اعتراض مدیرمسئول به "تیتر یک" روزنامه خود

از اين رو تيتر اول روزنامه روز دوشنبه 27 خرداد را دقيق نمي دانم و از اين بابت از مقامات مسوول و مديران سازمان و شركت بورس عذرخواهي مي كنم.

کد خبر: ۱۲۴۲۵

تاریخ: ۲۸ خرداد ۱۳۸۷ - ۰۹:۵۶

عبده تبریزی مدیر مسئول روزنامه "سرمایه" در ستون سرمقاله این روزنامه نوشت:

همكاران اينجانب در تيتر اصلي روزنامه «سرمايه» دوشنبه
27 خرداد 1387 نوشته اي با عنوان «هفت سال انتظار براي معامله هر سهم»
به نگارش درآورده اند.
عنوان نوشته توجه همه خوانندگان «سرمايه» را برمي انگيزد اما دغدغه اصلي هر روزنامه و از جمله «سرمايه» البته بايد اين باشد كه اين عنوان چقدر با واقعيت همخوان است. به گمان اينجانب، اين عنوان با واقعيت انطباق ندارد و از فروض صحيحي نشأت نگرفته است. اينكه سهم شناور آزاد در بورس تهران پايين است و اينكه بورس تهران مشكلات عديده اي دارد به آن معنا نيست كه سهامداري كه مي خواهد سهام خود را بفروشد، بايد هفت سال انتظار بكشد. عنوان «انتظار هفت سال» بنابراين گمراه كننده است. صرف تقسيم 50 ميليارد ريال ارزش بازار به هفت ميليارد دلار حجم معاملات (تقسيم كردن 50 به هفت) به ما اجازه نمي دهد كه نتيجه بگيريم دوره انتظار فروش سهام در بورس تهران هفت سال است. اگر بتوان از اين عمل تقسيم نتيجه اي گرفت كه نويسنده محترم همكار ما گرفته است در آن صورت با توجه به جدول زير بايد در مورد بورس هاي زير هم بتوانيم نتيجه گيري مشابهي كنيم.
عني بگوييم كه
در بورس نيويورك زمان انتظار براي فروش هر سهم 5/6 ماه است.
در بورس لندن زمان انتظار براي فروش هر سهم پنج ماه است.
در بورس تورنتو زمان انتظار براي فروش هر سهم 5/4 ماه است.
در دويچه بورس زمان انتظار براي فروش هر سهم شش ماه است.
در بورس توكيو زمان انتظار براي فروش هر سهم 5/8 ماه است.
و در بورس استانبول زمان انتظار براي فروش هر سهم 5/11 ماه است.
مي دانيم كه اينچنين نيست يعني هر چند در بورس هاي نيويورك، لندن، تورنتو، آلمان، توكيو و استانبول نسبت ارزش بازار به حجم معاملات بسيار كمتر از رقم هفت است اما به هيچ وجه زمان انتظار براي فروش سهام در اين بورس ها در طيف پنج تا 5/14 ماه نيست. در اين بورس ها به محض اينكه سهامي فروش عرضه مي شود به فروش مي رسد و اين موضوع براي خوانندگان روزنامه «سرمايه» روشن است. اگر مقاله «سرمايه» مي گفت با توجه به چنين ارقامي، سهم شناور آزاد در ايران بسيار پايين است يا اگر مي گفت نسبت ارزش بازار به حجم معاملات در ايران مثلاً 15 برابر رقم بورس نيويورك است، خود بيان بسيار مهمي بود كه خواننده «سرمايه» را از وضع ضعيف حجم معاملات و سهام شناور در بورس تهران آگاه مي كرد اما همان طور كه از تقسيم كردن حجم معاملات بر ارزش روز سهام در بورس نيويورك نمي توان نتيجه گرفت كه فروش سهام در بورس نيويورك 5/6 ماه طول مي كشد به همين سياق نمي توان از اين حاصل تقسيم نتيجه گرفت كه در ايران فروش سهام در بورس تهران هفت سال طول مي كشد. رسالت هر روزنامه اي و به ويژه روزنامه هاي اقتصادي قبل از اينكه به جست وجوي خواننده و مشتري خود باشند، بيان حقيقت است. تحليل صحيح از واقعيت هاي اقتصادي پراهميت تر از جذب و جلب رضايت خوانندگان است. هدف دست اندركاران قلم در روزنامه بايد «بيان جذاب واقعيت ها» باشد.

اينكه تيتر اول «سرمايه» جذاب باشد اما بيان دقيقي از واقعيت نباشد براي خوانندگان «سرمايه» قابل قبول نيست. آنان بيشتر به واقعيت ها علاقه مندند تا تيترهاي هيجاني. روزنامه در موقعيت بيان نظرهاي موافق و مخالف است، روزنامه در مسند قضاوت يا صدور حكم نيست. «سرمايه» به دنبال بيان واقعيت است و هدف ديگري (و از جمله هيچ هدف سياسي ديگري) را دنبال نمي كند، نمي خواهد در مقابل هيچ دولتي قرار گيرد و علاقه مند نيست طرفدار حزب خاصي شناخته شود. «سرمايه» ارگان حزبي يا پايگاه بيان انديشه اي واحد نيست.

هرچند كليت روزنامه از «اقتصاد مبتني بر رقابت و بخش خصوصي» حمايت مي كند و مقالات با همه گرايش هاي فكري را نيز به چاپ مي رساند. در مقام مديرمسوول روزنامه طبعاً همه آنچه را كه چاپ مي شود، قبل از چاپ نمي توانم بخوانم و به خود نيز اجازه نمي دهم در نوشته همكاران دست ببرم اما سليقه و نقطه نظرهاي خود را در مورد روزنامه به طور دائمي به همكاران منتقل مي كنم.

در عين حال فكر مي كنم اگر محتواي اين نوشته را «انتقاد از خود» روزنامه «سرمايه» بناميم، بر آبروي سرمايه افزوده ايم و از جايگاه سرمايه در چشم خوانندگان آن نكاسته ايم. از اين رو تيتر اول روزنامه روز دوشنبه 27 خرداد را دقيق نمي دانم و از اين بابت از مقامات مسوول و مديران سازمان و شركت بورس عذرخواهي مي كنم.