گزيده سرمقاله‌ روزنامه‌هاي صبح امروز

کد خبر: ۱۲۵۹۸۸

تاریخ: ۲۷ مهر ۱۳۸۹ - ۰۹:۵۰

تهران امروز

«امروز اقتصاد ايران ورق مي‌خورد» عنوان سرمقاله روزنامه تهران امروز به قلم سيدجواد سيدپور است كه در آن مي‌خوانيد؛ از امروز كه مصادف با خجسته زادروز ميلاد امام رضا(ع) نيز هست، پرداخت نقدي يارانه‌ها در حساب سرپرست‌هاي خانوار در برخي استان‌ها واريز مي‌شود و اين يعني آنكه اقتصاد ايران بعد از سال‌ها انتظار اكنون مي‌رود تا پوست‌اندازي كند.

از نقطه نظر اقتصادي، امروز يكي از مهم‌ترين روزهاي اقتصاد ايران در طول تاريخ معاصر قلمداد مي‌شود. آغاز جراحي بزرگ با پرداخت نقدي يارانه‌ها، تمام نگاه‌ها را به امروز معطوف ساخته و تاريخ فردا بدون شك از 27 مهرماه سال 89 به‌گونه‌اي ديگر ياد خواهد كرد. اينكه اين يادواره چگونه خواهد بود منوط و مربوط به عملكرد همه ملت ايران است و اينگونه نيست كه هيچ‌كس به جز دولت در اين موفقيت يا شكست سهمي نداشته باشد. هر شخصي در هر جا و به قدر خود مي‌تواند سهمي مثبت يا منفي در اين جريان و جراحي عظيم تاريخ اقتصاد ايران داشته باشد.

گردنه سختي است ولي عبور از آن لازم و حياتي است و اين است كه حساسيت‌ها را دوچندان و نگراني‌ها را بيشتر ساخته است. در طول سال‌هايي كه از تغيير وضعيت يارانه‌ها سخن رفته، تمركز اصلي روي رفتار و نحوه اعمال سياست‌هاي اجرايي دولت‌ها بوده و كمتر از لزوم تغيير رفتار اقتصادي شهروندان سخن گفته شده و براي آن فكري انديشيده شده است، حال آنكه اصلي‌ترين، مهمترين و حساس‌ترين بخش انجام درست اين طرح را مردم به دوش مي‌كشند.
اين طرح مهم، ملي و تاريخي در صورتي به موفقيت نائل مي‌شود كه همشانه تغيير الگوي اقتصادي دولت، مردم نيز به تناسب آن در كنش اقتصادي خود اصلاحاتي صورت دهند. هر چه بين اين دو متغير، به لحاظ زماني و از جهت اهداف، هماهنگي و همساني بيشتري وجود داشته باشد، موفقيت نزديك‌تر و انحرافات كمتر خواهد شد در غير اين صورت هر گونه اعوجاجي مي‌تواند تبعات منفي بسياري به بار آورد.

كيهان

«آن نفس ها چرا حبس شد؟!» عنوان يادداشت روز روزنامه كيهان به قلم حسين شريعتمداري است كه در آن مي‌خوانيد:
1- يادداشت امروز درباره طرح هدفمندي يارانه هاست ولي دو ماجراي زير مي تواند وروديه درخور توجهي براي آن باشد، يا لااقل اين كه نگارنده چنين تصوري دارد.
الف: همزمان با حضور احمدي نژاد در ميان جمعيت انبوه مردم ضاحيه در سفر حماسي اخير كه به استقبال وي آمده بودند، نيروهاي مقاومت براساس يك سنت ديرينه، صدها تيرهوايي شليك كردند. در اين ميان، گلوله اي كه از يك ضدهوايي شليك شده و عمل نكرده بود در بازگشت به زمين روي بدن يكي از رزمندگان حزب الله كه در جمع متراكم و بي نظير استقبال كنندگان ايستاده بود فرود آمد و براثر شتاب ناشي از سرعت سقوط، بخشي از سينه وي را شكافته و در آن جاي گرفت.

رزمنده حزب الله اگرچه از درد به خود مي پيچيد ولي زبان به كام گرفت و نه فقط فريادي به نشانه درد كه واكنشي طبيعي و قابل انتظار بود، نكشيد، بلكه صدايي نيز برنياورد. چند دقيقه بعد در حالي كه احساس مي كرد رو به بي هوشي مي رود، تلاش كرد به آرامي از ميان جمعيت بيرون برود و... در اين هنگام بود كه اطرافيان متوجه ماجرا شدند و با مشاهده رگه هاي خون كه روي پيراهنش دويده بود او را به بيمارستان رساندند و خوشبختانه خيلي زود مداوا شد. وقتي از اين رزمنده حزب الله پرسيدند كه چرا بلافاصله بعد از اصابت گلوله عكس العملي نشان نداده بود تا بي وقفه به بيمارستان منتقل شود؟ در پاسخ گفته بود؛ رخداد بزرگي در حال وقوع بود. واقعه اي كه تمامي بافته هاي دشمنان عليه مقاومت لبنان را نقش بر آب مي كرد. و من بيم آن داشتم كه فريادم از درد، توجه حاضران را از آن رخداد عظيم به يك «ماجراي فرعي»! جلب كند و...

ب: چند سال پيش، در هفته دفاع مقدس، خاطراتي همراه با تصاوير مستند رزمندگان اسلام كه در عمليات والفجر8 - عمليات منجر به فتح «فاو» - شركت داشتند از سيماي جمهوري اسلامي پخش شد. عمليات با عبور بسيجيان غواص از پهنه پرخروش اروند و در تاريكي شب آغاز مي شد. اين عبور شبانه بايستي در سكوت كامل صورت مي پذيرفت. يكي از رزمندگان بعد از عبور از اروند به حالت درازكش در ساحل فاو مستقر شده بود كه دو تن از نگهبانان بعثي بي آن كه او را ديده باشند به محل استتار وي نزديك شدند. يكي از آنها پاي خود را روي انگشتان دست بسيجي غواص گذاشت. معلوم بود كه متوجه حضور او نشده اند. گپ و گفت دو نظامي عراقي چند دقيقه اي به طول انجاميد در حالي كه دست از سرما كرخت شده رزمنده بسيجي زيرسنگيني وزن نگهبان بعثي قرار داشت و بسيجي از درد به خود مي پيچيد، اما نه فقط كمترين صدايي به نشانه درد از دهان مقدسش بيرون نيامد، بلكه از كوچكترين حركت دست نيز خودداري كرد... مجري برنامه يا تهيه كننده آن- دقيقاً به خاطر ندارم- از اين بسيجي دلاور و پاكباخته كه مصداق «و منهم من ينتظر» است علت تحمل درد و سكوت آن شب وي را پرسيد؛ و او در پاسخ گفت؛ عمليات سرنوشت سازي در پيش بود و اگر صدايم درمي آمد و يا كمترين حركتي مي كردم، عمليات لو مي رفت و...

2- هدفمندي يارانه ها در يك كلمه، يعني «توزيع عادلانه بيت المال» يعني «بلندترين گام در ساماندهي اقتصاد سالم» يعني «رساندن يارانه به كساني كه حق آنان است و پيشگيري از اسراف و تبذير در بيت المالي كه متعلق به همه مردم ايران است» و بالاخره، هدفمندي يارانه ها برخلاف آنچه كه برخي به غفلت و شماري به شيطنت تبليغ مي كنند؛ «حذف يارانه ها» نيست، بلكه «ساماندهي يارانه ها و برخورداري همگان از يارانه هاي دولتي به تناسب درآمد آنها» است. دشمنان بيروني اگرچه براي سوءاستفاده تبليغاتي از مراحل اوليه اجراي طرح هدفمندي يارانه ها كه به طور طبيعي با اندك دشواري هاي آغازين همراه است، گوش خوابانده اند و علاوه بر بوق هاي تبليغاتي غرب، دنباله هاي داخلي خود را نيز به كار گرفته اند ولي نه فقط اقتصاددانان آمريكايي و اروپايي، بلكه مقامات سياسي و مراكز استراتژيك غرب، نظير «آمريكن اينترپرايز»، «شوراي روابط خارجي آمريكا» و لابي صهيونيست ها در آمريكا- آيپك- نيز انكار نمي كنند كه «جهش اقتصادي» و «گام بلند در ساماندهي و بهينه سازي مصرف» نتيجه قطعي اجراي اين طرح خواهد بود.

دومينيك گيلوم، اقتصاددان برجسته و بلندآوازه غربي با اشاره به منابع و ذخاير سرشار كشورمان مي گويد «ايران با برخورداري از ثروت فراوان ملي و بدهي اندك خارجي، هفدهمين اقتصاد بزرگ دنياست ولي اين ثروت انبوه آنگونه كه بايد، مديريت نمي شود.» گيلوم در ادامه تحليل خود كه در سايت آنلاين صندوق بين المللي پول- IMF- آمده است، به طرح هدفمندي يارانه ها اشاره مي كند و آن را گامي بلند براي مديريت علمي و روزآمد ثروت ملي در جمهوري اسلامي ايران ناميده و مي نويسد «با هدفمندي يارانه ها در ايران، اگرچه قيمت برخي كالاها و از جمله حامل هاي انرژي در مرحله اول افزايش مي يابد ولي بعدها با افزايش قيمت هاي بين المللي كه شامل حامل هاي سوخت نيز خواهد شد، اقتصاد ايران و برخورداري مردم از آن رونق مي گيرد.» وي در ادامه تحليل اقتصادي خود مي نويسد «طرح هدفمندي يارانه ها در ايران به گونه اي هوشمندانه تدوين شده و مولفه هاي قانوني قابل اجرا و قابل قبولي در آن پيش بيني شده است» و مي افزايد «50درصد درآمد حاصل از هدفمندي يارانه ها در همان سال اول اجراي اين طرح به خانواده ها باز گردانده مي شود و جاي خالي ناشي از كاهش برخي از يارانه ها به طور كامل جبران مي شود و خانواده ها برخلاف گذشته كه اختياري در هزينه كردن يارانه ها به دلخواه خود نداشتند، مي توانند انتخاب كنند كه اين مبلغ را به خريد چه چيزي و چه كالا و يا خدماتي اختصاص دهند».

مردم سالاري

«براي اس300 ها حق دلا لي نپردازيم » عنوان سرمقاله روزنامه مردم سالاري به قلم علي ودايع است كه در آن مي‌خوانيد:
شانزدهمين سفر هوگوچاوز به تهران طي 13 سال گذشته که وي رداي رياست جمهوري برتن کرده است ديشب آغاز شد. ايران به پاي ثابت سفرهاي خارجي رئيس جمهور و نزوئلا  تبديل شده است. چاوز از آن سياستمداراني است که دست به هرکاري مي زند تا تيتر يک مطبوعات جهان باشد. گر چه برخي مواضع او قابل تمجيد است اما برخي مواضع پوپوليستي وي، اورا تا حد يک سياستمدار تازه کار تقليل داده است.

اظهارات جالب درباره نحوه استحمام مردم و نزوئلا، ابراز علا قه به بيوه هاليودي و مواردي از اين دست، حاشيه هايي از زندگي مرد سرخ آمريکاي لا تين است. پس از روي کارآمدن دولت نهم، ايران و ونزوئلا  به عنوان دو متحد مهم و استراتژيک شناخته شده اند.يک برادر در خاورميانه و يک برادر در آمريکاي لاتين.

نخستين ديدار دکتر احمدي نژاد درمقام رئيس جمهور ايران با چاوز، نه در تهران و نه در کاراکاس، که در قلب نيويورک بود. شهريور 84 که احمدي نژاد يک ماه قبل از آن مراسم تحليف خود را انجام داده بود در حاشيه اجلا س سازمان ملل با وي ملا قات کرد.
محمود احمدي نژاد تا کنون 3 باربه کاراکاس سفر کرده است و چاوز براي بار نهم ميهمان احمدي نژاد خواهد بود. روابط تهران- کاراکاس شاهد سرمايه گذاري هنگفت ايراني هاست. راه اندازي کارخانه تراکتورسازي، احداث شهرک هاي مسکوني توسط ايران، خط توليد ايران خودرو، گسترش همکاري هاي  کشاورزي و معدني  و نفتي از مهمترين آنهاست.

در اين بين سرنوشت فعاليت بانک مشترک ايران و ونزوئلا  مشخص نيست و ثمره سرمايه گذاري هاي طرف ايراني مشخص نشده است. اما مساله قابل ذکر  آن است که کشور ونزوئلا  يک وزنه قابل اتکا و برش در عرصه ديپلماسي بين المللي نيست و گرچه به عنوان يک متحد منطقه اي براي ايران مي تواند مفيد باشد اما سود و ثمره آن به اندازه بهايي که ايران مي پردازد نيست.
چاوز پيش از آن که وارد ايران شود ميهمان روسيه بود; کشوري که تا چندي پيش متحد استراتژيک ايران بود اما با تکرار سابقه تاريخي خود به ايران خيانت کرد. او در مواضع جديدي در کرملين اعلا م کرد روسيه در قلب من جاي دارد و از سقوط اتحاد جما هيرشوروي با عنوان  يک فاجعه بزرگ ياد کرد اما با اعتماد به نفس اعلا م کرد اتحاد جماهير شوروي محو نشده است و روح آن حکومت به نسل جديدي  از مردم  منتقل شده است. چاوز که با تاريخ  شوروي  مشعوف مي شود به رغم داشتن روابط  حسنه با ايران، از سامانه موشکي که سروصداي  زيادي به پا کرده است سخني به ميان نياورد و با لبخند خود را صاحب اين پدافند که براي ايران ساخته شده است ديد.

رسالت

«تجلي نشاط ديني و ملي» عنوان سرمقاله روزنامه رسالت به قلم سيد مسعود علوي است كه در آن مي خوانيد:
جشنهاي دهه کرامت توسط آستان قدس رضوي در 30 کشور جهان و 17 استان ايران برگزار شد. ايجاد شور معنوي و تبيين ابعاد شخصيت امام رضا (ع) با محوريت علم و رأفت ايشان از جمله اهداف برگزاري اين جشنها بود. دهها برنامه متنوع فرهنگي تبليغي در قالبهاي مختلف همزمان با دهه ميلاد حضرت رضا (ع) در صحن و سراي حرم مطهر رضوي اجرا شد.

برگزاري نمايشگاه عکس مسير حرکت امام رضا (ع) از مدينه تا مشهد مقدس در دهه کرامت تحت عنوان «راه ولايت»، توزيع پوستر تصاوير مجموعه حرم مطهر رضوي با نام شکوه رضوان و تهيه پرچم با نام مبارک امام رضا(ع) و اهدا به هيئتهاي مذهبي از برنامه هاي اين ايام بود. اين برنامه ها براي زائران ايراني و غير ايراني تدارک ديده شده بود. جشنها، جشنواره ها، همايشها و نشستها و... برپا گرديد و شور و اشتياق زايد الوصفي در ميان عاشقان ولايت رضوي به چشم آمد.

در ايام ميلاد رضوي هر شب جشن شکوه رضوان با حضور سخنرانان برجسته کشوري و مداحي مداحان عزيز در رواق امام خميني (ره) برگزار گرديد. نشاط، طراوت و شادابي در برگزاري برنامه ها و جشنهاي ايام ميلاد رضوي مشهود بود. برنامه هاي ايام ميلاد رضوي بر اساس تعميق باورها و سنت و سيره حضرت رضا (ع) و اخلاق رضوي تدوين شده بود. نقش نشاط آميز مردم در برگزاري برنامه ها و جشنهاي ميلاد رضوي بسيار مهم و چشمگير بود.

نشاط و نورانيت مردم عزيز ايران در ايام دهه کرامت، يادآور استقبال تاريخي ايرانيان مسلمان از وجود جودآگين حضرت ثامن الحجج (ع) در شهر نيشابور بود. ورود امام رضا (ع) به نيشابور يک حماسه غرورآفرين ديني و ملي بود، با توجه به اين نکته که مسير حرکتي ايشان هم کاملا کنترل شده بود. در واقع نيشابور و مردم آن نمادي از همه مردم ايران بودند. در حقيقت، تنها مردم نيشابور نبودند که به استقبال  امام (ع) آمدند، بلکه همه ايران به استقبال ايشان آمد. علويان و شيعيان از زماني که خبر حرکت امام رضا (ع) به مرو را شنيدند، حرکت خود را به سوي نيشابور که مسير قطعي عبور ايشان بود، آغاز کردند. از اين رو خراسان به کانون حضور اهل بيت (ع) تبديل شد و به واقع قلب همه مردم ايران، به سمت خراسان بزرگ آن روز متمايل شد.

طبيعتا مردم نيشابور به عنوان افرادي فرهيخته و صاحب علم و کمال با پيشينه تمدني بزرگ که در منابع تاريخي بسيار از عظمت آن نقل شده، نمادي از همه مردم در استقبال از مقام ولايت بودند. اصولاً هويت ما ايرانيان هويتي دو وجهي مبتني بر هويت ديني و ملي است. آنچنان که ما ايرانيان به اهل بيت (ع) علاقه مند بوديم، بدون شک اهل بيت(ع) هم به ايرانيان علاقه داشتند.

ابتكار

«ترافيک ديپلماتيک در تهران» عنوان سرمقاله روزنامه ابتكار به قلم سيد علي محقق  است كه در آن مي‌خوانيد:
ديروز و ديشب فرودگاه مهرآباد و مسير‌هاي منتهي به پاستور ترافيک فشرده‌اي از سفرهاي ديپلماتيک به مقصد تهران را تجربه کرد. نوري المالکي نخست وزير عراق و هوگو چاوز رئيس جمهور ونزوئلا در فاصله کوتاهي از هم وارد تهران شدند.چند سالي است تهران به مقصد سفرهاي تکراري مرد لباس قرمز ونزوئلا مبدل شده است. براي سران بغداد بعد از صدام هم تهران به هيچ وجه شهرغريبه‌اي نيست و هر ازگاهي يکي از چهره‌هاي سياسي و حکومتي اين کشوربه طور رسمي ويا غير رسمي وارد فرودگاه مهرآباد مي‌شوند.

آنچه که ترافيک اخير سفرهاي ديپلماتيک کشورهاي هم پيمان تهران را به ايران متفاوت کرده است بيش از هرچيز ريشه در شرايط کنوني و خاص کشورهاي مبدا و مقصد اين سفرها دارد. اين دو مسافر، يکي کسب موافقت و تمديد همپيماني همسايه جغرافيايي اش براي بازگشت به کاخ نخست وزيري عراق را مي‌طلبد و ديگري در تدارک پيش دستانه براي تمديد رياست جمهوري اش درچندماهه آينده است و مي‌داند که راه موفقيت دوباره اش در انتخابات از تمديد همپيماني با همسايگان معنوي اما دوري مانند ايران روسيه و چين و تجديد دشمني با همسايه جغرافيايي اش يعني آمريکا مي‌گذرد.

يکي از کاخ سبز بغداد آمد و آن يکي دوست دارد سرتاپاي کشورش را سرخ ببيند. يکي از راه مسکو و کاخ کرملين يعني مخالف امروز ايران به تهران رسيد و ديگري از راه امان و کاخ سلطنتي پادشاه اردن يعني منتقد هميشگي تهران در خصوص مسائل خاورميانه. مالکي راه موفقيت خود را در حفظ تعادل و بالانس جايگاه خود در ميان کشورها و گروه‌هاي سياسي داخلي و خارجي موثر درعرصه سياسي کشورش جستجو مي‌کند. چاوز اما بر عکس به خوبي مي‌داند راه تداوم توفيقات سياسي اش از راديکاليزم شعارگونه و چپ گرايانه و افزودن شکاف ميان کشورش با آمريکا مي‌گذرد. و از قضا عليرغم همه تلاش‌هاي غرب براي انزواي ايران، مالکي تعادلگراي عراق و چاوز تندروي ونزوئلا براي نيل به اهداف داخلي خود همزمان به تهران رسيده اند.

حاکميت سياسي در ونزوئلا چندسالي است که به مدد کاريزما و تهور مرد قرمزپوش و چپ گرا، تحولي درمناسبات سياسي کشورهاي آمريکاي لاتين بوجود آورده است. چاوز و ونزوئلا عملا نقش کاسترو و کوباي دهه 60 و 70 را در اين منطقه بر عهده گرفته اند. ونزوئلاي چاوز همچون عراق مالکي بر روي بستري از ذخاير نفتي آرام گرفته است. هرچقدر که اقتصاد نفتي ونزوئلا بواسطه امتداد لوله‌هاي نفتي اش به اقتصاد آمريکا و وال استريت گره خورده و يکي شده است به همان ميزان به لحاظ سياسي روز به روز چاوز کاراکاس را از واشنگتن دور و دورتر ساخته است.

اين سوتر و در همسايگي جغرافيايي ايران، عراق مدعي داشتن يکي از بزرگترين ذخاير نفتي جهان مانند ونزوئلا به لحاظ اقتصادي کاملا وابسته و متکي به اقتصاد و دلارهاي آمريکايي است و در عين حال در ماههاي اخير و با خروج سربازان آمريکايي دوري هرچه بيشتر از آمريکا را به لحاظ امنيتي و نه سياسي تجربه مي‌کند. تحليلگران خروج سربازان آمريکايي از عراق و فاصله گرفتن تدريجي کاخ سبز از کاخ سفيد را به نوعي حاصل مطالبات مردمي در وهله اول و سماجت و شگردهاي خاص سياسي و ملي گرايانه مالکي در يکي دو سال اخير ارزيابي مي‌کنند.
اين روزها بغداد با پيچيده ترين معادله سياسي پس از سرنگوني رژيم صدام دست و پنجه نرم ميکند. حدود هشت ماه از برگزاري انتخابات پارلماني اين کشور گذشته است و نتايج اين انتخابات و مناسبات گروهها و فهرست‌هاي سياسي، موضوع انتخاب نخست وزير و ساير روساي قوا درعراق را روز به روز پيچيده تر از قبل کرده است.

نوري مالکي که ائتلاف قانون را فارغ از جناح‌هاي شيعي مرسوم عراق حائز اکثريتي نسبي در مجلس اين کشور کرده است خود را جدي ترين گزينه کسب مجدد نخست وزيري مي‌داند. اما اين همه ماجرا نيست و او براي رسيدن به اين کرسي ميان دو تندروي متناقض همسويي با آمريکا و ضدآمريکايي در داخل کشور گيرافتاده است. در آخرين تحول آمريکايي‌ها نسبت به حمايت از مالکي ترديد‌ کرده‌اند و ظاهرا حمايت جريان تندروي مقتدي صدر از مالکي و توافقات اين دو، اصلي‌ترين دليل قطع حمايت کاخ سفيد از مالکي است.

جمهوري اسلامي

«نقطه عطف در انسجام امت اسلامي»عنوان سرمقاله روزنامه جمهوري اسلامي است كه در آن مي‌خوانيد:
سخنان تاريخي شيخ احمد الطيب، شيخ الازهر مصر كه با اشاره به وجود توطئه‌هاي سنگين براي ايجاد تفرقه ميان مسلمانان، با صراحت اعلام كرد ما اختلافي با شيعيان نداريم و پشت‌سر شيعيان نماز ميخوانيم، سرآغاز فصل جديدي از روشن‌بيني علماي اهل سنت در موضوع وحدت شيعه و سني محسوب مي‌گردد و نقطه عطفي در انسجام امت اسلامي است.

شيخ‌الازهر، كه مدت كوتاهي است به اين سمت برگزيده شده، در مصاحبه با روزنامه لبناني "النهار" گفت: "در حالي كه امروز ما به وحدت امت اسلامي نياز داريم، شاهد طراحي توطئه‌هائي عليه جهان اسلام هستيم در حالي كه وحدت براي جهان اسلام يك ضرورت است و بدون آن هرگز نمي‌توانيم با سربلندي زندگي كنيم." شيخ احمدالطيب، با عبور از اين نكته كلي و انگشت گذاشتن بر روي يك مصداق روشن و بارز توطئه، يعني صدور حكم تكفير شيعيان توسط افراطيوني كه اين روزها با عناويني از قبيل تكفيري‌ها و وهابيون شناخته مي‌شوند، گفت: "چنين اقدامي غيرقابل قبول است و ما هيچ توجيهي براي اين كار در اسلام نداريم و در قرآن و سنت رسول خدا هيچ مستندي براي آن وجود ندارد."

نكته مهم ديگري كه در اظهارات تاريخي شيخ‌الازهر وجود دارد مهر بطلان زدن بر تهمتي است كه در مورد وجود قرآني غير از قرآن مورد قبول اهل سنت به شيعيان وارد مي‌كنند و يا سخن از وجود مغايرت ميان قرآن مورد قبول شيعه و آنچه در دست اهل سنت است به ميان ميآورند. شيخ احمد الطيب در اين زمينه گفت: "برخلاف برخي شايعات، قرآن دومي در ميان شيعيان وجود ندارد و اگر چنين چيزي صحت داشت خاورشناسان، كه در صدد پيدا كردن بهانه‌اي براي دامن زدن به اختلافات ميان شيعه و سني هستند، قطعا با دقت اين مسأله را مورد بررسي قرار ميدادند و اين طعمه خوبي براي آنها مي‌شد."

شيخ احمدالطيب، براي برداشتن گام‌هاي عملي در زمينه نشان دادن اعتقاد راسخ به وحدت امت اسلامي نيز اعلام آمادگي كرد و با بيان اين واقعيت كه "ميان شيعيان و اهل سنت هيچ اختلافي كه موجب خروج يكي از دو طرف از دايره اسلام شود وجود ندارد" براي سفر به عراق و هر نقطه ديگري كه مسلمانان در آنجا حضور دارند ابراز تمايل نمود و گفت: "زماني كه به عراق بروم به زيارت نجف خواهم رفت".

شجاعت شيخ الازهر، كه در بيان اين مطالب نمايان شده، واقعا ستودني است. اين اظهارات از اين نظر اهميت دارد كه اين روزها فشارهاي زيادي از چند ناحيه به علماي اهل سنت و از جمله علماي الازهر و به ويژه شيخ آن وارد مي‌آيد تا عليه شيعيان موضعگيري كنند و آتش تنور برافروخته اختلاف ميان سني و شيعه، كه عده‌اي نادان يا اغفال شده و مزدور از دو طرف در آن هيزم مي‌ريزند، را شعله‌ورتر نمايند. تازه‌ترين نمونه را مي‌توان در اقدام ديوانه‌وار يك باصطلاح روحاني شيعه مقيم لندن و يك روحاني سني عرب مشاهده كرد كه تحت عنوان "مباهله" از طريق يك كانال تلويزيوني مصري انجام شد و برخلاف مصالح امت اسلامي در صدد بود به اختلافات كهنه‌اي كه مطرح ساختن آن‌ها نتيجه‌اي غير از شعله‌ور ساختن آتش كينه دو طرف عليه يكديگر ندارد دامن بزند. خوشبختانه در برابر اين قبيل ناداني‌ها و يا نوكري‌هائي كه براي استعمار و به سفارش استعمارگران و قدرت‌هاي شيطاني انجام مي‌شود، هوشياري علماي شيعه و سني به ميدان آمد و شمشير تيز شده توسط عوامل بيگانه و دوستان نادان و دشمنان دانا را كند و بي‌اثر كرد.
هرچند اين قبيل فتنه‌انگيزي‌ها و تفرقه‌افكني‌ها براي تضعيف بنيه امت اسلامي و باز كردن راه براي سوءاستفاده دشمنان اسلام، داراي سابقه‌اي طولاني است،

لكن آنچه بايد توجه همه مسلمانان، اعم از شيعه و سني، را به خود جلب نمايد اينست كه در سال‌هاي اخير اين توطئه در قالب‌ها و بسته‌بندي‌هاي جديدتري كه فريبندگي بيشتري دارند عرضه مي‌شوند و رسانه‌هاي متنوع جهان امروز نيز به كمك توطئه‌گران شتافته‌اند. امكانات فراوان مالي، فني و اطلاعاتي كه اكنون در اختيار توطئه‌گران قرار دارد بسيار بيشتر از گذشته است و به همين نسبت نيز كارائي توطئه‌ها بيشتر از هر زمان ديگري مي‌باشد.

ايران

«سلطان جانان»عنوان يادداشت روز روزنامه ايران به قلم اميد معنوي است كه در آن مي‌خوانيد:
بر سر دوراهي مانده‌ام، از كدام دروازه‌ها وارد شوم، اينجا اذن دخولش عالمي دارد!
از باب الرضا داخل شوم يا باب الجواد. خدايا! خودش فرمود هر وقت با من كار داريد، مرا به جان جوادم قسم بدهيد. تصميم گرفتم قدم‌ها را به سمت باب الجواد عاشقانه بردارم. عاشقانه دست بر سينه و با دلي لرزان از عشق اوست، با صدايي بغض‌آلود گفتم: سلام مهربان من. سلام رئوف خوب. با شمايم پاره پيكر مصطفي. با شمايم سلطان عشق. خواستم صدايت زنم غريب‌الغربا. ولي ديدم شما كه غريب نيستيد. غريب به آن كس گويند كه تنهاست و كسي دور و برش نيست. آقا! من كه هر بار آمده‌ام به سختي دستم به ضريحت رسيد،بعضي وقت‌ها هم كه اصلاً نرسيد.

امام ضامن! جان جوادت مرا يادت نرود. شما خود فرموديد به زيارتم بياييد تا من سه بار اين زيارت شما را پس دهم. جانان من، نگين كشورم ايران! اكنون مي‌خواهم دست نوازشت را امروز بر سرم بكشي و بگذاري مثل تمام وقت‌ها زير سايه‌ات نفس بكشم. روز ولادتت تحفه‌اي ندارم، تقديم خوبي‌هايت كنم. فقط يك دل شكسته دارم كه همنوا با نقاره خانه‌ات آرام زمزمه مي‌كند. رضا، رضا، رضا...

راستي كاسه‌اي از آب سقاخانه‌ات مرا ميهمان نمي‌كني. همان سقاخانه‌اي كه آب حيات دارد. آقاجان! يكي مي‌گفت «خودتم مثل همون گنبد زرد طلايي» نگاهي به وجود پر از گناه من كه سنگ شده بينداز و آن را طلا كن. ولادت با سعادت امام خوبان، ضامن غريبان، مولاي مهربان، سلطان ايران و جانان دو جهان امام علي بن موسي الرضا عليه‌السلام بر مسلمانان و شيعيان جهان تبريك و تهنيت.

دنياي اقتصاد

«جنگ ارزي با عواقب پيچيده‌تر از تشديد‌ رکود»عنوان سرمقاله روزنامه دنياي اقتصاد به قلم محسن کريمي است كه در ان مي‌خوانيد:
در شرايط رکود اقتصادي اولين راهکاري که ممکن است در نظر يک سياست‌گذار براي خروج از آن راهگشا جلوه کند، جلوگيري از واردات کالاي خارجي در حمايت از توليد و اشتغال داخلي است. اين سياست در صورتي که ساير کشورهاي طرف تجاري در رونق اقتصادي باشند، مي‌تواند در کوتاه مدت موثر باشد؛ اما اگر تمام کشورهاي طرف تجاري با رکود و بيکاري مواجه باشند و بخواهند از اين راهکار براي خروج از رکود استفاده کنند، نه تنها راهگشا نيست بلکه تشديد کننده رکود نيز خواهد بود. چنانچه از سال 2007 در اجلاس‌هاي بين‌المللي از جمله اجلاس‌هاي سالانه گروه 20 که به منظور کم اثر کردن رکود جهاني‌ترتيب داده شده است، «بازداشتن کشورها از حمايت‌هاي داخلي» ‌ترجيع‌بند بيانيه‌هاي پاياني بوده است.

ناکارآمدي سياست مذکور از ديد هيچ اقتصادداني پوشيده نيست و همه تصميم‌گيران اقتصادي در کشورهاي مختلف، يکديگر را از به‌کارگيري چنين سياستي در شرايط رکود فراگير پرهيز مي‌دهند. هر چند که با وجود سازمان تجارت جهاني (WTO) و قواعد سختگيرانه براي کشورهاي عضو، حمايت از توليد داخل به بهانه رکود داخلي ميسر نيست، اما کشورها هميشه سعي مي‌کنند به بهانه‌هاي مختلف و در پوشش‌هاي گوناگون دسترسي توليدکنندگان خارجي به بازارهاي خود را محدود و راه را براي حفظ و گسترش بازارهاي خارجي خود هموار کنند.

در واقع، وجود قواعد دست و پا گير براي کشورها در حمايت از توليد داخلي در مقابل رقباي خارجي باعث نشده است که کشورها در شرايط رکود دست از سياست‌هاي حمايتي بردارند، کما اينکه بر اساس مطالعات انجام شده در مورد 16 کشور عمده صادرکننده جهان در جريان بحران اخير و در دوره‌اي کمتر از يک سال، ارزش واقعي صادرات اين کشورها به طور متوسط به ميزان 20 درصد تنزل کرد؛ در حالي که توليد ناخالص داخلي همين کشورها در همين مدت فقط 4 درصد کاهش يافت.(1) اين واقعه نشان مي‌دهد که در اين مدت کشورها از هر ابزاري براي حمايت از توليد داخل در مقابل رقباي خارجي استفاده کرده‌اند.

اخيرا قدرت‌هاي اقتصادي و کشورهاي بزرگ صادرکننده، به منظور اعمال سياست‌هاي حمايتي خود به ابزاري رو آورده‌اند که در صورت فراگير شدن، نه تنها بر شدت رکود مي‌افزايد، بلکه اصلاح عواقب ناشي از آن نيازمند تغيير در ساختارهاي کنوني نظام پولي جهاني و چندين سال گذر زمان است. در حال حاضر کاهش ارزش پول ملي در مقابل ارز کشورهاي طرف تجاري به عنوان يک سياست حمايتي که هيچگونه منع قانوني براي کشورها ندارد به طور فزاينده‌اي اعمال مي‌شود.
با کاهش نرخ برابري پول ملي يک کشور، کالاهاي داخلي براي مصرف‌کنندگان خارجي ارزان‌تر مي‌شود و صادرات تسهيل مي‌گردد. در همين حال، بالا رفتن نرخ ارز، کالاهاي خارجي را براي خريداران داخلي گران‌تر مي‌سازد و نفوذ توليدکنندگان خارجي به بازار داخلي را دشوارتر مي‌کند.

از آنجا که امکان استفاده از ابزارهاي متداول همچون وضع تعرفه، اعطاي وام و کمک‌هاي مالي به توليدکنندگان داخلي به راحتي امکان پذير نيست، بسياري از کارشناسان مدت‌ها است از اين موضوع باخبرند که تعداد زيادي از کشورها به اين نتيجه رسيده‌اند که کاهش ارزش پول ملي‌شان، راهي سريع براي تحرک بخشيدن به اقتصاد مبتلا به رکود آنها است. اما اين موضوع زماني رسانه‌اي شد که چند روز گذشته - 29 سپتامبر 2010 - وزير دارايي برزيل سخناني را بر زبان آورد که طي روزهاي اخير به يکي از داغ‌ترين موضوعات مورد بحث رسانه‌هاي اقتصادي جهان تبديل شده است. به گفته مانتگا، کشورها هم‌اکنون در بحبوحه يک «جنگ ارزي» جهاني قرار دارند.
به گفته وي «گزارش‌هاي اخير نشان مي‌دهد که ژاپن، کره جنوبي و تايوان در حال کاهش ارزش پول خود هستند و ارزش دلار در برابر واحد پول برزيل نيز طي سال جاري 25 درصد کاهش يافته است و اين موضوع صادرات برزيل در بازار آمريكا را تحت تاثير قرار مي‌دهد.» (2) همچنين در روزهاي اخير رييس صندوق بين‌المللي پول (IMF) به اقتصادهاي بزرگ هشدار داده است براي پيشگيري از جنگ جهاني ارزي تلاش كنند.