مرور روزنامه‌های چهارشنبه ۹ خرداد

نفوذ ذی‌نفعان در داستان ثبت سفارش واردات!/ترسیم نقشه راه مجلس دوازدهم/بعد از حادثه بالگرد جامعه را دو قطبی نکنید

نسخه چهارگانه برای نجات بورس، رفح؛ سکوت تلخ‌تر از زهر، صدای «فلسطین مستقل» در قلب اروپا، «صدر» در صدر گزینه‌های اصلاحات؟، دنده معکوس زلنسکی، گام‌های ایران و بحرین برای احیای روابط، «آری» بهارستان به قالیباف، ارسال لایحه مقابله با شاهدان دروغین به مجلس، لزوم شفاف سازی اصلاح طلبان و از صدور اعلان قرمز علیه رامین تا محکومیت قطعی ساداتی‌نژاد از مواردی است که موضوع گزارش‌های خبری و تحلیلی روزنامه‌های امروز شده است.

کد خبر: ۱۲۳۹۸۴۵

تاریخ: ۰۹ خرداد ۱۴۰۳ - ۰۲:۲۵

به گزارش «تابناک» روزنامه‌های امروز چهارشنبه 9 خرداد در حالی چاپ و منتشر شدند که ریاست دوباره قالیباف در مجلس و ترکیب جدید هیئت رئیسه، جنایت اسرائیل در رفح و واکنش‌ها به آن، خانه‌های خالی در پایتخت و مستاجران نگران و انتشار گزارش آژانس بین المللی انرژی اتمی در آستانه نشست فصلی شورای حکام در صفحات نخست روزنامه‌های امروز برجسته شده است.

در ادامه تعدادی از یادداشت‌ها و سرمقاله‌های منتشره در روزنامه‌های امروز را مرور می‌کنیم:

نفوذ ذی‌نفعان در داستان ثبت سفارش واردات

محمدصادق جنان‌صفت طی یادداشتی در شماره امروز جهان صنعت نوشت: وزیر اقتصاد در یک اظهارنظر تند نسبت به وزارت صمت در مورد صدور بخشنامه محدودیت برای واردات که از سوی این وزارتخانه صادر و سپس با فوریت حذف شد، گفته است: «یک اقدام نادرستی از سوی دستگاه مربوطه انجام شده بود که به سرعت از سوی خود وزارت صمت اصلاح شد و رویه قبلی در دستور کار نیست.» واقعیت این است که واکنش کارشناسانه رسانه‌ها با سرعت و نیز مخالفت گسترده بازیگران اقتصاد ایران با این بخشنامه عجیب در لغو این بخشنامه تاثیر قابل‌اعتنایی داشت. درباره این واکنش دیرهنگام وزیر اقتصاد به صدور بخشنامه محدود‌سازی تجارت آزاد و انحصاری کردن آن چند سناریو وجود دارد که باید بررسی شود.
یک سناریو این است که این بخشنامه با اطلاع و اشراف کامل وزیر صمت و از سوی زیرمجموعه‌های این نهاد صادر شده است. در این صورت می‌توان حدس زد که وزیر صمت نیز با توجه به بحث‌های رخ داده درون دولت سیزدهم و احساس مسوولیت درباره کاهنده کردن روند تقاضای ارز چنین دستوری داده است. در این صورت چرا وزیر اقتصاد با چنین لحن تندی از اقدام نادرست وزارت صمت حرف می‌زند و چرا پیش از اینکه این پرسش از او شود واکنش نشان نداده است. شاید وزیر اقتصاد بگوید واکنش نشان داده شده و دولت به طور جمعی وزیر را موظف به حذف دستور کرده است. یک سناریوی دیگر این است که زیرمجموعه‌های وزارت صمت و مدیران، بلافاصله پس از وزیر یا مدیران کل یا روسای سازمان ها‌ی مرتبط با تجارت چنین تصمیمی گرفته‌اند. در این حالت می‌توان گمانه‌زنی کرد که مدیران پس از وزیر صمت چنین بخشنامه‌ای را به رویت وزیر نرسانده‌اند و بدون اطلاع وزیر اقدام به صدور آن کرده‌اند. در این صورت باید از وزیر صمت پرسید آیا در جریان صدور بخشنامه یادشده بودجه است؟ اگر بوده است با آن موافقت کرده است؟ این احتمال نیز وجود دارد که وزیر بدون توجه به اهمیت چنین ابلاغیه‌ای آن را امضا کرده و اجازه صدور آن را داده است. در صورتی که سناریوی دوم با احتمال وقوع بالایی درست باشد باید به لایه‌های زیرین‌تر رفت و جست‌وجو کرد، این فکر که باید تجارت را محدود کرد از سوی کدام مدیران به مجموعه و وزارتخانه تزریق شده است؟ برخی تصورات شاید بدبینانه این است که ذی‌نفوذان و ذی‌نفعانی وجود دارند که می‌خواهند با انحصار واردات، رانت‌های ارزی را در اختیار بگیرند. آیا این اتفاق ارزش این را ندارد که از سوی نهاد‌های نظارتی دنبال شود تا به سرچشمه برسند.

ترسیم نقشه راه مجلس دوازدهم

مصطفی منتظر در سرمقاله امروزروزنامه خراسان نوشت: پیام رهبر معظم انقلاب برای افتتاحیه مجلس دوازدهم، یک نقشه راه کامل برای تمامی نمایندگان خواهد بود که با دقت، مسائل گذشته در درون قوه مجریه و مسائل کنونی در کشور را تصویر و راه‌حل‌های آن را ارائه کرده است. اهمیت همراهی و همدلی قوای کشور باهم به صورت «منضبط» یکی از تاکیدات همیشگی ایشان در سی سال گذشته بوده است. از نظر ایشان، مسائل کشور وقتی به سمت راه‌حل حرکت می‌کند که قوای سه‌گانه با همراهی هم، اقدامات لازم را صورت دهند.
رفتار جمعی و صبورانه نیز در این پیام به عنوان راهبردی اساسی در درون قوه مقننه توصیه شده است. همگان می‌دانند که مجلس جای کار جمعی است و بدون همکاری و همیاری همه جانبه امکان پیشبرد موضوعات وجود نخواهد داشت. همکاری که در سطوح مختلف از داخل کمیسیون‌ها تا کف صحن امتداد یافته و بعد به همکاری بین قوا منتقل می‌شود. نمایندگان لاجرم باید فضا را برای همکاری هرچه بیشتر مهیا سازند تا طرح‌ها و لوایح بتواند با حداکثر کارآمدی و عقلانیت به نتیجه برسد.
موضوع «پرهیز از مسابقات بی‌فایده رسانه‌ای و مجادلات مضر سیاسی در مجلس» یکی دیگر از این اشارات بوده است. مسئله‌ای که با حضور برخی افراد که جز روش سلبی نسبت به دیگران، هیچ سخن ایجابی ندارند و هویت خود را در ضدیت با برخی اشخاص سیاسی تعریف کرده‌اند، این خطر را به حدی رسانده که رهبری مجبور به تحذیر علنی از این روش شدند. البته تجربه نشان داده این جماعت با آن که عنوان انقلابی را به دوش می‌کشند، اهمیتی به بیانات ایشان نداده و مسیر تحریف و تنش را انتخاب خواهند کرد و باید منتظر عملکرد پرخطر آنان برای کشور بود.
اهمیت رعایت اخلاق و رفتاری همراه با تقوا و صداقت هم موضوع دیگری است که مورد تاکید ویژه قرار گرفته است. همین صفات در بعد فردی نمایندگان است که موجب «آرامش‌بخشی و امیدآفرینی» در عرصه عمومی کشور خواهد شد. خطری که ممکن است از طرف برخی متوجه کشور شود و به جای امیدبخشی، مردم را از اصلاح امور در درون نظام ناامید سازد.
توجه جدی به سوگند نمایندگی در این پیام برجسته است. توجه دنیایی و آخرتی به مفاد آن و نصب‌العین قرار دادن آن برای کل چهار سال نمایندگی از مواردی است که مورد تاکید واقع شده است. این سوگندنامه به مواردی مانند استقلال کشور، پاسداری از دستاورد‌های انقلاب اسلامی، اعتلای کشور و تاکید بر قانون اساسی اشاره دارد. درواقع نمایندگان خود را متعهد می‌سازند که در چارچوب قانون اساسی، مصالح عمومی و اساسی کشور و انقلاب را حفظ کنند و این کار را با تقوای الهی و امانتداری پیش ببرند.
توجه به مسائل ملی حتی اگر قرار است موضوع حوزه انتخابیه مورد توجه واقع شود، یکی دیگر از مسائل مهم این پیام بوده که در سال‌های متمادی از مشکلات مجالس کشور بوده است. برخی نمایندگان بدون توجه به مصلحت عمومی و کلان کشور، صرفا به دنبال جذب بودجه‌های عمرانی و غیرعمرانی برای منطقه و حوزه انتخابیه خود بوده‌اند و عملا صرفه سرمایه‌گذاری عمومی را از بین برده‌اند. مواردی که «از حد طاقت بودجه عمرانی» خارج بوده و منابع را هدر می‌داده است. رهبری با تشخیص دقیق این مسئله تاکید داشتند که نماینده مجلس، حالا نماینده‌ای برای کل کشور است و باید نگاه ملی داشته باشد.

بعد از حادثه بالگرد جامعه را دو قطبی نکنید

سیف الرضا شهابی طی یادداشتی در شماره امروز ابتکار با عنوان بعد از حادثه بالگرد جامعه را دو قطبی نکنید نوشت: آیت الله سید ابراهیم رییسی رییس جمهور و هیات سیاسی همراه وی به اتفاق گروه پرواز در یک سانحه هوایی بر اثر برخورد بالگرد با کوه در یک هوای مه آلود در شمال غرب کشور جان به جان آفرین تسلیم کردند و از این دنیای فانی به سرای باقی شتافتند (خداوند همه رفتگان را رحمت فرماید) حادثه‌ای که فی نفسه، وقوع آن برای هر شخص و شخصیتی در هر موقعیت و منصب می‌تواند تاثر بر انگیز و ناراحت کننده باشد.
بعد از وقوع حادثه فوق، جمعی زیادی از هموطنان متاثر شدند و خصوصا در شهر‌هایی که مراسم تشییع جنازه انجام گرفت تاثر عمومی مشهود بود؛ اگر چه بعضی اشخاص از وقوع این حادثه و فوت تعدادی از مسیولین به خاطر مناصب سیاسی و حکومتی که داشتند خوشحال شدند؛ اشخاصی که خوشحال شدند غافل از این واقعیت تلخ هستند؛ اگر امروز ناقوس مرگ برای تعدادی به صدا در آمد قطعا در آینده صدای تاقوس برای آنان هم به صدا در خواهد آمد و در در فردا روز شاید افرادی یافت شوند که از مرگ اشخاصی که امروز خوشحال شدند ابراز خوشحال کنند به این خاطر است که در فرهنک دینی و ملی و آموزه‌های اخلاقی ما تصریح و تاکیده شده آرزوی مرگ هیچ شخصی را نباید کرد و در مرگ هیچ شخصی نباید خوشحال شد.
از آنچه گفته شد بگذریم؛ بلا فاصله بعد از اعلام قطعی فوت همه سرنشینان بالگرد، سیمای جمهوری اسلامی شروع به بیان ذکر مناقب و محسنات مرحوم رییسی و همراهان وی کرد.

در پریود ۵ روزی که عزای عمومی اعلام شد تا حدودی ذکر خوبی‌ها و عملکرد قابل قبول و طبیعی است اگر چه در این ۵ روز هم تعریف‌ها و تمجید‌ها از درگذشتگان از حد تعادل خارج شود با عکس العمل در جامعه روبرو می‌شود.

افراط در تعریف‌ها و تمجید‌های این شائبه را برای بینندگان سیما ایجاد می‌کند که رییس جمهور و هیات همراه برای مردم ایران نا شناخته اند و اکنون باید شناخته شوند و یا سیما می‌خواهد آن‌ها را برای انتخابات آینده معرفی کند؟!

طبیعی است که افراط در طرفداری هر شخص و حادثه سبب می‌شود مخالفان آن شخص به ورطه افراطی گری کشیده شوند این مسئله عامل دو قطبی شدن جامعه می‌شود.

امروز دقیقا شاهد آن هستیم بعد از فوت مسیولین ارشد کشور جامعه به دو قطب شدید موافق و مخالف تقسیم شد در صورتیکه با حفظ تعادل در سوگ درگذشتگان، مخالفان هم مجبور بودند تعادل را نگه دارند و اگر مخالفان راه افراط را بر گزینند وجدان بیدار جامعه آنان را طرد می‌کند و به آن‌ها بی اعتنا می‌شود.

متاسفانه در جامعه‌ای زندگی می‌کنیم که افراط در هر کاری با همه مضاری که بر آن مترتب است به یک رویه تبدیل شد در صورتیکه اگر هر طرف به قبح افراطی‌گری و عکس العملی منفی جامعه نسبت به آن آگاه و هوشیار باشند به دام افراطی گری نمی‌افتند