رابطه شهرنشینی و دیوانگی!

کاهش روابط اجتماعی را یکی از مهم‌ترین عوامل ابتلا به بیماری‌های روانی دانست که امروزه به طور قابل توجهی در شهرهای بزرگ در حال افزایش است و از عوارض آن می‌توان به افسردگی و ناامیدی در میان عموم مردم اشاره کرد.

کد خبر: ۱۱۹۸۳۷

تاریخ: ۲۳ شهريور ۱۳۸۹ - ۱۱:۳۰

خبرآنلاین: مردمی که با سرعت از کنار یکدیگر عبور می‌کنند، خودروهایی که سعی می‌کنند راه خود را در میان ترافیک انبوه باز کنند، صدای اتومبیل‌ها و دزدگیر ماشین‌ها به آرامی انسان‌ها را به سمت ابتلا به بیماری‌های نهان و آشکار روانی سوق می‌دهند.

در آخرین تحقیقات، دانشمندان زندگی 200 هزار نفر را که در سوئد زندگی می‌کردند بررسی کرده و متوجه شدند زندگی شهری به تدریج باعث از هم پاشیده شدن آرامش اجتماعی انسان‌ها می‌شود. کاهش روحیه عمومی مردم، کوچک شدن شبکه‌های اجتماعی و دوستان را می‌توان از مهم‌ترین خصوصیات این نوع زندگی دانست.

سرو صدای بالای محیط شهری، هزینه‌های سرسام‌‌آور، استرس‌های مداوم همه از مواردی هستند که به شدت گرفتن این بحران کمک می‌کنند.

دانشمندان در آخرین مطالعات خود سعی کردند تاثیر زندگی شهرنشینی را روی مغز انسان‌ها بررسی کنند و در این بین به نتایج شگفت‌آوری دست پیدا کردند.

فقط قرار گرفتن در یک محیط شهری می‌تواند عملیات ذهنی اساسی مغز را مختل کند. فقط بعد از چند دقیقه قرار گرفتن در خیابان یکی از شهرهای شلوغ قدرت مغز در نگاه داشتن اطلاعات به سرعت کاهش پیدا می‌کند و کنترل موثر بر بدن کاهش می‌یا‌بد. شاید به همین دلیل باشد که پیکاسو پاریس را ترک کرد، چرا که نمی‌توانست در محیط شلوغ آن تفکر کند!

مارک برمان یک روانشناس از دانشگاه میشیگان در این باره گفت: مغز از لحاظ ذخیره سریع اطلاعات یک ماشین محدود است. ما نمی‌توانیم در یک زمان محدود حجم انبوده اطلاعات را مدیریت کند و با موفقیت چند کار را به طور کامل به انجام برساند.

کمبود فضای سبز هم بی‌تاثیر نیست. مطالعات نشان می‌دهد که برای اولین بار در طول تاریخ اکثر جمعیت جهان در شهرها ساکن شده‌اند. این در حالی است که انسان‌ها در همه دوره‌های تکاملی زندگی در قبیله‌ها و محیط‌های طبیعی را تجربه کرده‌ بودند. اما اکنون جای تمام این درخت‌ها را میلیون‌ها غریبه، تاکسی‌ها، کامیون‌ها و ساختمان‌ها گرفته است. بررسی‌های چند سال گذشته نشان می‌دهد این وضعیت تاثیر مخربی روی سلامت ذهنی ما دارد و شیوه فکر کردن ما را تغییر می‌دهد.

البته خبر خوب این است که کمی تغییر در فضای زندگی، مانند کاشتن چند درخت در اطراف خانه یا نگهداری چند گلدان در خانه می‌تواند اثرات مخرب زندگی شهری روی مغز انسان‌ها را کاهش دهد.

شاید این سوال برای شما به وجود بیاید که چرا زندگی شهری می‌تواند روی ذهن شما تاثیر منفی داشته باشد. در حالی که شما در یک خیابان شلوغ قدم می‌زنید مغز شما مرتب باید مراقب اطراف باشد، از برخورد با عابران اجتناب کند و وضعیت ترافیک و حرکت ماشین‌ها را مد نظر بگیرد. با این که شاید در نظر شما این موضوع چندان آشکار نباشد، اما این نظارت آشکار به محیط اطراف می‌تواند عملکرد بخشی از قسمت‌های مهم مغز را مختل کند. درست است که مغز مانند یک ابرکامپیوتر بزرگ است، اما نیاز به توجه مداوم بخش مهمی از انرژی آن را صرف خود می‌کند.
توجه داشته باشید که این مورد فقط قسمت بسیار کوچکی از نیازهای زندگی در محیط شهری است و در صورتی که شما موارد دیگری مانند استرس، نگرانی‌های مداوم، هزینه‌های بالا و بسیاری فاکتورهای دیگر را در نظر بگیرید شاید متوجه شوید که چرا زندگی شهری در دراز مدت انسان‌ها را بیش‌تر در معرض بیماری‌های روحی و روانی قرار می‌دهد.

دانشگاه میشیگان برای بررسی این موضوع دست به تحقیق جالبی زد. تعدادی از دانشجویان این دانشگاه گیرنده‌های جی‌پی‌اس به خود متصل کردند و مسیر حرکت هر روزه آن‌ها تحت نظر قرار گرفته شد. پس از مدتی محققان متوجه شدند دانشجویانی که از قسمت‌های شلوغ و پر ترافیک شهر عبور می‌کنند در تست‌های توجه و حافظه نتایج بسیار ضعیف‌تری کسب کردند.

در مطالعه دیگری که توسط دانشگاه ایلینویز انجام شد دانشمندان متوجه شدند زنانی که در خانه‌هایی رو به فضاهای سبز و پارک‌ها زندگی می‌کنند آرامش روانی بسیار بهتری دارند و راحت‌تر می‌توانند از پس مشکلات زندگی و سختی‌های آن بر بیایند. در مقابل زنانی که در خانه‌هایی روبه ساختمان‌های بلند و خیابان‌ها زندگی می‌کنند به سادگی دچار مشکلات روحی می‌شوند و توانایی رویارویی با دشواری‌های روانی که معمولا در زندگی آن‌ها به وجود می‌آید ندارند.

زندگی شهری کنترل احساسات شما را هم تحت تاثیر قرار می‌دهد. ذهن انسان‌ها در شهرها زودتر کنترل خود را از دست می‌دهند. دانشمندان با کمال تعجب متوجه شدند در خانواده‌هایی که در نزدیکی فضاهای سبز زندگی می‌کنند خشونت‌های خانگی بسیار کم‌تر اتفاق می‌افتد.

تمام این مطالعات نشان می‌دهد افرادی که در شهرهای بزرگ زندگی می‌کنند باید بیش‌تر مراقب سلامت روانی خود باشند، چرا که شرایط زندگی آن‌ها چندان با شیوه‌ای که مغز تکامل یافته است سازگار نیست.