سیاستمداری که بوی رئیسی می دهد

چه کسی بیشتر رئیس جمهور را می بیند؟ واقعیت این است که بیشتر از وزیران،معاونان و مشاوران و ...این "رئیس دفتر رئیس جمهور " است که بیش از همه، رئیس جمهور را می بیند و با شخص دوم مملکت حشر و نشر دارد.

کد خبر: ۱۲۴۱۵۶۳

تاریخ: ۱۹ خرداد ۱۴۰۳ - ۱۱:۳۷

به گزارش تابناک، رئیس دفتر، وزیر نیست اما بیشتر از وزیر موثر است، "رئیس دفتر" چشم و گوش و از همه مهم تر، "به یاد اوردنده" رئیس جمهور است، باب رسیدن اخبار و تحلیل و بولتن به رئیس جمهور است و در واقع، رئیس دفتر، ذهنیت رئیس جمهور را شکل می دهد.

روسای جمهور همیشه مورد اعتمادترین و نزدیک ترین افراد به خود را به مسئولیت دفتر رئیس جمهور می گمارند، حتی سه رئیس جمهور، خاتمی و احمدی نژاد و هاشمی رفستجانی، در مقاطعی "برادر" خود را در پاستور، همنشین و رئیس دفتر خود قرار داده اند.

اما سید ابراهیم رئیسی در دوره ناتمام ریاست جمهوری خویش، از بستگان خود برای این سمت حساس استفاده نکرد، غلامحسین اسماعیلی از نبروهای قدیمی قوه قضاییه را با خود به پاستور آورد، در این سه سال در همه قاب های رسمی و غیررسمی رئیس جمهور فقید، غلامحسین اسماعیلی حضور دارد.

اما غلامحسین اسماعیلی کیست؟

غلامحسین اسماعیلی شصت ساله است و  دانش‌آموختهٔ دکترای حقوق خصوصی با درجه عالی از دانشگاه تربیت مدرس است. اسماعیلی در معرفی خود همواره بر "شاگرد اول بودن" تاکید کرده است: من متولد بیرجند هستم و تحصیلاتم را تا دوم دبیرستان در آنجا ادامه دادم ، ضمن اینکه در تمامی این مقاطع شاگرد اول بودم و معدل من همیشه ۱۹/۷۵ بود. همیشه در دو درس نمره کم می آوردم یکی نقاشی و یکی ورزش بود ، این دو همیشه معدل من را از ۲۰ می انداخت!

اسماعیلی هم مثل رئیسی، از ابندای انقلاب، با وجود سن کم، در مشاغل قضایی حضور داشته است و درس را در کنار مسئولیت ادامه داده است.مشاغلی مثل ریاست سازمان زندان ها، دادستانی مشهد و ...

اسماعیلی از 1373 درس طلبگی خوانده است ولی مثل برخی ترجیخ می دهد لباس روحانیت را به تن نکند، رئیسی هرکجا میرفت، اسماعیلی هم همراهش بود، حتی تا روز حادثه بالگرد!

رئیسی در همان روز تحویل گرفتن دولت در هفدهم مرداد  1400 برای او حکم ریاست دفتر رئیس جمهور را زد و البته این اولین بار هم نبود، رئیسی در اولین روزهای انتصاب به ریاست قوه قضاییه هم، غلامحسین اسماعیلی، این حقوقدان خراسانی را به سمت سخنگوی این قوه منصوب کرد، در واقع رئیسی هیچ گاه در بکار گیری اسماعیلی تردیدی نداشت و این نشان از اعتماد ویژه رئیس جمهور فقید به غلامحسین اسماعیلی بود.

بعد از سانحه بالگرد، اسماعیلی خیلی زود بر اوضاع دفتر رئیس جمهور بدون رئیس جمهور مسلط شد، اسیر احساسات نشد، نامزد انتخابات نشد، با وجودی که پتانسیل آن را داشت .

اسماعیلی با رویکردی قابل تاملی یک موضع گیری کوتاه ولی مهم در روزهای حساس و تاریخی بعد از سانحه داشت: در همان هفته اول اعلام کرد که دولت از هیچ نامزدی حمایت نمی کند و در جریان تلاش خلفه برادران نیلی برای نامزدی محمد مهدی اسماعیلی، وزیر ارشاد، سکوت کرد و با این موج همراه نشد.

اگر قرار باشد سیاستمداری بوی رئیسی را بدهد، این غلامحسین اسماعیلی است که می توان درباره او چنین گفت، حالا باید دید آینده سیاسی اسماعیلی تا چه حد دستخوش تغییرات می شود، آیا او به قوه قضاییه بار می گردد یا رئیس جمهور بعدی ترجیح می دهد از وجود او در دولت استفاده کند یا اینکه اسماعیلی، خانه نشینی و استراحت و بازنشستگی را آغاز خواهد کرد.