صدراعظم آلمان: چندفرهنگی شکست خورد

آنگلا مرکل در جمع جوانان دموکرات مسيحي پوتسدام در جنوب برلين گفت: "رويکرد ساخت يک جامعه چند فرهنگي و زندگي در کنار يکديگر و لذت بردن از يکديگر شکست خورده است، کاملاً شکست خورده است."

کد خبر: ۱۲۵۹۱۷

تاریخ: ۲۶ مهر ۱۳۸۹ - ۱۹:۱۰

صدراعظم آلمان گفت: تلاش براي بناي جامعه چندفرهنگي که در آن مردم به خوشي در کنار هم زندگي کنند "کاملاً شکست خورده است."

به گزارش "الف" از خبرگزاري فرانسه، آنگلا مرکل در جمع جوانان دموکرات مسيحي پوتسدام در جنوب برلين گفت: "رويکرد ساخت يک جامعه چند فرهنگي و زندگي در کنار يکديگر و لذت بردن از يکديگر شکست خورده است، کاملاً شکست خورده است."

مرکل مشخصاً به اظهارات اخير کريستين وولف، رئيس جمهور آلمان اشاره کرد که گفته بود اسلام همانند مسيحيت و يهوديت بخشي از آلمان است.

از نگاه منتقدان، صدر اعظم آلمان که به شدت محبوبیتش کاهش یافته با اینگونه اظهارات به دنبال جلب اعتماد راستگرایان افراطی و نژادپرست کشورش استم. هم اکنون در خارجی ستیزی میان سیاستمداران راستگرا آلمان یک مسابقه به راه افتاده است و متاسفانه نهادها و چهره های مدافع حقوق بشر و حقوق مدنی آلمان نیز به اینگونه اظهارات واکنشی نشان نمی دهند.

اظهارات صریح مرکل در جمع جوانان دموکرات مسيحي پوتسدام درباره لزوم هضم فرهنگی غیرآلمانی ها در فرهنگ آلمان به سرخط خبرها و تحلیلهای جهان تبدیل شده است

مرکل و دیگر سیاستمدران خارجی ستیز آلمان به گونه ای از پایان چند فرهنگی سخن می گویند که با تعریف ادبیات لیبرال دموکراسی از جامعه چند فرهنگی تفاوت ماهوی دارد.

فردگرایی یکی از پایه های لیبرال دموکراسی است. براساس تعریفی که از فردگرایی می شود فرد در ابراز اعتقادات و باورهای خود آزادی کامل دارد. نظامهای دموکراتیک غربی نیز مدعی دفاع از آزادی افراد و ایجاد جامعه ای با فرهنگهای متفاوت هستند. اما دولتهای غربی و از جمله دولت آلمان رفتار متفاوت از ادعاهایشان در دفاع از جامعه چند فرهنگی دارند.

آنها با برتر دانستن فرهنگ غربی خواستار این هستند که فرهنگهای دیگر می بایست در فرهنگ آنها ادغام و هضم شوند.
مرکل در جمع جوانان حامی حزبش گفت : مهاجرانی که در آلمان زندگی می کنند باید گام های بیشتری برای یکپارچگی با محیط بردارند و به سرعت زبان آلمانی بیاموزند. در واقع سیاستمداران آلمان توان تحمل وجود زبانهای دیگر به غیر از زبان المانی در کشورشان را نیز ندارند.

دولتهای اروپایی پس از جنگ جهانی دوم با توجه به نیازی که به نیروی کار جوان و ارزان برای بازسازی ویرانه های جنگ داشتند مهاجران بسیاری را به خصوص از مستعمرات سابقشان در افریقا، آمریکای لاتین و آسیا پذیرفتند. بسیاری از مهاجران در کشورهای اروپایی باقی ماندند، اما از بسیاری از حقوق شهروندی محروم شده و مورد تبعیض قرار گرفتند . تعداد کمی از مهاجران توانستند زندگی خود را به سطح متوسط جوامع اروپایی برسانند و بقیه در حاشیه شهرها به زندگی در سطح بسیار پائین رضایت دادند. این وضعیت معیشتی سخت مهاجرین باعث شد که تعدادی از مهاجرین و مهاجرتبارها به سمت بزهکاریهای اجتماعی و جرم و جنایت گرایش پیدا کنند. این مسئله اکنون بهانه ای در دست بیگانه ستیزان در غرب برای ایجاد محدودیتهای بیشتر برای مهاجرین و اخراج انها شده است.

تشکیل اتحادیه اروپا و گسترش همگرایی اروپایی این امید را در برخی محافل سیاسی و علمی ایجاد کرده بود که اروپا پس از چند قرن کشمکش و جنگ به سمتی حرکت می کند که با کنار گذاشتن برتری طلبی و روحیه تبعیض نژادی تحمل جلب فرهگهای دیگر را در خود دارد. اما برخلاف این انتظار شاهد نوع جدیدی از تبعیض نژادی و نژادپرستی در کشورهای اروپایی هستیم . برخورد دولت فرانسه با کولیهای رومانیایی تبار و یا محدودیتهایی که در اکثر کشورهای اروپایی برای مهاجران مسلمان تحت پوشش تدابیر امنیتی برای مبارزه با تروریسم و افراط گرایی ایجاد می کنند از جمله اقدامات نژادپرستانه دولتهای مدعی دفاع از دموکراسی است.