رئیس مرکز تجارت جهانی ایران:

برخی از کشورهای دوست، خطرشان از آمریکا هم بیشتر است

این کشورها مثلاً دوست ما هستند؛ اما در خفا با دشمنان ما پشت درهای بسته فالوده می خورند و در اصل هم خدا را می خواهند و هم خرما را و یا به عبارتی عامیانه تر، هم از توبره می خورند و هم از آخور. وقتی کشوری اعلام می کند، دشمن ماست، باید از او ممنون هم باشیم، چون تکلیف ما را با خودش مشخص کرده؛ اما کشوری که خود را دوست سینه چاک ما اعلام می کند، ولی از پشت به ما خنجر می زند، مطمئناً بسیار خطرناکتر از آمریکا و دیگر کشورهای دشمن ماست.

کد خبر: ۱۲۲۲۲۷

تاریخ: ۰۵ مهر ۱۳۸۹ - ۱۵:۰۰

برخی از کشورهای دوست ایران، بیش از آمریکا برای ما خطرناک بوده و منافع ملی ما را تهدید می کنند.

محمدرضا سبزعلیپور، ریاست مرکز تجارت جهانی ایران، در گفت وگوی اختصاصی با «تابناک»، اظهار داشت، غالباً روابط سیاسی همه کشورهای جهان با هم به سه شکل ترسیم می شود:

1- دوستانه
2- خصمانه
3- خنثی یا بدون روابط سیاسی.

بنابراین، کشور ما نیز از این قاعده جدا نیست و روابط سیاسی و اقتصادی خود را بر همین پایه سازماندهی کرده و به این ترتیب، کشورهای طرف خود را در جهان به سه دسته طبقه بندی کرده است.

در این راستا، برنامه دولتمردان ما با کشورهایی که دشمنی آنها با ایران به اثبات رسیده، کاملاً روشن است، زیرا جدای از اینکه هیچ گونه توقعی جز دشمنی از آنها نداریم، سیاست های مقابله به مثل و احتیاطی کاملی نیز در برابر ایشان در پیش می گیریم؛ بنابراین، می بینید که این نوع رابطه، بسیار شفاف و روشن است و هیچ گونه دغدغه ای در این باره نیست و کشورهایی از جمله آمریکا، اسرائیل و دیگر هم پیمانان آنها در این بسته قرار می گیرند.

وی افزود: دسته دوم، کشورهایی هستند که ارتباط سیاسی و اقتصادی با ایران نداشته و یا در سطح بسیار پایینی مراوده دارند که اصلاً به چشم نمی آید؛ بنابراین، در این زمینه، برنامه و سیاست های دولتمردان ما مشخص است؛ هرچند ارتباط و برنامه ریزی برای مراودات آینده با این کشورها، کمی دشوارتر از کشورهای دسته اول است، زیرا شاید امروز هیچ ارتباطی با هم نداشته باشیم، اما چه بسا، موقعیت و منافع ایران، در آینده ایجاب کند که ارتباط نزدیک و گرمی با برخی از آنها برقرار کنیم؛ پس باید در برابر این کشورها، جانب احتیاط را رعایت کرده و همیشه دست به عصا حرکت کنیم تا هر لحظه، منافعمان ایجاب کرد، به سادگی مراودات سیاسی، اقتصادی و نظامی خود را با آنها آغاز کنیم.

در این باره باید گفت، کشورهایی از جمله کاستاریکا، لیتوانی، مولداوی، تبت، آلبانی، گینه و ... ده ها کشور دیگر در این بسته قرار می گیرند.

اما سخت ترین مرحله، برنامه ریزی، سیاستگذاری و پیشبرد ارتباط با کشورهای دوست است. شاید سریعا این پرسش در ذهن هر کسی نقش بندد که اگر این کشورها، مشکلی با ایران ندارند، چرا سخت ترین مرحله را از آن خود کرده اند؟!

در پاسخ به این پرسش، باید گفت که دشمن ما دشمن ماست؛ پس تکلیفمان با او کاملاً مشخص است. با آن کشوری هم که ارتباط نداریم، خب ترسی نداریم، چون رفت و آمدی با هم نداریم که بخواهیم کلاهمان را محکم نگه داریم؛ اما کشورهایی که خود را دوست ما می دانند و وارد حریم ایران می شوند، مطمئناً نخست به فکر منافع خودشان هستند و بعد دوستی با ما. برخی از همین کشورها، به بهانه دوستی و حمایت از ایران، منافع سرشاری از آن خود کرده و اجرای بسیاری از پروژه های بزرگ را با مبالغ چند صد میلیاردی در درون ایران به دست آورده و بخشی از نیروهای بیکار خود را در این کشور مشغول به کار کرده اند که در همین راستا، جدای از اینکه سود سرشاری از ایران برداشت می کنند، بیکاری، تورم و تولیدات خودشان را نیز به سمت بازارهای ایران سرازیر می کنند.

علیپور در ادامه می افزاید: همگی مقامات این کشورها، اعلام می کنند که ما دوست ایران بوده و هیچ گاه پشت این کشور را خالی نمی کنیم و همواره در حال رد و بدل کردن هیأت های بلندپایه با هم هستند؛ اما آنجایی که به آنها نیاز داریم تا از ما حمایت کنند، متأسفانه، پشت ما را خالی می کنند و به چشم خود می بینم که در بحث تحریم ها با کشورهای دشمن همراه شده و ضمن موافقت با اعمال تحریم ها برعلیه ایران، ضد مردم و منافع ما گام برمی دارند؛ این کشورها مثلاً دوست ما هستند، ولی در خفا با دشمنان ما پشت درهای بسته فالوده می خورند و در اصل هم خدا را می خواهند و هم خرما را و یا به عبارتی عامیانه تر، «هم از توبره می خورند و هم از آخور».

در این باره باید این نکته را یادآور شد، وقتی کشوری اعلام می کند که دشمن ماست، باید از او ممنون هم باشیم، چون تکلیف ما را با خودش مشخص کرده؛ اما کشوری که خود را دوست سینه چاک ما می داند و از پشت به ما خنجر می زند، مطمئناً بسیار خطرناکتر از آمریکا و دیگر کشورهای دشمن برای ماست.

رئیس مرکـز تجارت جهانـی ایـران همچنین اظهار می دارد: هر چند ما از همه طرف تحت فشار تحریم ها هستیم، اما به تازگی اخباری به دستمان می رسد که برخی از کشورهای دشمن، همچون همیشه به اتباع ایرانی و فعالان اقتصادی ایران بی احترامی نکرده و روادید مورد درخواست ایرانیان را نیز طبق روال گذشته صادر می کنند؛ اما همین کشورهای به اصطلاح دوست ایران، به تازگی پا را از گلیمشان فراتر گذارده و نه تنها جانب احترام را با فعالان اقتصادی ایران رعایت نمی کنند، بلکه در برخی از کنفرانس ها، سمینارها و نشست های اقتصادی بین المللی ـ که در همین کشورهای دوست برگزار خواهد شد ـ میزبانان اجلاس در مدارک ارسالی برای هیأت های سراسر جهان نام کشور ایران را در کنار نام برخی از کشورهای آفریقایی و آسیایی مظنون به اعمال تروریستی قرار داده و حتی به هیأت های ایرانی اعلام می کنند که بهتر است برای گرفتن روادید جهت سفر به کشورشان،  به آژانس های مسافرتی محلی مراجعه نمایند.

همچنین در برابر سفارت همین کشورها در تهران، دلالان بسیاری به صف نشسته و در بازار سیاه فروش و صدور روادید آن هم با ارقام کلان با هم رقابت می کنند که از این بابت برای خودم متأسفم که با هموطنان ما چنین رفتاری می کنند.

این در حالی است که می بینیم، دشمن اول مردم ایران، یعنی دولت آمریکا از طریق کنسولگری خود در دبی، بدون دلال بازی و بازار سیاه و بدون هرگونه بی احترامی، روزانه روادید بسیاری از متقاضیان ایرانی را آن هم با مبلغی کمتر از سیصد هزار تومان صادر کرده، حال آن که همین کشورهای دوست، در کمال بی ادبی و بی احترامی، روادید ایرانیان را با کلی فراز و نشیب، آن هم با ارقامی بیش از پانصد هزار تومان صادر می کنند.

البته نام کشورهایی را که در این بسته قرار می گیرند، اعلام نمی کنم زیرا امکان دارد، برخی از دوستان خوششان نیامده و همچنین راضی نیستم که نان آن بندگان خدای دلال را هم ببریم، ولی انتظار همه فعالان اقتصادی و از همه مهمتر مردم شریف ایران بر این است تا دستگاه دیپلماسی کشور، از جمله وزیر محترم امور خارجه و معاونت کنسولی ایشان، دستور پیگیری موضوع را صادر کرده تا شاید این گونه برخوردهای برخی از کشورهای به ظاهر دوست ایران و کاسب کاری های آنان جمع شده، و در غیر این صورت، با برخوردهای مشابه، با آنها مقابله به مثل کنیم؛ برای نمونه، با محدود کردن فعالیت های اقتصادی ایشان در درون ایران، این دوستان را مجبور به احترام به مردم عزیز ایران کنیم، زیرا آنقدر در خاک ایران منافع دارند که به قول معروف، دمشان لای در ما می باشد و هر لحظه، می توان با فشار دادن در و بستن آن، دم آنها را به درد آورده و کمی آزارشان داد.