پاس دستگردي را صد ميليارد تومان مي فروشد

کد خبر: ۱۲۵۴۳

تاریخ: ۳۰ خرداد ۱۳۸۷ - ۱۲:۵۳

استیل آذین با 20 میلیارد تومان مشتری دست به نقد

بعد از کوچ تیم فوتبال پاس به همدان مجموعه ورزشی شهید دستگردی در شهرک اکباتان که محفل و مأمن این تیم بود تنها ماند.

روزنامه سرمايه در ادامه مي نويسد: مجموعه ای عظیم شامل یک استادیوم فوتبال با زمین چمن مدرن و مهیا برای برگزاری فوتبال هایی در سطح اول مسابقات لیگ، سالن چندمنظوره، استخر و سونا، زمین چمن مصنوعی و بسیاری امکانات دیگر روی دست نیروی انتظامی ماند که فرماندهی آن سیاست توجه به ورزش همگانی در نیروی انتظامی را پیش گرفته است و بعد از رفتن تیم فوتبال تصمیم به فروش این مجموعه عظیم دارد.

خصوصاً که حفظ این مجموعه با روال فعلی توجیه اقتصادی ندارد. سردار باران چشمه که در حال حاضر مسوولیت باشگاه فرهنگی- ورزشی پاس و این مجموعه را برعهده دارد انگشت روی یک بحث اساسی در مقوله سرمایه گذاری و حفظ مجموعه هایی از این دست می گذارد.

او می گوید: «حفظ این مجموعه ها مخصوصاً برای بخش خصوصی توجیه اقتصادی ندارد و اگر سازمان های دولتی آن را مورد حمایت قرار ندهند ،مقرون به صرفه نیست چون ورزش محل کسب درآمد نیست و نمی توان اصلاً روی درآمد آن حساب کرد و می شود گفت که در ایران بخش خصوصی توانایی اداره چنین باشگاهی با این عظمت را اینگونه ندارد.» نیروی انتظامی در اداره این مجموعه امتیازها و البته مشکلاتی دارد.

امتیاز آن ها این است که بسیاری از کارهای خدماتی مجموعه توسط نیروهای دولتی انجام می شود و برای مثال ماشین ها و برخی امکانات بدون صرف هزینه در اختیار آنها قرار می گیرد اما از طرف دیگر آنها نمی توانند طبق تعرفه سازمان تربیت بدنی از مراجعان برای استفاده از امکانات ورزشی پول دریافت کنند چرا که موظفند به خانواده های نیروی انتظامی، بسیج و دیگر نهادها تخفیف های ویژه ای پرداخت کند که این بخش زیادی از درآمدها را کاهش می دهد در حالی که هزینه ها سرسام آور است.

یکی از راه های درآمدزایی این مجموعه اجاره زمین چمن بود که طی فصل گذشته به برخی از تیم ها اجاره داده شد و تیم هایی مثل استیل آذین مسابقات خود را در آن برگزار کردند. مبلغ اجاره پنج میلیون تومان برای یک روز کامل است.

این در حالی است که مجموعه ای مثل آزادی در شرایط مشابه 10 میلیون تومان اجاره داده می شود اما مجموعه دستگردی روی همین رقم هم نمی تواند حساب ویژه ای باز کند. باران چشمه می گوید: «اگر مرتب می توانستیم زمین را اجاره بدهیم می شد روی رقم آن حساب کرد اما این اتفاق همیشه نمی افتد و مرتب نیست.

ما نهایتاً سه روز زمین را در ماه اجاره بدهیم، در ضمن نیم فصل و تعطیلات بین فصل هم از آن کسر می شود. هزینه نگهداری چمن را هم فراموش نکنید که ماهی دو میلیون تومان است.» باشگاه پاس و این استادیوم درهای خود را به روی عموم گشوده است و نقش بسزایی در تشویق مردم برای شرکت در ورزش همگانی دارد.

این همان بهایی است که دولت باید در بحث ورزش بپردازد با پذیرفتن این واقعیت که باید در ورزش هزینه کرد اما با کمی تدبیر و کمک راهگشا می توان در مجموعه ای اینچنینی به یک توجیه اقتصادی رسید. باشگاهداران یک راهکار کلی ارائه می دهند که قابل تامل است؛این مجموعه ها می توانند به یک استقلا ل مالی برسند اگر اجازه داده شود در کنار فعالیت ورزشی کار اقتصادی هم انجام شود.

مثلاً شهرداری اجازه بدهد که در حواشی باشگاه ها ،ساختمان های تجاری برپا شود تاحداقل تجهیزات ورزشی فروخته شود و به کمک این فعالیت ها امورات این مجموعه هم بگذرد و امکان سرویس دهی به ورزشکاران فراهم شود اما می بینیم که شهرداران محترم مناطق در این زمینه توجیه نیستند. به این پیشنهاد می توان فعالیت های فرهنگی را هم اضافه کرد.

برپایی یک سالن سینما یا تئاتر در مجموعه هایی مثل دستگردی با این وسعت و فضای مناسب هم تلاشی است برای ارائه خدمات بیشتر به مردم و هم مفری برای درآمد بیشتر این مجموعه ها و مشوقی برای حضور و سرمایه گذاری بخش خصوصی در این بخش که بدون کمک و مساعدت دولت در شهرداری ها فعلاً ممکن و منطقی به نظر نمی رسد.

100 میلیارد تومان قیمت مجموعه دستگردی

اما مجموعه ورزشی دستگردی که قسمتی از خاطرات اهالی فوتبال در آن شکل گرفته چقدر می ارزد؟ در حال حاضر یک گروه کارشناسی مشغول بررسی امکانات سخت افزاری آن و قیمت گذاری مجموعه هستند اما سردار باران چشمه به صورت تقریبی از رقم 100 میلیارد تومان خبر می دهد.

رقم چشمگیری که برای فراری دادن بخش خصوصی کافی است. در واقع این مجموعه هم درست مثل صباباتری که عرضه شد اما هیچ مشتری ای سمتش نیامد، در حال حاضر هیچ خریداری ندارد چرا که سرمایه گذاران می دانند که امکان بازگشت این رقم وحشتناک وجود ندارد.

تنها کسی که پا پیش گذاشته هدایتی مالک متمول باشگاه استیل آذین بود که رقمی بین 15 تا 20 میلیارد تومان را مطرح کرده است که برای نیروی انتظامی هم هرگز فروش مجموعه با این رقم منطقی نیست. مسوولان پاس احتمال ورود دولتی ها پای این معامله را محتمل تر می دانند: «بعید می دانم غیر از دولتی ها کسی سراغ خرید این مجموعه بیاید. شاید جایی مثل وزارت دفاع که مجموعه ای در نوبنیاد تهران دارد یا خود شهرداری ها. ما با این توجیه و تدبیر این مجموعه را می فروشیم که سراغ مجموعه های کوچک تر برویم.»

او باز هم تاکید دارد که امکان به سود رساندن چنین مجموعه هایی در صورت مساعدت دولت وجود دارد هر چند که به نظر می رسد نیروی انتظامی که با شرکت در مسابقات ارتش ها و پلیس های جهان هنوز هم ورزش حرفه ای را دنبال می کند و به داشتن پایگاهی برای آن نیاز دارد و این پایگاه چه جایی می تواند بهتر از مجموعه دستگردی باشد.