منصور ابراهيم زاده با آماري خيره کننده ؛

منصور ابراهيم زاده سرمربي تيم ملي شود !

عجيب است، نسخه تکراري- که البته نسخه اي شفابخش هم نبوده است- يکبار ديگر تجويز مي شود: «منصور ابراهيم زاده سرمربي تيم ملي شود.»

کد خبر: ۱۲۷۴۰۱

تاریخ: ۰۴ آبان ۱۳۸۹ - ۱۲:۲۱

واضعان اين نظريه موفقيت آسيايي او را گواه دانشي مي دانند که به باور ايشان «فرامرزي» است. يعني درست آنچه امير قلعه نويي از آن بي بهره بود و هر گاه که پايش را از مرزهاي ايران بيرون مي گذاشت حاصلش جز ناکامي و شکست نبود. منصور ابراهيم زاده آمار خيره کننده اي دارد.

به نوشته قدس : او در فصل پيش از 34 بازي 61 امتياز گرفت و فصل پيش از آن هم از 34 بازي 66 امتياز جمع کرد. اگر يازده بازي امسال و 24 امتياز جمع شده در آن هم به اين آمار اضافه شود بايد اعتراف کنيم در تاريخ ليگ ايران اين آمار بي نظير بوده است. اگر امتيازهاي جمع شده توسط تيم او در جام حذفي و ليگ قهرمانان آسيا را هم لحاظ کنيم مي توان نام منصور ابراهيم زاده را به عنوان يک رکورد دار در سطح قاره به کتاب تاريخ و آمار فيفا معرفي کرد.

اگر چه در کارنامه او قهرماني ديده نمي شود و مي تواند اين کاستي را کمتر از 20 روز ديگر در ژاپن رفع کند، اما اين آمار دندانگير براي جوگير کردن برخي منتقدان و اهالي ورزش کفايت مي کند. کساني که پيش تر تحت تأثير قهرماني هاي قلعه نويي با استقلال و علي دايي با سايپا قرار گرفتند و آنها را به قربانگاه تيم ملي فرستادند.

تمجيد از مربي قهرمان اگر چه دور از انصاف نيست، اما تاريخ ثبت کرده پيشنهاد ايشان براي تيم ملي يعني مقدمه چيني براي حذفشان. فراموش نکنيد همين منصور ابراهيم زاده حتي دو مسابقه را هم به عنوان سرمربي روي نيکمت نشست، اما ذائقه حساس ايراني برنتافت که يک مربي بي عنوان بر اين مسند تکيه زند و ابراهيم زاده با دانش تنها به همين گناه از تيم ملي رانده شد. رفت تا استعدادش در ذوب آهن شکوفا شود و دوست و دشمن به صرافت کار بلدي او افتند. اما چه بسا با آمدن ابراهيم زاده، آنچه بر قلعه نويي و دايي گذشت تکرار شود و او هم به سرعت قطبي دل افکار عمومي فوتبال ايران را بزند. آن وقت گناه نابود شدن مردي ديگر از تبار مردان با دانش فوتبال ايران، که خيلي زودتر از موعد مقرر بليت خود را سوزانده اند، برگردن چه کسي خواهد بود؟

همين ديروز بود که خبر رسيد در رنکينگ مربيان برتر جهان نام ميروسلاو بلاژويچ و برانکو ايوانکوويچ سرمربيان اسبق تيم ملي ايران ديده مي شود و البته غيبت مربيان وطني در اين فهرست بسيار معنادار برانگيز است. آيا صرف اين موفقيتهاي گاه و بي گاه و موسمي براي سپردن کليد مهمترين و حساس ترين تيم کشور به دست مربيان کفايت مي کند؟ متوجه باشيد که در فرآيند نابودي قلعه نويي و دايي تيم ملي هم متضرر شد و تاوان کم تجربگي ايشان را داد پس چه بهتر آنها که امروز «ابراهيم زاده» را براي تيم ملي تجويز مي کنند اگر دلشان به حال خود او نمي سوزد به تيم ملي رحم کنند.