اینترنت بدون فیلتر ماهواره‌ای در ایران، واقعیت یا شایعه؟!

انتشار خبر و تصاویر فراگیری استفاده از اینترنت ماهواره‌ای، بدون فیلتر و سرعت بالای استارلینک در کشور بمخصوص در تهران موضوع جدید و چالش برانگیز روز شبکه‌های اجتماعی شده است.

کد خبر: ۱۲۵۸۳۶۵

تاریخ: ۱۸ شهريور ۱۴۰۳ - ۱۲:۱۷

به گزارش تابناک، استارلینک پروژه‌ای است که توسط شرکت اسپیس ایکس انجام میشود و هدف آن مهیا سازی اینترنت در تمام کره زمین و حتی فضا است. این شرکت با استفاده از تعداد زیادی ماهواره که در اطراف زمین قرار میگیرند قصد دارد تمامی زمین را به اینترنت متصل نماید.

حالا با خبر فراگیری این اینترنت ماهواره‌ای و رسیدن تعداد قابل توجهی از دستگاه‌های گیرنده آن در کشور، استفاده از این اینترنت و نحوه دسترسی و هزینه‌های استفاده از آن به موضوع چالش برانگیز شبکه‌های اجتماعی تبدیل شده است.

{$sepehr_code_6636}

ویدیوی تست نسل تازه استارلینگ در قلب تهران با سرعت ۳۹۱ مگ!

دست‌های پشت پرده یا پروژه سیاسی؟

درحالیکه چند روز گذشته اشخاص و اکانت‌های مختلف در شبکه‌های اجتماعی درخصوص فراگیری این اینترنت ماهواره‌ای اظهارنظرات مختلفی داشته‌اند و فیلم و عکس‌های مختلفی از تجهیزات آن را در صفحات خود به اشتراک گذاشته‌اند، برخی این موج رسانه‌ای را یک «پروژه رسانه‌ای- سیاسی» قلمداد کرده‌اند.

برخی موافقان تحلیل پروژه «رسانه‌ای-سیاسی» استارلینک معتقدند که پشت‌پرده انتشار گسترده مطالب و تصاویر مربوط به اینترنت ماهواره‌ای جریان مخالف اینترنت آزاد هستند که با پررنگ ساختن واقعیت موجود سعی دارند برای مقامات مربوطه حساسیت ایجاد کرده و هزینه‌های استفاده از آن را برای کاربران بالا ببرند.

از سوی دیگر برخی معتقدند اتفاقا جریان پشت پرده این موضوع حامیان دولتی اینترنت آزاد هستند که به نوعی سعی در آماده‌سازی جامعه دارند و با این کار می‌خواهند ضمن هشدار به تصمیم‌گیران این حوزه جانشین خارجی اینترنت آزاد را پررنگ کنند.

اینترنت ماهواره‌ای واقعیتی غیرقابل انکار

درحالیکه عده‌ای همچنان دنبال دست‌های پشت پرده پروژه رسانه‌ای استارلینک هستند به نظر می‌رسد این موضوع واقعیتی مبتنی بر تکنولوژی روز و غیرقابل انکار است. سرعت پیشرفت‌های تکنولوژی هر روز بیشتر شده و امکان محدودیت‌های دولتی برای دسترسی به اینترنت و رسانه‌ها با ابزار‌های مختلف هر روز کمتر می‌شود.

در این فضا اشتباه استراتژیک دولت‌ها، چشم بستن روی واقعیت‌های موجود و ایجاد محدودیت‌های بی‌ضابطه، خوش خیالی و امید به توان مقابله با سرعت پیشرفت‌های تکنولوژی است. به همین دلیل، به جای تلاش برای محدودسازی این فناوری‌ها بهتر است سیاست‌گذاران دنبال راه‌حل‌هایی برای هماهنگ شدن با تغییرات جهانی باشند و فرصت‌های جدیدی که این فناوری‌ها ایجاد می‌کنند را شناسایی و بهره‌برداری کنند.