نخبه‌ی فرزانگان کرمان باشد حالا به تراژدی‌ای غم‌انگیز تبدیل شد و دخترانی که با اشتیاق برای سفری کوتاه آماده شده بودند، هرگز تصور نمی‌کردند که این اردو برای آن‌ها بی‌بازگشت خواهد بود. خانواده‌هایشان با لبخند بدرقه‌شان کردند، اما آن‌ها دیگر هرگز به خانه بازنگشتند.

این حادثه، داغی همیشگی بر دل بازماندگان گذاشت. والدینی که با امید به آینده‌ی درخشان فرزندانشان چشم دوخته بودند، حالا با عکس‌های آن‌ها در قاب‌های سیاه روبه‌رو هستند. دوستان و همکلاسی‌هایی که تا دیروز در کنارشان می‌خندیدند، امروز با ناباوری و اندوه، جای خالی‌شان را حس می‌کنند.

مراسم سوگواری به جای جشن فارغ‌التحصیلی در کرمان

این فاجعه نه‌تنها خانواده‌های داغدار، بلکه جامعه‌ای را که به آینده‌ی این نخبگان امیدوار بود، در غمی سنگین فرو برد. تصاویر اشک‌های بی‌امان مادران و پدران، خواهران و برادران و هم‌کلاسی‌هایی که دفتر خاطراتشان را مرور می‌کنند، دلنوشته و سوگ نامه پریا برای خواهر دوقلویش پریناز و مراسمی که به جای جشن فارغ‌التحصیلی، به سوگواری تبدیل شد نشان از داغی دارد که هرگز التیام نخواهد یافت.

حالا دوستان، همکلاسی‌ها، معلمان و خانواده‌های داغدار مانده‌اند با قلب‌هایی آکنده از غم و اشک‌هایی که تمامی ندارند. جای خالی عزیزانی که تا دیروز با آن‌ها می‌خندیدند، درس می‌خواندند و رؤیا می‌بافتند، حالا مانند زخمی عمیق در دلشان باقی مانده است.

میزهایی که دیگر صاحبشان پشتشان نمی‌نشیند، کتاب‌هایی که دیگر ورق نمی‌خورند و لبخندهایی که برای همیشه خاموش شدند… همکلاسی‌ها هنوز باور ندارند که دیگر کنارشان نیستند. خانواده‌هایی که هر روز با خاطرات عزیزانشان زندگی می‌کنند، با عکس‌هایشان سخن می‌گویند و در سکوت شب، اشک می‌ریزند.

غم از دست دادن عزیزان؛ داغی فراموش نشدنی

در میان جان‌باختگان این حادثه‌ی تلخ، تنها دانش‌آموزان نخبه نبودند که پرپر شدند؛ همسر و پسر سرایدار مدرسه نیز در این سفر بی‌بازگشت، به دیار ابدی شتافتند. آن‌ها که بخشی از خانواده‌ی مدرسه بودند، حالا جای خالی‌شان برای همیشه احساس خواهد شد.

این فاجعه نه‌تنها قلب خانواده‌های داغدار را شکست، بلکه مدرسه‌ای را که روزی پر از شور و زندگی بود، در غمی سنگین فرو برد. دیگر سرایدار مدرسه، با چهره‌ای آشنا و مهربان، در حیاط قدم نمی‌زند و دیگر صدای خنده‌های پسر کوچکش در راهروهای مدرسه نمی‌پیچد.

فرشتگانی که در اوج شکوفایی از میان ما رفتند، دیگر در کلاس‌های درس، در حیاط مدرسه و در رویاهای آینده‌شان حضور ندارند. اما یادشان همیشه زنده خواهد ماند؛ در قلب‌هایی که برایشان تپید، در اشک‌هایی که برایشان ریخته شد، و در آرزوهایی که ناتمام ماندند.

تکرار نخبه‌گریزی و نخبه‌کُشی تا کِی؟

وقتی از نخبگان حرف می‌زنیم، از سرمایه‌های ارزشمند یک کشور سخن می‌گوییم؛ از دانش‌آموزانی که با تلاش، هوش و پشتکارشان می‌توانند آینده‌ای درخشان برای خود و جامعه بسازند. اما چرا بارها شاهد حوادثی هستیم که این استعدادها را از میان ما می‌برد؟ چرا بی‌تدبیری و سهل‌انگاری مسیر زندگی‌شان را کوتاه می‌کند؟

حادثه‌ی تلخ واژگونی اتوبوس دانش‌آموزان نخبه در کرمان تنها یک اتفاق ناگوار نبود؛ بلکه زنگ خطری است که بارها به صدا درآمده و هربار با اشک و اندوه خاموش شده است. چرا هنوز هم ایمنی سفرهای دانش‌آموزی، نظارت بر وسایل نقلیه و مسئولیت‌پذیری نهادهای مربوطه جدی گرفته نمی‌شود؟ تا کی باید شاهد از دست دادن نخبه‌هایی باشیم که می‌توانستند آینده‌ساز این سرزمین باشند؟

این چرخه‌ی تلخ نخبه‌کُشی و نخبه‌گریزی باید متوقف شود. هر حادثه‌ای که جان این فرزندان را می‌گیرد، نه فقط یک ضایعه‌ی شخصی، بلکه یک خسارت ملی است. تا زمانی که مسئولیت‌پذیری جای بی‌تفاوتی را نگیرد، این داغ‌ها همچنان بر دل‌ها خواهد ماند.

پاسخگویی در برابر جان‌های از دست رفته

یک لحظه بی‌مبالاتی، یک تصمیم اشتباه، یا یک کوتاهی ساده می‌تواند به بهای جان انسان‌ها تمام شود. در حادثه‌ی غم‌انگیز واژگونی اتوبوس دانش‌آموزان نخبه‌ی کرمانی، نه‌تنها راننده‌ای که مسئولیت جان این عزیزان را بر عهده داشت، بلکه همه‌ی کسانی که در نظارت و تأمین امنیت این سفر کوتاهی کردند، باید پاسخگو باشند.

نمی‌توان این فاجعه را تنها به خطای فردی راننده محدود کرد؛ چراکه زنجیره‌ای از بی‌تدبیری‌ها و نظارت‌های ناکافی در شکل‌گیری این حادثه نقش داشتند. چه کسی وضعیت فنی اتوبوس را بررسی کرده بود؟ چرا ایمنی مسیر مورد توجه قرار نگرفت؟ چه نهادی باید نظارت دقیق‌تری انجام می‌داد تا چنین حادثه‌ای رخ ندهد؟

بروز حادثه برای فرزانگان آغازی برای پیشگیری از فجایع بعدی

جان این دانش‌آموزان نخبه، بهایی نبود که بتوان با تأسف و همدردی از کنارش گذشت. عدالت ایجاب می‌کند که تمامی مسئولان این حادثه، از راننده گرفته تا کسانی که در تأمین امنیت سفر سهل‌انگاری کردند، به‌طور شفاف و صریح پاسخگو باشند. این اتفاق نباید همچون گذشته به فراموشی سپرده شود؛ بلکه باید نقطه‌ی آغازی برای اصلاح و جلوگیری از فجایع بعدی باشد. البته که تجربه نشان داده تا شاهد مصیبت نباشیم اقدام بازدارنده مناسبی انجام نمی‌شود و شوربختانه همواره باید عده‌ای قربانی شوند تا بیداری حاصل شود.

به گزارش تابناک، این حادثه تلخ و دردناک بار دیگر نشان داد که سهل‌انگاری و بی‌مسئولیتی، چگونه می‌تواند زندگی‌هایی را نابود کند و خانواده‌هایی را برای همیشه عزادار کند. توجه به ایمنی وسایل نقلیه و نظارت دقیق بر آن‌ها باید همواره رعایت شود تا بار دیگر شاهد پرپر شدن گل‌های جوان این سرزمین نباشیم.

این غم، نه فقط برای بازماندگان، بلکه برای تمام جامعه سنگین است. از دست دادن نخبگان و آینده‌سازان این سرزمین، زخمی است که به این زودی‌ها التیام نمی‌یابد. اما یاد و خاطره‌ تمام جان‌باختگان این حادثه تلخ در قلب‌های ما زنده خواهد ماند و داغ آن‌ها هیچ‌گاه فراموش نخواهد شد.