طغیان هواداران روی سکوهای ناآرام؛

سالن‌های فوتسال نباید میدان جنگ باشند/فرهنگ هواداری به فنا رفته؟!

فرهنگ هواداری در فوتبال ایران سال‌هاست دچار تغییر شده و چنان حواشی بر متن غلبه کرده که روی سکوهای فوتبال و فوتسال ایران شاهد صحنه‌هایی هستیم که دیدن آنها در سایت‌ها و شبکه‌های اجتماعی، مخاطبان خانه‌نشین را هم شوکه می‌کند.

کد خبر: ۱۲۸۷۷۸۶

تاریخ: ۲۱ بهمن ۱۴۰۳ - ۰۳:۴۰

هواداران نقش بسیار مهمی در جو بازی‌ها و کاهش تنش‌ها و درگیری‌ها دارند. حضور هواداران روی سکوها از یک‌سو می‌تواند به ایجاد فضای مثبت کمک کند و از سوی دیگر بروز برخی رفتار‌های نادرست می‌تواند عاملی برای افزایش حواشی و تنش‌ها باشد.

به گزارش تابناک ورزشی، فوتسال فقط یک بازی نیست، یک داستان است؛ روایتی از هیجان، عشق، شور و لحظاتی که قلب‌ها را به تپش می‌اندازد اما در این داستان قهرمانان فقط آنهایی نیستند که در میدان می‌دوند و گل می‌زنند بلکه هوادارانی که روی سکوها ایستاده‌اند و با فریادهایشان تیم‌شان را پرواز می‌دهند یا با اشک‌هایشان شکست را می‌پذیرند، همان‌هایی هستند که روح این بازی را زنده نگه می‌دارند. هواداری، چیزی فراتر از یک علاقه ساده است. هواداری یعنی حتی وقتی تیم محبوبت مقابل حریف عقب افتاده، باز هم با تمام وجود صدایش کنی. یعنی وقتی سوت پایان بازی به صدا درمی‌آید، مهم نیست برده‌ای یا باخته‌ای، مهم این است که به عشق تیمی که قلبت برایش می‌تپد، ایستاده بمانی. اما این عشق وقتی زیبا می‌شود که در بستر احترام و آرامش جریان داشته باشد. سالن‌ها نباید میدان جنگ باشند بلکه باید مکانی باشند که در آن هوادار فارغ از رنگ لباس تیمش، زیر سقف یک سالن تنها برای عشق به فوتسال نفس بکشد.

هیچ‌چیز برای یک بازیکن دلگرم‌کننده‌تر از این نیست که وقتی از نفس افتاده، صدای هوادارانش را بشنود. آن لحظه‌ای که از شدت خستگی، زمین و زمان برایش تار می‌شود، اما یک تشویق، یک نام، یک صدای آشنا از روی سکوها، دوباره قدرت را به پاهایش برمی‌گرداند. تشویق‌های هواداران، شبیه بوسه‌هایی از دور است که بر روح بازیکنان می‌نشیند. وقتی سالن از صدای هماهنگ یک جمع عاشق به لرزه درمی‌آید، وقتی یک صدا می‌شوند و از اعماق دل تیمشان را صدا می‌زنند، آن وقت حتی اگر بازی را هم ببازند، چیزی را برده‌اند که مهم‌تر از هر جامی است: غرور، همبستگی، عشق به فوتسال.

هر عشقی در آزمون سختی‌ها محک می‌خورد. فوتسال هم همین است. همیشه قرار نیست همه چیز رویایی پیش برود. گاهی داوری تصمیمی می‌گیرد که دلت را به درد می‌آورد، گاهی توپ روی خط می‌ماند و گل نمی‌شود، گاهی حریف بیشتر از چیزی که فکر می‌کردی قوی‌تر است. اینجاست که هوادار واقعی خودش را نشان می‌دهد. آن‌هایی که در لحظات سخت فریاد نمی‌زنند، اعصاب‌شان را از دست نمی‌دهند، به داور حمله نمی‌کنند، تیم‌شان را با تمام عشق در آغوش می‌گیرند و به آنها یادآوری می‌کنند که این فقط یک مسابقه است اما احترام و جوانمردی چیزی است که تا همیشه در قلب‌ها می‌ماند.

در فوتسال قرار نیست فقط خودمان را ببینیم. وقتی تیم رقیب خوب بازی می‌کند، باید به آنها احترام بگذاریم. همان‌طور که دوست داریم تیم‌مان را تحسین کنند، باید یاد بگیریم تحسین کردن حریف هم بخشی از بازی است. وقتی بازیکنی از تیم حریف روی زمین می‌افتد و کل سالن برایش کف می‌زند، آن لحظه چیزی فراتر از ورزش اتفاق می‌افتد: عشق به رقابت سالم، عشقی که باعث می‌شود هواداران با تمام وجود از تیم خودشان حمایت کنند، اما حریف را هم مانند یک دوست بپذیرند. فوتسال یعنی احساس، یعنی اشک‌هایی که از خوشحالی یا حسرت می‌ریزیم، یعنی آغوش‌هایی که بعد از هر گل باز می‌شوند، یعنی لبخندهایی که از دل سخت‌ترین لحظات بیرون می‌آیند. سکوهای فوتسال فقط جای نشستن نیستند، جای نفس کشیدن با عشق است. پس بیایید کاری کنیم که این عشق، این حس، همیشه پاک بماند. بیایید روی سکوها، جایی که قلب فوتسال می‌تپد، فقط برای زیبایی این بازی فریاد بزنیم، نه برای تنش و درگیری. بیایید کاری کنیم که هر کس از در سالن وارد می‌شود، حس کند وارد یک جشن بزرگ شده، جشنی که اسمش عشق به فوتسال است.

حالا با این وصف سراغ مواردی می‌رویم که می‌تواند به ارتقای فرهنگ ورزشی روی سکوهای سالن‌های فوتسال کمک کند ولی قبل از آن باید یک‌دل و یک‌صدا فرهنگ را روی سکوها فریاد بزنیم تا بازیکنان و کادر فنی تیم‌ها صدای خواسته‌های هوادار را بشنوند.

۱. رفتار‌های مسالمت‌آمیز

هواداران با حمایت‌های مثبت از تیم‌های خود و تشویق‌های سازنده می‌توانند فضای مثبت و انگیزشی برای بازیکنان ایجاد کنند. این حمایت‌ها باید در قالب تشویق‌های سالم و بدون توهین به تیم‌های مقابل باشد. هنگامی که هواداران بدون نشان دادن رفتار‌های تهاجمی یا توهین‌آمیز از تیم خود حمایت می‌کنند باعث کاهش تنش‌ها و بروز درگیری‌ها می‌شوند و از طرف دیگر باعث ایجاد رقابت سالم می‌شوند.

۲. تشویق‌ به جای تحریک‌ و توهین‌

گاهی اوقات برخی هواداران با بیان شعار‌های توهین‌آمیز یا تحریک‌آمیز علیه تیم‌های رقیب یا داوران می‌خواهند هیجان بیشتری به مسابقه ببخشند. این نوع رفتار‌ها نه تنها به کاهش کیفیت مسابقه کمک نمی‌کنند بلکه موجب افزایش تنش‌ها، درگیری‌های فیزیکی و ایجاد حواشی منفی می‌شوند. هواداران باید بدانند که حمایت واقعی از تیم خود از طریق رفتار‌های محترمانه و حمایت از جو سالم بازی‌ها صورت می‌گیرد.

۳. حمایت از داوران

داوران یکی از عناصر حساس بازی‌های فوتسال هستند. تصمیمات آنها می‌تواند موجب اعتراض و حتی درگیری‌هایی میان تیم‌ها و هواداران شود. هواداران باید با ایجاد فضای حمایتی برای داوران از فشار‌های روانی و منفی بر آنها جلوگیری کنند. به جای سرزنش داوران هواداران می‌توانند به کمک رسانه‌ها و دیگر کانال‌های ارتباطی نگرش‌های منصفانه‌تری نسبت به قضاوت‌ها ارائه دهند و به داوران اجازه دهند تصمیمات خود را با آرامش بیشتری اتخاذ کنند.

۴. رقابت منصفانه

هواداران می‌توانند با تقویت روحیه رقابت سالم و احترام به حریفان، فضای مثبت‌تری را برای رقابت ایجاد کنند. به جای ترویج رفتار‌های ناپسند و خشونت‌آمیز باید روی اهمیت بازی جوانمردانه تأکید کنند. هنگامی که هواداران درک کنند که پیروزی واقعی در گروی رقابت منصفانه است، سطح حواشی و تنش‌ها به طور قابل توجهی کاهش می‌یابد.

۵. آموزش فرهنگ هواداری

هواداران می‌توانند با آموزش فرهنگ ورزشی به نسل‌های جدید، به کاهش تنش‌ها و درگیری‌ها کمک کنند. بسیاری از هواداران نوجوان و جوان ممکن است رفتار‌های تهاجمی را از برخی گروه‌ها یا افراد بزرگتر الگوبرداری کنند. ایجاد فضا‌هایی برای آموزش و ترویج فرهنگ ورزش، از طریق رسانه‌ها یا باشگاه‌ها، می‌تواند به ایجاد رفتار‌های مثبت در هواداران و جلوگیری از رفتار‌های خشونت‌آمیز کمک کند.

۶. کنترل احساسات در اوج بحران

در بازی‌هایی که ممکن است اتفاقات غیرمنتظره یا پرتنش رخ دهد هواداران باید بتوانند احساسات خود را کنترل کنند. برخورد‌های ناعادلانه یا شکست‌های تلخ می‌توانند باعث بروز واکنش‌های احساسی از سوی هواداران شوند اما باید سعی کنند با حفظ خویشتنداری از ایجاد تنش‌های بیشتر جلوگیری کنند. این مسأله می‌تواند به کاهش درگیری‌های فیزیکی و کلامی کمک کند.

۷. همبستگی روی سکوها

هواداران با ایجاد فضای همبستگی میان خود و تیم‌ها می‌توانند به آرامش و آرام شدن محیط ورزشگاه کمک کنند. این همبستگی می‌تواند از طریق شعار‌های جمعی و رفتار‌های حمایت‌کننده بدون تقابل با حریفان یا تیم‌های رقیب باشد. هنگامی که هواداران احساس کنند که بخشی از یک جامعه بزرگ و حمایتی هستند می‌توانند با رفتار‌های مسالمت‌آمیز و همدلانه از تنش‌ها و درگیری‌های غیرضروری جلوگیری کنند. همه‌ی بازی‌ها به آرامی پیش نمی‌روند و گاهی در موقعیت‌هایی حساس بازی به جایی می‌رسد که یک اشتباه کوچک می‌تواند باعث بروز تنش‌هایی شدید شود اما هواداران باید در این لحظات به یاد داشته باشند که تأثیر آنها در این بحران‌ها خیلی بیشتر از آن چیزی است که فکر می‌کنند. وقتی بازیکنان به دلیل اشتباهات خود تحت فشار قرار می‌گیرند، هواداران باید با تشویق‌های مثبت و حمایت‌های بی‌چون و چرا به آنها آرامش بدهند. حتی در بدترین شرایط آنها احساس می‌کنند پشتشان هواداران واقعی و وفاداری ایستاده‌اند.

۸. تشویق حریف

پذیرش تیم‌های حریف و احترام به آنها یکی از مؤلفه‌های اساسی در کاهش تنش‌ها است. هواداران می‌توانند با تشویق و قدردانی از تلاش‌های بازیکنان حریف، فضایی محترمانه ایجاد کنند که منجر به کاهش حملات کلامی و درگیری‌ها روی سکو‌ها شود. این نوع رفتار‌ها می‌تواند تاثیر مثبت زیادی در بهبود جو مسابقه و کاهش حواشی داشته باشد. نقش لیدرها در آموزش هوادار اینجا باید به کمک باشگاه‌ها و سکوها بیاید. لیدری که نتواند کنترلی روی هوادار در مواقع بحرانی داشته باشد باید از همراهی تیم کنار گذاشته شود تا خود عاملی برای تشدید تنش‌ها نباشد.

کاش هواداران سکوها با وجود تمام مشکلات اقتصادی و گره‌های موجود در زندگی در این هفته‌های پایانی لیگ برتر فوتسال آرام بگیرند و فقط صدای تشویق یک‌صدای هزاران عاشق فوتسال در فضای سالن‌ها طنین بیاندازد و تمام شهر را به جشنی باشکوه دعوت کنند. فوتسال می‌تواند شادی گمشده را بار دیگر به دل‌های مشتاق هوادارانش برگرداند.

فوتسال عشق است. نباید بگذاریم این عشق در هیاهوی حواشی گم شود. با کمی تغییر در فرهنگ هواداری، داوری عادلانه‌تر، رسانه‌های مسئولیت‌پذیر، تعامل بیشتر بین باشگاه‌ها و اجرای قوانین محکم می‌توانیم لیگ برتر فوتسال ایران را به صحنه‌ای درخشان‌تر و پاک‌تر تبدیل کنیم. بیایید این جادوی ناب را حفظ کنیم و فوتسال را برای چیزی که واقعاً هست، دوست داشته باشیم.

گزارش: مهدی شمشیری