روایت «رسول» با «بلمی به سوی ساحل» از؛

وقتی رشادت و جانبازی به مسلخ سیاست رفت

رسول سینمای ایران، با همه سختی ها، آنچه را واقعیت بود، به تصویر کشید تا ما نسل سومی ها و نسل های بعدی یادمان بماند که اگر نبودند امثال جهان آرا و شیرمردانی که امروز برخی از آنان هنوز در میان ما هستند و دیگر شهدای پاک باخته دین و ناموس و میهن، شاید این عزت و آرامش را هرگز نداشتیم.

کد خبر: ۱۲۰۷۹۱

تاریخ: ۲۸ شهريور ۱۳۸۹ - ۱۳:۰۳

سرویس دفاع مقدس ـ شهریور ماه از یک سو آغاز هفته دفاع مقدس است و از سوی دیگر، سالرزو تولد مردی است که عمر را به پای سینمای دفاع مقدس گذاشت؛ او کسی نیست جز رسول ملاقلی پور که با نینوا به عنوان کارگردانی صفر کیلومتر، وارد عرصه دفاع مقدس شد و در دومین فیلم بلند خود (بلمی به سوی ساحل)، استحکام هنری اش را به رخ همگان کشید تا فعالان این عرصه، خیلی زود از پیدا شدن استعدادی نوین در این عرصه با خبر شوند.

به گزارش «تابناک»، اما بلمی به سوی ساحل ـ که بامداد امروز از شبکه اول سیما برای چندمین بار پخش شد و این بار هم همچون گذشته، باز دل های عاشق را به پرواز درآورد ـ تجربه ای غریب در زندگی فیلمسازی ملاقلی پور است؛ فیلمی که در همان اوایل پس از آزادسازی خرمشهر و در لوکیشنی طبیعی ساخته شد.

بنا بر این گزارش، بلمی به سوی ساحل، فیلمی است که به گفته خود ملاقلی پور با توسل به حضرت زهرا(س) ساخته شد و خاکستر و دود آن، نه ساخته دست عوامل فیلم که واقعیت آن روز کشور ما بود و بدین گونه بود که ملاقلی پور در فضای دلهره و تردید، خود دوربین به دست می گیرد و همه عوامل فیلم را به هزاران مشقت و محدودیت های جنگ، به اهواز و سپس خرمشهر می برد تا راوی درد و محنت و البته حماسه مردمی باشد که دلاوری ها و فداکاری هایشان تا دنیا دنیاست، بر تارک عالم خواهد درخشید.

رسول سینمای ایران، با همه سختی ها، آنچه را واقعیت بود، به تصویر کشید تا ما نسل سومی ها و نسل های بعدی، یادمان بماند که اگر نبودند امثال جهان آرا و شیرمردانی که امروز برخی از آنان، هنوز در میان ما هستند و دیگر شهدای پاک باخته دین و ناموس و میهن، شاید این عزت و آرامش را هرگز نداشتیم!

بنابراین، باید گفت، هرچند ملاقلی پور پس از آن فیلم های پر مایه ای همچون سفر به چزابه، هیوا، نسل سوخته، قارچ سمی و... را هم کارگردانی کرد که هر یک بیش از دیگری تبلور آزادگی و مردانگی فرزندان روح الله بود؛ اما همه این آثار درخشان، شاید هیچگاه به اندازه بلمی به سوی ساحل، برای مردم صمیمی و خواستنی جلوه نکرد.

بلمی به سوی ساحل به سادگی، تاریخی را روایت می کند که در آن رشادت، جانبازی و عشق به میهن به قربانگاه و مسلخ سیاست می رود و چنان که واقعیت روزهای نخست جنگ بود، به بیننده یادآور می شود که بودند سیاست بازانی که در روزهای اول جنگ، با تکیه بر صندلی قدرت، پیروزی و شکست در جنگ را تابع امیال سیاسی خود کرده بودند و از دوران حماسه و خون، این لکه ننگ وطن فروشی بود که بر دامان آنها به یادگار ماند.

این روایت به روشنی به ما می گوید که اگر نبود بینش بلند روح متعالی امام عاشقان که جنگ و مدیریت آن را به دست جوانان سپرد، دیگر شهرهای این کشور نیز همچون خرمشهر سقوط می کرد و... .

آری، ملاقلی پور، رسول این پیام برای ما بود که این مردمان عادی بودند که می دانستند از دست رفتن خاک، یعنی از دست رفتن حیثیت، عزت و آبرو و خسته از سیاست بازان، خود دست به دفاعی جانانه زدند و به جای بالگرد دولت وقت، بلم خویش را رهسپار نبرد کردند و همین بلم ها بود که دفاع مقدس را به معدود حماسه های دفاع موفقیت آمیز در تاریخ ایران تبدیل ساخت.

یاد و نام خالق «بلمی به سوی ساحل» و همه شهدای گلگون کفن ایران اسلامی گرامی باد!