حقوق شهروندی و دسترسی آزاد به اطلاعات؛

توجه به حقوق مردم در فرآیند ضروری هدفمند کردن یارانه ها ـ 5

هرچند این مسأله به هزینه های زندگی مردم می افزاید؛ اما به خودی خود، مشکل نیست و مشکل از آنجا آغاز می شود که مردمی که ناگزیر به رسانه های دیگر رجوع می کنند، با حجم بسیاری از اطلاعات روبه رو می شوند که عمدتا برخی از آنها درست و برخی دیگر، شایعه است که فراوانی این گونه اخبار، حس بی اعتمادی را در جامعه دامن خواهد زد و مردم را در تحلیل هایشان دچار یک دوگانگی و حتی چندگانگی خواهد کرد.

کد خبر: ۱۲۰۵۸۴

تاریخ: ۲۷ شهريور ۱۳۸۹ - ۱۳:۵۹

سرویس اقتصادی ـ در ادامه حقوق شهروندی درباره هدفمندی یارانه ها، در این گزارش دسترسی آزاد به جریان اطلاعات بررسی می شود.

به گزارش «تابناک»، یکی از موارد هزینه زا در زندگی مردم، هزینه کردن برای دسترسی برای اطلاعات مورد نیاز در زندگی روزمره است؛ معضلی که اگر در دهه پیش، معضل قشر نخبه و تحصیل کرده بود، اینک به مشکل همه گیر مردم تبدیل شده است.

بنابراین، مردم هر روز منتظر دریافت اطلاعات واقعی از اوضاع زندگی خود، جامعه و محیط پیرامون هستند و اگر نتوانند این اطلاعات را از مجاری معمولی و ارزانتر به دست آورند، طبیعتا به دنبال تجهیزات ماهواره و دیگر وسایل خواهند رفت.

هرچند این مسأله به هزینه های زندگی مردم می افزاید، به خودی خود، مشکل نیست و مشکل از آنجا آغاز می شود که مردمی که ناگزیر به رسانه های دیگر رجوع می کنند، با حجم بسیاری از اطلاعات روبه رو می شوند که عمدتا برخی از آنها، درست و برخی دیگر شایعه است. البته در این باره باید گفت، فراوانی این گونه اخبار، حس بی اعتمادی را در جامعه دامن خواهد زد و مردم را در تحلیل هایشان دچار یک دوگانگی و حتی چندگانگی خواهد کرد.

علاوه بر انتقال شفاف اخبار و به حداقل رساندن سانسور در اخبار، اطلاع رسانی شفاف در همه هزینه هایی که مردم می پردازند نیز حق مردم است.

در واقع، این از جمله حقوق شهروندی است که مردم بدانند هزینه تمام شده یک خودرو چه مقدار و سود شرکت تولید خودرو چه میزان است و این تفاوت چگونه محاسبه می شود؛ برای نمونه، هم اینک می بینیم در نبود چنین اطلاعات شفافی برای شهروندان، هر کس برای خود تحلیلی درباره هزینه قیمت تمام شده خودرو دارد و هیچ اعتماد متقابلی هم وجود ندارد.

درباره هزینه نام نویسی شهروندان در برخی امتحانات برای دانشگاه ها، استخدام ها و دیگر موارد هم اطلاعات دقیقی در اختیار شهروندان قرار نمی گیرد و شهروندان نمی دانند پولی را که پرداخت می کنند، در کجا هزینه می شود. این موارد هم در واقع نوعی از حقوق شهروندان برای دسترسی به اطلاعات آزاد است که هم اکنون در اختیار آنان گذاشته نمی شود.

از سویی، دیده می شود در برخی موارد، در آگهی استخدام نهادهای دولتی، تعدادی برای استخدام اعلام می شود، ولی در پایان هیچ کس متوجه نمی شود که چه تعداد استخدام شدند، چه تعداد استخدام نشدند، کارنامه علمی افراد کجاست، هر کس در چه مرحله ای از آزمون پذیرفته نشده است و...؟!

یا علاوه بر این، مردم اصولا نمی دانند در ازای هزینه هایی که با عنوان آبونمان، مالیات و... می پردازند، باید چه خدماتی را دریافت کنند؟ برای همین، هنوز پس از گذشت سال ها مردم از حقوق اولیه شان بی خبر هستند.

بنابراین، طبیعی است که هر رسانه بر پایه سیاست های خود هم در گزینش خبر و هم در جهت دهی به اخبار، فعالانه وارد کار می شود.

حال این رسانه ها به دلیل احاطه نداشتن بر همه اطلاعات درونی ایران، برای تکمیل تحلیل هایشان، خود بناچار برای جبران کمبود اطلاعاتشان به گمانه زنی پرداخته و آن را در اختیار مخاطب می گذارند، در حالی که اگر همین اخبار از مجرای داخلی و به صورت شفاف با مردم در میان گذاشته شود، نه تنها از حجم شایعات در جامعه کاسته خواهد شد، بلکه یک نوع حس اعتماد متقابل بین مردم و رسانه درونی ایجاد می شود که دست کم رسانه داخلی را از جمع رسانه هایی که از آن اخبار را دریافت می کنند، حذف نخواهند کرد.