دنياي شگفت‌انگيز تونل‌هاي غزه

از آن زمان، بيش از 350 راه زير زميني رفح را دوباره به مصر مرتبط ساخته‌اند. سر و صداي ماشين‌هاي حفاري و موتورهاي گرداننده قرقره‌هايي که بالا آوردن کالاها را ميسر مي‌سازند، با صداي وزوز هواپيماهاي بدون سرنشين مراقبت اسرائيلي‌ها همراه شده‌ است.

کد خبر: ۱۲۵۰۵

تاریخ: ۲۹ خرداد ۱۳۸۷ - ۱۴:۵۷

در حالي که با توافق‌ها و گفت‌وگوهاي انجام‌شده، به زودي با برقراري آتش بس ميان حماس و اسرائيل، محاصره غزه به تدريج شکسته مي‌شود، در يک سال گذشته مردم فلسطين و حماس از راه‌هاي سختي استفاده کردند تا بدون تسليم در برابر خواست اشغالگران، در عين حال آذوقه و مايحتاج خود را هم تأمين کنند.
آنچه که در پي مي‌آيد، بي کم و کاست، مقاله‌اي ست که در تاريخ 13 ژوئن در روزنامه محافظه کار «فيگارو» فرانسه به چاپ رسيده است:

يک سال پس از در درست گرفتن قدرت در غزه توسط تماميت خواهان، بيش از 350 راه زيرزميني به منظور گريز از تحريم اسرائيل و وارد کردن مايحتاج از مصر، حفر شده‌اند.
روي سطح زمين، نماي ساختمان‌هاي رفح که در مرز مصر رديف شده‌اند، در اثر فعاليت پنج ساله آتش‌بار اسرائيل به شکل پنير سوئيسي درآمده‌اند. تا زمان عقب‌نشيني اسرائيل از نوار غزه در سپتامبر 2005، خط مقدم در اينجا در طول محور فيلادلفيا که توسط تزاحال (نيروهاي دفاعي اسرائيل) کنترل مي‌شود، قرار داشت.

روياهاي گشايش، که بر رفتن نيروهاي اسرائيل مقدم بودند، ديگر چيزي جز يک سراب در دوردست نيست. طي يک سال حکومت حماس بر غزه، زير زمين تبديل به يک تله واقعي شده است. پاي ساختمان‌ها، خيمه‌هايي که ورودي تونل‌هاي قاچاق به سوي مصر را، در خود جاي داده‌اند، مثل قارچ روي زمين روييده‌اند.

از فرداي روزي که حماس در 15 ژوئن 2007 کنترل نوار غزه را در دست گرفت، اسرائيل تحريم شديدي را به اين منطقه تحميل نمود: تمامي معابر منطقه به سوي اسرائيل و مصر بسته شدند و فقط مايحتاج اوليه مردم آن هم به مقدار بسيار بسيار اندک اجازه ترانزيت به نوار غزه را يافتند. هدف نشان داده شده از اين اقدام تضعيف قدرت جنبش اسلامي براي اينکه قدرت را واگذار نمايند، بوده است.

با وجود آنکه يک سال گذشته است، اما همچنان حماسي‌ها با نيرويي که روز به روز هم قوي‌تر مي‌شود، غزه را در دست دارند. ماه ژانويه، حماس که در شرف خفگي قرار داشت، حايل آهني بين غزه و مصر را شکافت و مردم شاد شدند.

شادي اهالي غزه چندان دوام نياورد. حسني مبارک، رئيس جمهور مصر، پس از چند روز دستور بستن مرز را تا پيش از آغاز به کار ساخت ديوار جديد، اعلام نمود. نتيجه قابل پيش بيني بود: حماس به سمت قاچاق با استفاده از تونل‌هاي زيرزميني روي آورد. رفح، شهر خارج از قانون، به پايتخت واردات و صادرات غزه
تبديل گرديد.

از آن زمان، بيش از 350 راه زير زميني رفح را دوباره به مصر مرتبط ساخته‌اند. سر و صداي ماشين‌هاي حفاري و موتورهاي گرداننده قرقره‌هايي که بالا آوردن کالاها را ميسر مي‌سازند، با صداي وزوز هواپيماهاي بدون سرنشين مراقبت اسرائيلي‌ها همراه شده است. خانه‌هاي مرزي پر از گوني‌هاي حاوي شن و ماسه حاصل از حفاري‌ها هستند و افراد اين قسمت حتي زحمت پنهان کردن خاک‌هاي تازه زير و رو شده را به خود نمي‌دهند. ابو جندال که در مالکيت دو تونل شريک است، تاکيد مي‌کند: دولت حماس به ما اجازه حفر تونل‌ها را براي شکستن حصر ايجاد شده توسط اسرائيل، مي‌دهد. نکته اساسي اين است که ما در مقابل اسرائيل به زانو در نياييم.

دو گروه ده نفره در حال آماده کردن يک معبر زيرزميني ديگر براي وي هستند. آنان براي هر متري که با ضربه‌هاي دستگاه‌هاي حفاري و ماله کشي به پيش مي‌روند، 100دلار دريافت مي‌دارند. اين گروه بايد 4 ماه کار کنند تا 800 متر طول مسير را بکنند. محمد 22 ساله که تاکنون حدود ده راه زير زميني را کنده است، توضيح مي‌دهد: بعضي از حفارهايي که بسيار معروفند، درآمد بيشتري دارند. درآمدي فلاکت بار که در تناسب با خطرات بسياري است که به همراه دارد. از وقتي که اين کار را انجام مي‌دهم تاکنون 4 تن از همکارانم را طي حفاري‌ها از دست داده‌ام. در رفح، هزاران نفر در اين کار هستند و به لطف تونل‌ها زندگي مي‌کنند. اما به خاطر اسرائيل ما مجبوريم که مثل کرم‌هاي خاکي زندگي کنيم.

تلفن داخلي تونل به صدا در مي‌آيد. نوبت تحويل کالا رسيده است. قرقره‌ها به کار مي‌افتند تا از چاهي به عمق 25 متر، پيت‌هاي بنزين و گازوئيل را که به شکل ديوانه‌واري در غزه کم هستند، بالا بياورند. در رفح، همه چيز از مصر مي‌آيد: شکلات، نوشابه، دارو، رايانه، موتور، قطعات، روغن، شکر، کنسرو، سيگار و... .هر چقدر که درخواست زيادتر باشد، قيمت انتقال نيز به‌صرفه‌تر درمي‌آيد (هزينه انتقال هر گوني جنس 350 دلار است). وارد کننده شماره تماس خود در مصر را به مالک تونل مي‌دهد و اوست که مسئول رساندن کالاست. يک گارد از حماس مسئول کنترل کالاهايي است که ترانزيت مي‌شوند.

مامور حماس که يک دستگاه تاکي واکي در اختيار دارد تا در مواقع لزوم يا حمله اسرائيلي‌ها تقاضاي کمک نمايد، توضيح مي‌دهد: وارد کردن مواد مخدر، الکل، اسلحه و انسان ممنوع است.
جنبش اسلامي که براي جابه‌جايي کالا‌ها بسته به نوعشان مالياتي بين 20 تا 30 درصد وضع کرده است، از اين کار نيز يک محل مناسب کسب درآمد ساخته است.
با اين حال، اين کالاها در قياس با نيازهاي نوار غزه چون قطره آبي هستند.

نقش حماس در مديريت قحطي خلاصه شده است. بدينسان، دولت حماس از دو ماه پيش کارت‌هاي جيره‌بندي بنزين را که براي گرفتن بنزين از پمپ بنزين لازم است، تقسيم مي‌نمايد. تنها موفقيت عملي حماس در خنثي کردن پيش‌بيني‌ها، با برقراري نظم و امنيت در غزه جايي که باندهاي مافيايي مسلح حکمراني مي‌کردند، بوده است.
نظم قيمت دارد. مجامع حقوق بشري پرده از يک سال تاريکي در غزه براي آزادي‌ برداشته‌اند.

محمدرضا ذاکري