برزيل، فوتبال و سياست !

درباره بازي هيجان‌انگيز ايران و برزيل كه قرار است يك هفته ديگر در ابوظبي برگزار شود حرف و حديث‌ بسيار است اما شخصا تصور مي‌كنم اين بازي را بايد از دو منظر سياست و فوتبال نگاه كرد. از دريچه سياست اگر بخواهيم اين بازي را تحليل كنيم بايد بگويم سياست، استفاده و سو‌ء‌استفاده خودش را از كل محيطي كه آن را در برمي‌گيرد مي‌كند. طي چند روز گذشته در سايت‌هاي مختلف خبري خوانده‌ام كه در نهايت اين سياستمداران ايران بوده‌اند كه بستر مهم‌ترين بازي تاريخ فوتبال ايران را مهيا كرده‌اند.

کد خبر: ۱۲۲۷۵۵

تاریخ: ۰۸ مهر ۱۳۸۹ - ۱۰:۴۵

از آنجايي كه سياستمداران را مي‌شناسم و چندان از عالم سياست دور نيستم، مي‌دانم كه سياست دلش به حال فوتبال نسوخته و در پس اين بازي بزرگ اهداف خودش را دنبال مي‌كند. بازي ايران و برزيل يك اهرم قوي براي سياست است.

تهران امروز : چه آنكه در گيرودار امتناع كشورهاي صاحب فوتبال از انجام بازي دوستانه با تيم‌ملي ايران، اين بازي دوستانه نشان مي‌دهد كه در حوزه فوتبال برزيل بزرگ با ما آشتي است. فوتبال يك سيستم اجتماعي مستقل است كه ارتباط نزديكي با عرصه‌هاي ديگر دارد. ما فوتبالي‌ها البته براي سياست بازي نمي‌كنيم و براي ما بازي با برزيل بزرگ يك خبر خوش و هيجان‌انگيز است. واقعيت اين است كه عموم اهالي فوتبال در جست‌وجوي بازي‌هاي پشت پرده اين بازي بزرگ نيستند. اين بازي براي فوتبالي‌ها فقط يك بازي است چون ما بازيگر هستيم؛ بازيگر فوتبال. از نظر فني هم اين بازي دستاوردهاي بزرگي براي فوتبال ايران خواهد داشت.

تصور مي‌كنم از لحظه لحظه بازي 90 دقيقه‌اي با برزيل مي‌توان چيزهاي زيادي آموخت. وقتي از برزيل و فوتبال پيشرفته دنيا صحبت مي‌كنيم فقط يك ذهنيت است اما زماني كه پيراهن بازيكنان ما به پيراهن ستاره‌هاي برزيل مي‌خورد اين ذهنيت در زمين فوتبال عينيت پيدا مي‌كند. اين بازي يك فرصت طلايي براي بازيكن ايراني است تا از نزديك ببيند فوتباليست تاپ و مدرن برزيل چگونه در حين حركت توپ را كنترل مي‌كند، چرخش، شدت پاس‌هاي ارسالي، تعداد پاس‌ها، حركت‌هاي بدون توپ، سرعت در بازي و اينكه بازيكني در سطح تيم‌ملي برزيل پس از ارسال پاس در چه فضايي حركت مي‌كند، يك كلاس آموزشي ارزشمند به شمار مي‌رود. هفته گذشته در محافل خبري آلمان آمده بود كه شوان اشتايگر در جريان بازي با هوفنهايم 142 بار صاحب توپ شده.

اين خبر براي فوتباليست ايراني در حد يك ذهنيت در مورد اين بازيكن است اما اگر فوتباليست ايراني مقابل شوان اشتايگر بازي كند عينيت پيدا مي‌كند. در مقطع فعلي اكثر بازيكنان دنيا درگير مسابقات باشگاهي هستند و به همين دليل بازي‌هاي دوستانه ملي براي بسياري از تيم‌ها اهميت چنداني ندارد. با اين حال اگر برزيلي‌ها تنها 40 درصد از توانايي‌‌هايشان را بروز بدهند به مثابه يك كلاس آموزشي تمام‌عيار براي فوتبال ايران به حساب مي‌آيد. در بازي بزرگ 7اكتبر چيزي كه مهم نيست، نتيجه است.