«چینی ها» پردیس سینمایی «زندگی» را تسخیر کرده اند!

این گروه چینی تبار، که حتی قادر به گفت وگو با زبان بین المللی نیز نیستند، با بر پا کردن غرفه ای گسترده در مرکز این پردیس و با بهره گیری از انبوه مردمی که برای دیدن فیلم های سینمایی و گردش در مجتمع به این مکان آمد و رفت دارند، بدون کوچکترین دغدغه ای، انواع و اقسام صنایع دستی کشورشان را به فروش می رسانند.

کد خبر: ۱۲۸۰۸۱

تاریخ: ۰۸ آبان ۱۳۸۹ - ۱۳:۴۵

سرویس فرهنگی ـ هم اکنون پردیس سینمایی زندگی، بخش مرکزی خود را به فروشندگان صنایع دستی چین اختصاص داده است.

به گزارش خبرنگار «تابناک»، در حالی که پردیس سینمایی زندگی، با داشتن چهار سالن نمایش فیلم و به دلیل محدود بودن چنین اماکنی در غرب تهران، با استقبال چشمگیر اهالی این منطقه از پایتخت روبه رو شده، مسئولان مربوطه به جای بهره گیری از محلی که بسیاری از مردم را به خود جذب کرده است، برای تحقق برنامه های فرهنگی موثر و ارتقا دهنده آحاد جامعه، بخش مرکزی این پردیس را به گروهی از تاجران چینی واگذار کرده است.

بنا بر این گزارش، این گروه چینی تبار که حتی قادر به گفت وگو با زبان بین المللی نیز نیستند، با بر پا کردن غرفه ای گسترده در مرکز این پردیس و با بهره گیری از انبوه مردمی که برای دیدن فیلم های سینمایی و گردش در مجتمع به این مکان آمد و رفت دارند، بدون کوچکترین دغدغه ای، انواع و اقسام صنایع دستی کشورشان را به فروش می رسانند.

به این ترتیب و با امکانی که مسئولان این پردیس در اختیار چینی ها گذارده اند، علاوه بر این که فرهنگ و هنر چینی ها به بهترین نحو در میان مردم تکثیر و منتشر می شود، نقدینگی که خانواده ها برای تهیه کالاهای فرهنگی و هنری به همراه می آورند، با تمهید عجیب و غریب مسئولان مربوطه، به جیب هنرمندان و تاجران صنایع دستی چین واریز می شود.

در واقع، این کار در شرایطی از سوی شهرداری تهران نادیده گرفته شده که به دلیل واردات بی رویه محصولات چینی، بسیاری از هنرمندان بومی، دچار آسیب های اقتصادی جدی شده و حتی برخی به مرز ورشکستگی رسیده اند.

هرچند شواهد حاکی از این است که شهرداری تهران، این پردیس را به جمعی از تهیه کنندگان و کارگردانان سینمای ایران واگذار کرده است، ولی برای بهره گیری هرچه مطلوب تر از چنین مراکز عمومی، باید نظارت مناسبی بر عملکرد دست اندرکاران مربوطه باشد، که متأسفانه غرفه بزرگی که تاجران چینی در آن مکان بر پا کرده اند، نشان دهنده نبود این نظارت و در نتیجه، وقوع اقداماتی مغایر با ادعای های مسئولان شهرداری، مبنی بر تلاش برای گسترش ارزش های دینی و ملی در قالب محصولات فرهنگی و هنری است.

نکته مهم دیگر آنکه اگر انگیزه صاحبان این مجتمع، برای دعوت از گروه های خارجی ـ در این مورد چینی ها ـ درآمدزایی هم باشد، می توانند چنین امکاناتی را در اختیار هنرمندان و صنعتگران داخلی قرار دهند تا با به دست آوردن درآمدهای مورد نظرشان، اقداماتی متناسب با فرهنگ و هنر کشورمان و به ویژه متناسب با رویکردهایی که شهرداری تهران در مناسبت های گوناگون مدعی شده، انجام داده باشند و در پایان به حفظ و رونق صنایع دستی کشور نیز یاری رسانند.