وداع با جام لعنتي

بهنام كيا

کد خبر: ۱۲۳۶۲۴

تاریخ: ۱۳ مهر ۱۳۸۹ - ۱۰:۴۸

اولين شكست تيم‌ملي با افشين قطبي در سال 2010 ميلادي آن‌قدر غيرقابل انتظار، تلخ و نگران‌كننده بود كه جو اين تيم را در فاصله دو روز مانده تا ديدار مقابل برزيل، شبيه همان فضاي غيرقابل تحمل و سنگين چندماه قبل كرده است.

تيم ملي ايران كه طي هفته‌هاي اخير به‌واسطه به‌دست آوردن چند پيروزي قابل اعتنا مقابل ارمنستان، چين، كره‌جنوبي و بحرين توانسته بود موج منفي و انتقادي داخل كشور را به فضايي مثبت و تلطيف شده تبديل كند و نظر شمار زيادي از منتقدان و مخالفان كادرفني را تغيير بدهد، نه فقط به‌واسطه كسب نتايج ضعيف در دو بازي مقابل عمان و كويت كه بيشتر به خاطر ارائه فوتبالي كه در آن بي‌مسئوليت بازي كردن اغلب بازيكنان به چشم مي‌آمد، انتقادات بسياري را به همراه داشت؛ آنچه خود افشين قطبي هم در كنفرانس مطبوعاتي پس از بازي مقابل كويت به آن اذعان كرد:

«شكست مقابل كويت نتیجه ناراحت‌کننده‌ای براي ما بود و متاسفیم که نتوانستیم روند پیروزی‌هایمان در سال 2010 را ادامه بدهیم. اين تیم بسیار بسته بازی کرد و اتلاف وقت زيادي هم انجام داد اما متاسفانه داوران عرب هیچ برخوردی با این وقت کشی‌ها نکردند تا تیم ما در نیمه دوم هوش، سازماندهی، کار تیمی و همينطور نظم و انضباطش را ازدست بدهد. خود من شخصا بیشتر از اينكه از نتیجه ناراضي باشم، از روش بازی تیم در نیمه دوم ناراحت هستم. این برای سومین بار بود كه ما در سال 2010 در یک بازی از حریف‌مان عقب مي‌افتادیم اما این بار برخلاف بازي مقابل ارمنستان و ستاره سرخ بلگراد نتوانستیم اين عقب‌ماندگي را جبران کنیم و احساسم این است که در اين زمينه خيلي بايد كار شود. به‌هرحال این مسابقات از این جهت که ما شناخت بهتر و بیشتری از برخي از بازيكنان تازه‌واردمان پيدا كرديم، مفيد بود.»

در بازي مقابل كويت هيچ‌چيز سرجايش نبود. اوضاع آنقدر عجيب بود كه حتي مهدي رحمتي به عنوان بهترين ملي‌پوش فوتبال ايران در ماه‌هاي اخير، در برابر كويت يكي از ضعيف‌ترين بازي‌هاي ملي‌اش را به ثبت رساند. او روي گل دوم اين تيم و با تكميل اشتباه مسلم حنيف عمران‌زاده، مقصر اصلي دريافت اين گل لقب گرفت و در ساير دقايق بازي هم متزلزل نشان داد.

هرچند عملكرد ساير ملي‌پوشان هم بهتر از نمايشي كه عمران‌زاده و رحمتي ارائه دادند، نبود. شايد در ميان تمام بازيكنان تيم‌ملي، تنها سيدجلال حسيني توانست كمي از توانايي‌هاي هميشگي‌اش را به نمايش بگذارد. موضوعي كه افشين قطبي دليل آن را خستگي بيش از حد بازيكنان تيم مي‌داند اما اين خستگي يا هرعامل ديگري باعث شده تا رسانه‌هاي منطقه شكست ايران مقابل كويت را به سخره بگيرند! شبكه الجزيره اسپورت و همينطور تلويزيون كويت با به زبان آوردن جملاتي تحقيركننده تمام تلاش‌شان را انجام دادند تا ثابت كنند اين تيم دوم و جوان كويت بوده كه توانسته با قدرت تمام ايران را با نفرات اصلي‌اش و به بدترين شكل ممكن شكست بدهد:

« ايراني‌ها كه با تيم‌ اصلي‌شان براي قهرماني در اين رقابت‌ها آمده بودند، شانس آوردند كه با گل ميلاد ميداوودي در واپسين دقايق مسابقه وداعي آبرومندانه با اين مسابقات داشتند. آنها قرار است آخر همين هفته در ديداري دوستانه به مصاف برزيل بروند اما قبل از آن مقابل جوانان كويتي گل‌هايي برزيلي دريافت كردند و در طول 90 دقيقه هم مقهور تاكتيك برتر رقيب جوان‌شان بودند.»

بخشي ديگر از حرف‌هاي قطبي در كنفرانس مطبوعاتي، بهانه‌هايي بود كه نه تنها نتوانست شكست تيم‌ملي را توجيه كند كه حتي اسباب ناراحتي بسياري از كارشناسان داخلي و همينطور برخي از بازيكنان تيم‌ملي را هم فراهم كرد.

او طبق عادت هميشگي‌اش بازهم گريزي به غيبت لژيونرها و بازيكنان بزرگ زد و جاي خالي آنها را در ثبت اين شكست‌ها موثر دانست:« يکي ديگر از مشکلات ما در اين رقابت‌ها، غيبت گوش‌هاي کلاسيک تيم مانند خلعتبري، شجاعي، رضايي و نوروزي بود و برابر کويتي که بسته بازي مي‌کرد ما نياز به خلاقيت و فوتبال ترکيبي از کناره‌ها داشتيم که متاسفانه به دليلي که گفتم، کيفيت لازم را در اين بخش نداشتيم. البته مصدوميت هادي عقيلي و غيبت جواد نكونام هم خيلي تاثيرگذار بود و ما آن ثبات و پايداري لازم را ازدست داديم.»

قطبي درحالي از غيبت چند بازيكن اصلي‌اش در اين تورنمنت گله مي‌كند كه بجز ايران و تا اندازه‌اي عراق، تمام تيم‌ها با نفرات ذخيره و تيم دوم‌شان پا به اين رقابت‌هاي نه چندان مهم گذاشته بودند. اين موضوعي است كه حتي رسانه‌هاي حامي سرمربي تيم‌ملي هم از روز اول آغاز رقابت‌هاي غرب آسيا اشاره‌هاي مستقيمي به آن داشتند اما خود قطبي همچنان ترجيح مي‌دهد پس از كسب هرنتيجه نامطلوبي به نداشتن مهره‌هايش اشاره كند. جالب است كه سرمربي كويتي‌ها پس از شكست دادن ايران موضعي كاملا متفاوت نسبت به قطبي را در پيش مي‌گيرد:

«ما براي قهرماني به اردن نيامده بوديم و مي‌خواستيم براي حضور بهتر در بيستمين دوره جام خليج فارس آماده شويم. براي همين هم براي اولين بار به رقابت‌هاي غرب آسيا آمديم.»

شكست مقابل كويت پايان طلسم شكست‌ناپذيري تيم‌ملي ايران در سال 2010 هم بود. تیم‌ملی آخرین بار در دی ماه سال گذشته با نتیجه 2 بر يك به مالی باخته بود و در سال 2010 و تا قبل از بازی مقابل کویت، در 9 بازی 8 برد و یک تساوی به‌دست آورد.

در ترکیب كويت فقط دو بازیکن بالای 23 سال حضور داشتند، در حالی که تیم‌ملی ايران تقریبا با بازیکنان اصلی خود در میدان حضور داشت. ایران در 34 رویارویی گذشته خود با کویت، 7 بار به این تیم باخته بود که آخرین بار آن در سال 1382 و با نتیجه 3 بر يك رقم خورد. باخت هشتم هم در حالی اتفاق افتاد که تیم ملی در دو فینال قبلی با کویت این تیم را برده بود؛ فینال جام ملت‌های 1976 و فینال بازی‌های آسیایی 1998.

تورنمنت غرب آسيا براي تيم افشين قطبي يك تورنمنت دوسر باخت بود. اگر تيم او كويت را مي‌برد و قهرمان مي‌شد، همه از پايين بودن سطح رقابت‌ها و اينكه ايران وظيفه‌اش قهرماني در اين تورنمنت بوده مي‌گفتند و حالا كه باخته، جز يك پاداش 40 هزار دلاري و البته كلي انتقاد رنگارنگ ‌چيزي به دست نياورده است.

علاوه براين موضوع جو مثبت شده تيم‌ملي هم كاملا تحت‌الشعاع قرار گرفته و حتي گزارشگري مثل جواد خياباني در گزارش كاملا انتقادي از اين بازي از اينكه تيم‌ملي به‌طور قطع قهرمان جام ملت‌ها نخواهد شد صحبت مي‌كند! ايران با 90 درصد تيم اصلي‌اش از حضور در تورنمنت غرب آسيا هيچ‌چيزي بدست نياورد. چند هفته قبل از اعزام تيم‌ملي به اين رقابت‌ها بود كه غلام پيرواني با لحني ملتمسانه از علي كفاشيان خواست تيم‌ملي اميد را به اين مسابقات بفرستد.

تيمي كه هنوز هم از نداشتن حريف تداركاتي درست و درمان درحال ضربه خوردن است اما كفاشيان رسما اعلام كرد كه اگر ايران با نفرات اصلي‌اش به عمان نرود، با جريمه‌هاي مالي سنگيني مواجه خواهد شد. امروز ايران تنها تيمي در منطقه تلقي مي‌شود كه براي كسب عنوان قهرماني در اين رقابت‌ها با نفرات اصلي‌اش وارد مسابقات شده و در آن‌سو غلام پيرواني مجبور است تيمش را با بازي مقابل ويتنام و سنگاپور براي حضور آبرومندانه در بازي‌هاي آسيايي گوانگژو آماده كند.