فرصتی که احمدی نژاد باید در لبنان استفاده کند

در سال‌هاي اخير نگاه متقابل ايرانيان و لبناني‌ها بيشتر بر موضوعات ايدئولوژيك، سياسي و امنيتي متمركز بوده است. اين در حالي است كه روابط دو كشور فراتر از اين اين جنبه، مبتني بر سابقه طولاني، تاريخي، تبادلات فرهنگي، توريسم، اقتصاد و تجارت استوار بوده است. آقاي احمدي‌نژاد بايد از اين فرصت گرانبها استفاده كند و بر روابط همه‌جانبه و استراتژيك با تمامي گروه‌هاي سياسي لبنان و مهم‌تر از آن در سطح دولت‌هاي ملي تاكيد كند. اين امر حتي بر مشروعيت حزب‌الله در ساخت قدرت و سياست لبنان مي‌افزايد و در بلندمدت به نفع اين جنبش خواهد بود.

کد خبر: ۱۲۵۲۳۹

تاریخ: ۲۲ مهر ۱۳۸۹ - ۱۶:۰۰

دكتر «كيهان برزگر»، معاون بین الملل مرکز مطالعات خاورمیانه در یادداشتی برای «تهران امروز» نوشت: سفر آقاي احمدي‌نژاد به لبنان از دو جنبه داخلي لبنان و جنبه منطقه‌اي در سطح خاورميانه حائز اهميت زيادي است. در جنبه داخلي، تقويت وحدت ملي در لبنان در شرايط فعلي بسيار مهم است. براي حزب‌الله ورود به جنگ داخلي و شكاف‌هاي سياسي يك خط قرمز است و جمهوري اسلامي ايران نيز همواره بر سياست وحدت داخلي لبنان تاكيد كرده است.

در سال‌هاي اخير نگاه متقابل ايرانيان و لبناني‌ها بيشتر بر موضوعات ايدئولوژيك، سياسي و امنيتي متمركز بوده است. اين در حالي است كه روابط دو كشور فراتر از اين اين جنبه، بر سابقه طولاني تاريخي، تبادلات فرهنگي، توريسم، اقتصاد و تجارت استوار بوده است. آقاي احمدي‌نژاد بايد از اين فرصت گرانبها استفاده كند و بر روابط همه‌جانبه و استراتژيك با تمامي گروه‌هاي سياسي لبنان و مهم‌تر از آن در سطح دولت‌هاي ملي تاكيد كند. اين امر حتي بر مشروعيت حزب‌الله در ساخت قدرت و سياست لبنان مي‌افزايد و در بلندمدت به نفع اين جنبش خواهد بود.

اما در جنبه منطقه‌اي، اين سفر در شرايط خروج نيروهاي آمريكايي از عراق و شكست تفكر نومحافظه‌كاران آمريكايي در ايجاد يك نظم جديد در خاورميانه صورت مي‌گيرد. ناتواني آمريكا در حل بحران عراق به معناي انفعال استراتژيك جريانات سياسي و متحدان سياسي آمريكا شامل اسرائيل و اعراب محافظه‌كار در منطقه است. در اين شرايط حضور فعال ايران در صحنه سياسي منطقه و پركردن خلأ ايدئولوژيك و استراتژيك فوق منجر به تقويت جريان مستقل در منطقه متشكل از ايران، ‌سوريه، لبنان و فلسطين به‌همراهي تركيه و عراق مي‌شود. اين تحول باعث منفعت‌هاي استراتژيك براي آينده نقش و نفوذ منطقه‌اي ايران و در روابط با قدرت‌هاي خارجي به‌خصوص آمريكا و به تبع منجر به افزايش چانه‌زني ايران در موضوعاتي همچون برنامه هسته‌اي ايران مي‌شود.