زنبورهای عسلی که کوله پشتی حمل می‌کنند!

صدها زنبور عسل در مناطق روستایی پنسیلوانیا و نیویورک از لوازم جانبی کوچکی با فناوری پیشرفته استفاده خواهند کرد که کدهای کیوآر (QR) مینیاتوری هستند که به پشت آنها چسبانده شده است. البته این برچسب‌ها جدیدترین گزینه در صنعت مد زنبورهای عسل نیستند. آنها بخشی از مطالعه‌ای در ایالت پنسیلوانیا هستند که یک معمای دیرینه را حل می‌کنند: زنبورهای عسل دقیقا چقدر از کندوهای خود برای جمع‌آوری گرده و شهد دور می‌شوند؟

کد خبر: ۱۲۸۵۳۶۳

تاریخ: ۰۷ بهمن ۱۴۰۳ - ۱۳:۲۹

به گزارش تابناک به نقل از ایسنا، در این سیستم که BeeCam-AprilTag نام دارد، از برچسب‌های شناسایی ویژه کوچکی که به قفسه سینه زنبورها (قسمت میانی بدن آنها) متصل می‌شود، استفاده شده است. این زنبورها با دوربین‌هایی که حرکات آنها را ثبت می‌کند، از کندوی خود خارج می‌شوند و به آن برمی‌گردند. تحقیقات منتشر شده با هدف نظارت بر الگوهای سفر زنبور عسل با این برچسب‌های طراحی شده ویژه انجام شد.

به نقل از اس‌اف، مارگاریتا لوپز-اوریبه (Margarita López-Uribe)، نویسنده این مطالعه، استادیار حشره‌شناسی توضیح می‌دهد: در زیست شناسی میدانی، ما معمولا فقط با چشمان خود به موارد مختلف نگاه می‌کنیم، اما تعداد مشاهداتی که به عنوان انسان می‌توانیم انجام دهیم، هرگز به آنچه یک ماشین می‌تواند انجام دهد، نمی‌رسد.

در طول بهار و تابستان سال ۲۰۲۴، محققان بیش از ۳۲ هزار زنبور عسل را در ۶ مکان برچسب گذاری کردند. هر طی دو هفته، آنها ۶۰۰ زنبور جوان تازه رشد کرده را در ۶ کلونی انتخاب کردند. این جوانان کاندیدای ایده‌آلی بودند.

رابین آندروود (Robyn Underwood)، نویسنده همکار در این مطالعه، می‌گوید: ما زنبورهای جوان را هدف قرار دادیم تا بتوانیم سن آنها را با دقت بیشتری ردیابی کنیم، به خصوص زمانی که شروع به پرواز می‌کنند و زمانی که متوقف می‌شوند. زنبورهای جوان نیز ملایم‌تر رفتار می‌کنند و هنوز نیش نمی‌زنند، بنابراین رسیدگی به آنها آسان‌تر است.

در این سیستم ردیابی، ریز رایانه‌های مقرون به صرفه‌ای به نام Raspberry Pis با دوربین‌ها، چراغ‌ها و تونل‌های ورودی ویژه ترکیب شده است. کل راه‌اندازی آن کمتر از ۱۵۰۰ دلار برای ۶ کلونی هزینه داشته است.

هدف ما توسعه چیزی بود که بتواند در یک محیط روستایی، دور از آزمایشگاه، با انرژی خورشیدی اجرا شود و همه چیز را منبع باز بسازیم. هر کسی می‌تواند از این سیستم استفاده کند و آن را اصلاح کند.

در حالی که اکثر پروازهای ثبت شده بین یک تا چهار دقیقه به طول انجامید، برخی از زنبورها زمان بیشتری را خارج از کندو می‌گذرانند. در واقع، ۳۴ درصد از زنبورهای برچسب زده شده برای بیش از دو ساعت بیرون رفته بودند. در طول هفته‌هایی که گل‌های کمتری در دسترس بود، زنبورهای بیشتری زمان طولانی‌تری را صرف جستجو می‌کردند و احتمالا برای یافتن غذا دورتر سفر می‌کردند.

این مطالعه باورهای موجود در مورد طول عمر زنبورها را به چالش کشید. در حالی که تصور می‌شد زنبورهای عسل حدود ۲۸ روز عمر می‌کنند، محققان مشاهده کردند که آنها به مدت ۶ هفته پس از دوره اولیه بلوغ دو هفته‌ای خود در جستجوی غذا بودند که به طور قابل توجهی طولانی‌تر از آن چیزی است که پیش از این تصور می‌شد.

برآوردهای فعلی نشان می‌دهد که زنبورها می‌توانند تا فاصله‌ ۱۰ کیلومتری کندوی خود پرواز کنند، اما محققان معتقدند این فاصله غیر معمول است.