نجابت، گمشده بزرگ فوتبال ايران

على دايى و كريم باقرى نام هاى بسيار بزرگى در فوتبال ما محسوب مى شوند و بسيارى از خاطرات ملى و باشگاهى ما با آنها رقم خورده است.

کد خبر: ۱۲۱۴۳۲

تاریخ: ۳۱ شهريور ۱۳۸۹ - ۱۴:۳۶

شهرت آنها از مرزهاى ايران و آسيا گذشته و در تمام دنيا فوتبال ايران را به نام دايى و باقرى مى شناسند اما متاسفانه به اين ۲ بازيكن بزرگ كه يكى از آنها يعنى دايى حالا در كسوت مربيگرى فعاليت مى كند، در استاديوم ها توهين مى شود.اصلاً به اين موضوع كارى نداريم كه باقرى و دايى در كدام شهر و چه استاديومى فحش خورده اند و به آنها توهين و بى احترامى شده است چرا كه اين اتفاق مى توانست در هر شهر و استاديومى رخ بدهد، همچنان كه در گذشته هم اين اتفاقات در استاديوم هاى شهرهاى ديگر هم افتاده است.

بحث ما اصل ماجرا يعنى توهين و فحاشى به بزرگان فوتبال ايران است. فوتبال ما را چه مى شود و قرار است چه دستاوردى داشته باشد؟ و ادامه اين روند فوتبال ما را به كجا خواهد برد؟ فوتبالى كه در گذشته بزرگانش براى كمك به نيازمندان متحد مى شدند و گلريزان مى گرفتند، امروز به كجا رسيده كه خانواده ها اجازه نمى دهند جوان ۱۵ ساله شان در استاديوم ها حاضر شوند و بازيها را ببينند.

اگر بخواهيم واقعيت را بگوييم، گمشده امروز فوتبال ما نجابت است. اگر اتفاقات فوتبال ايران را در چند سال اخير بررسى كنيم، جز جنجال و حاشيه چيزى نداشته و در ميادين بين المللى هم يك ناكام بزرگ لقب گرفته است. واقعيت اين است كه در اين فوتبال نيم بند همه با هم دعوا دارند و جالب اينجاست كه معلوم نيست دعوا بر سر چيست؟ ما علاوه بر اينكه از اسب افتاده ايم، متاسفانه از اصل هم افتاده ايم و هر روز شاهد يك حاشيه جديد هستيم و بدتر اينكه در اين حاشيه هاى ريز و درشت، حرمتها شكسته شده است.

اتفاقى كه براى دايى و باقرى افتاد، براى اولين بار نبود و قطعا با رويه اى كه فوتبال ما دارد، آخرين بار هم نخواهد بود اما تلاش كنيم تا با راهكارهاى اصولى، اين رويه را تغيير داده يا به حداقل ممكن كاهش دهيم. حيف است كه فوتبال ما با پتانسيل بالايى كه به لحاظ نيروى انسانى دارد، به بيراهه برود و اخلاق در آن گم شود.