«تربيت سياسي» در كتاب‌هاي درسي

کد خبر: ۱۱۹۸۳۶

تاریخ: ۲۳ شهريور ۱۳۸۹ - ۱۱:۳۱

كتاب «تربيت سياسي» با موافقت شوراي عالي آموزش و به پيشنهاد معاونت پرورشي براي مقاطع راهنمايي و دبيرستان تاليف مي‌شود.

به نوشته «تهران امروز» به نقل از ايلنا، براساس جديد‌ترين بخشنامه معاونت پرورشي در رابطه با ضرورت اين درس آمده است: «اين درس به دانش‌آموزان كمك مي‌كند تا در عرصه مسائل سياسي بيگانه نباشند و توانايي تحليل سياسي را طي اين دو دوره تحصيلي و آموزشي در حد مطلوب حاصل كنند تا در دام جريان‌هاي انحرافي نيفتد و اسير ترفندهاي دشمنان نشود و ماهواره و اينترنت و دنياي مجازي آنها را به اسارت نبرند.»

در بخش دیگری از این بخشنامه در مورد موضوعات این کتاب آمده است: «جريان شناسی سياسي و احزاب گروه‌ها و تحليل سياسي، فرقه شناسي شامل وهابيت، بهائيت، شيطان پرستي، ولايت فقيه، مهدويت، ناتوي فرهنگي و... از مواد درسي است كه در اين دوره‌ها آموزش داده مي‌شود.»

اگرچه در نگاه اول ضرورت پرداختن این مباحث در مدارس شاید طبیعی به نظر برسد.اما کارشناسان معتقدند با توجه به دیدگاه‌های شخصی معلمان و قرائت آنها از جریان شناسی سیاسی روز کشور یا تحلیل احزاب سیاسی و ارائه آن به دانش‌آموزان،امکان دارد از سوی دانش‌آموزان واکنش‌هایی را نیز در پی داشته و محیط آرام مدارس و تمرکز دانش‌آموزان را از ادامه تحصیل بازدارد.

در گذشته نیز معلمان پرورشی گفتمان‌های سیاسی را با دانش‌آموزان داشتند اما اجباری کردن این درس و گرفتن امتحان از دیگر نگرانی های کارشناسان است چه در اين بخشنامه تاكيد شده است: «اين درس لزوما بايد مانند كتاب‌هاي رسمي باشد و به‌طور رسمي از آن امتحان به عمل آيد و در رد و پذيرش دانش‌آموزان موثر باشد و سپس به‌طور رسمي در كنار كتب درسي(مانند فيزيك، شيمي، رياضي، فارسي، علوم و...) در مدارس تدريس مي‌شود.

همچنين براي تأمين نيروي مورد نياز واجد شرايط براي تربيت سياسي در مدارس در هر منطقه يا شهرستان دو نفر در نظر گرفته شده و قرار است در ازاي هر منطقه يا شهرستان دو نفر و در مراكز استان‌ها تعدادي بيشتر ( كه سر جمع دو هزار نفر در كل كشور) مسئوليت تربيت سياسي را بر عهده بگيرند كه در حال حاضر در تهران 400 نفر، دوره مشابه را گذراندند و استان‌هاي اصفهان، تهران و خراسان رضوي نيز افرادي از استان‌هاي ديگر را تحت پوشش آموزشي قرار مي‌دهند.»

از سوي ديگر سيدرمضان شجاعي كياسري، عضو كميسيون فرهنگي مجلس هم با اشاره به لزوم تغييرات كتب درسي در آموزش و پرورش گفته است: «جاي مطالبي با موضوعات «اصلاح الگوي مصرف » و «دشمن‌شناسي » در كتاب‌هاي درسي خالي است.»

او مي‌گويد: سال‌هاست كه در كتاب‌هاي درسي دانش‌آموزان تغييرات اصلي ديده نشده و جاي مطالبي با موضوعات «اصلاح الگوي مصرف » و «دشمن‌شناسي » در كتاب‌هاي درسي خالي است.

عضو كميسيون فرهنگي مجلس، عملكرد دولت نهم را نسبت به دولت‌‌هاي گذشته مثبت ارزيابي مي‌كند و به فارس مي‌گويد: احياي محتواي كتب درسي كه متناسب با فرهنگ بومي و گفتمان انقلاب باشد نقيصه‌اي است كه كمتر به آن توجه شده است.با وجود تاكيد آموزه‌هاي ديني ما در خصوص مقدم دانستن پرورش بر تعليم همچنين نظر مقام معظم رهبري بر لزوم توجه به احياي معاونت پرورشي در آموزش و پرورش، احساس مي‌شود اين موضوع حالتي سمبليك دارد و مسئولان ذي‌ربط از آن حمايت نمي‌كنند.»

شجاعي كياسري معتقد است وزير آموزش و پرورش با شعارهاي خوبي به ميدان آمده است اما بايد منتظر ماند تا يك‌ سال از مديريت او بگذرد و سپس در مورد عملكرد او در وزارت آموزش و پرورش قضاوت كرد.

اما شيرزاد عبداللهي، كارشناس مسائل آموزش و پرورش معتقد است ورود مسائل سیاسی به فضاي مدارس باعث آشفتگی می شود: «ممكن است اين كتاب تحليل يك جانبه داشته باشد و از طرف ديگر معلمان ديگر نيز نظري متفاوت داشته باشند و اين بحث فضاي مدرسه را كه بايد به دور از مسائل سياسي و تشنج باشد، آشفته كند.

کارشناسان آموز ش و پرورش معتقدند اختلافات سياسي نبايد به مدارس كشيده شود.با طرح مسائل سياسي مدرسه از فضاي علمي دور مي‌شود.در حالي كه مدرسه بايد از طرف همه گروه‌هاي سياسي به عنوان منطقه الفراغ سياسي شناخته شود.اگر مهارت‌هاي زندگي و مهارت‌هاي اجتماعي آموزش داده مي‌شود بايد بدون سو گيري و جناح بندي باشد.»

عبداللهي هم می‌گوید: «معلم مي‌تواند فعال سياسي باشد اما جاي چنين فعاليتي در احزاب و گروه‌هاي سياسي است.معلم مي‌تواند فعال حقوق بشري باشد اما براي اين كار بايد به نهادهاي مدني مدافع حقوق بشر بپيوندد.معلم مي‌تواند براي رفع تبعيض از قوميت‌ها تلاش كند.معلم مي‌‌تواند فعال اقتصادي و تجاري باشد و...همه اين فعاليت‌ها ستودني است.هر فعاليتي را بايد در بستر و ظرف مناسب آن انجام داد.تشكل‌هاي صنفي معلمان نيز نبايد در اين حوزه‌ها وارد شوند.» به‌نظر می‌رسد طرح تالیف کتاب تربیت سیاسی باید پیوست فرهنگی و سیاسی داشته باشد که مطالعه آن می‌تواند به ابهامات افکار عمومی پاسخ دهد.