زمزمه ای با حضرت رضا(ع): آیا اجابتم نمی‌كنی؟

سید حبیب حبیب پور

کد خبر: ۱۲۵۶۸۴

تاریخ: ۲۶ مهر ۱۳۸۹ - ۱۰:۴۹

آیا اجابتم نمی‌كنی؟

نمی دانم با تو باید از چه گفت.

از آهوی خسته ای که تنها مانده است؟

از دلی که با غم گره خورده است؟

از دست های نیازمندی که بالا رفته اند؟

یا از تشنه ای که جرعه ای آب می طلبد؟

شاید تنها باید به تو اندیشید. به تو پرداخت. به تو اقتدا کرد و مثل تو مرهم دل های زخمی شد.

امشب این دل ـ عجیب ـ خراسانی شده است.

---------------------

میلاد تو آیه زیبای محبت آن بزرگی است که آن بالاها نشسته و به ما نگاه می کند.

میلاد تو لذت بخش است مثل دست کشیدن نسیم به روی سبزه ها. مثل باریدن باران بر کویر عریان و برهوت. مثل خنده یک کودک در آینه. مثل پرواز یک پروانه از پیله.

ای کاش مانند این کبوترهای عاشق در آسمان این بارگاه بال می گشودم و از اوج آسمان ها به این همه ارادت و دلداگی می نگریستم.

به راستی اگر اینجا بهشت نیست پس بهشت کجاست؟ و اگر این بارگاه قطعه ای از عرش نیست پس عرش چیست؟

در اینجاست که جان های مشتاق و سرمست به عرش می رسند و دل های بی قرار و ناشکیب، آرامش می گیرند.

اگر تشنه نبودم كه نمی‌آمدم پس كجاست جام شرابی كه بوی آن از آن سوی اين ميدان، مرا مست خويش كرده است؟

اگر تشنه نبودم كه نمی‌آمدم پس چه شد آن جرعه‌ مهری كه در نگاه آغازين،‌ مرا شرمنده‌ خويش كرد؟

اگر تشنه نبودم كه نمی‌آمدم پس مرا به جام نگاهی سيراب كن.

اينك بی‌هيچ اميدی آمده‌ام. از ظلمت به سوی نور و آيا مشعلی به دستم نمی‌دهی؟

آمده‌ام از پاييز به سمت بهار و آیا طراوتم نمی‌بخشی؟

آمده‌ام از دوزخ به اميد بهشت و آیا اجابتم نمی‌كنی؟

آمده‌ام از هيچستان غفلت و جهالت و آیا وجودم نمی‌‌بخشی؟

-------------------

به احترام توست که این دل های شیفته به نگاهت دخیل می بندند و این جان های شیفته به زمزمه دعای تو دلخوش شده اند.

ای بهانه دل های شکسته و ای بهای دلدادگی!

نه دل از تو می برم و نه دست از دامان پر معجزه ات جدا می کنم.

دل های شکسته را به رسیدن پیوند می زنی و جان های شیفته را به آرامش می رسانی.

جذبه مهر توست که دل ها را به سوی خویش می کشاند و جان را به طراوت و رویش فرا می خواند.

لبخند تو کلید اجابت هر دعاست و رضایت تو رمز رستگاری.

کبوتر آواره و سرگردان دل به کنج غربت، آشیان می گیرد و موج سرکش سرمستی جان، به ساحل تنهایی تو خاموش می شود.

کدام غریب است که به یادت غربت خویش را از یاد نبرد و کدام دلشکسته به پیوند دل شکسته تو آرام نمی گیرد؟

پس به خدا تبریک می گوییم این تولد بزرگ را.

----------------------

آقا جان راستی اگر تو نبودی این همه دردمند به کجا روی می آوردند؟

www.sayyedhhp.blogfa.com