گزيده سرمقاله‌ روزنامه‌هاي صبح امروز

کد خبر: ۱۱۹۰۴۲

تاریخ: ۱۸ شهريور ۱۳۸۹ - ۱۰:۵۹

مردم سالاري

«صفاي باطن حاصل رمضان» عنوان سرمقاله روزنامه مردم سالاري به قلم وحيد حقي است كه در آن مي‌خوانيد:
در فرهنگ اسلامي اولين روز ماه شوال به عنوان عيد فطر و جشن بازگشت  به فطرت معين شده است، زيرا مسلمانان روزه دار در طول ماه رمضان با ارتباط هاي پي در پي با خداوند متعال و استغفار از گناهان به تصفيه روح و جان خويش همت گماشته و از تمام آلودگي هاي ظاهري و باطني که بر خلاف فطرت آنهاست، خود را پاک نموده و به فطرت واقعي خود برمي گردند. علي (ع)  نيز از همين زاويه به عيد فطر مي نگرد و با اشاره به روز عيد مي فرمايد: " اين عيد کسي است که خدا روزه اش را پذيرفته و نماز او را ستوده است و هر روز که از خدا نافرماني نشود، آن روز عيد است."

آري روز ترک گناه و فاصله گرفتن از زشتي ها و پليدي ها و روز غلبه بر شياطين، روز عيد است. عيد فطر روز بازگشت  به فطرت است، اين معنا را مي توان از لغت "عيد فطر" هم فهميد، چرا که "عيد" به معناي بازگشت و "فطر" به معناي "فطرت و طبيعت " است.
مسلمانان در اين روز در اثر يک ماه ضيافت و مهماني خداوند به صفاي باطن دست  يافته و در حقيقت، شخصيت واقعي خويش را بازيافته اند.

آري، فطرت پاک انسان در طول سال در اثر غبارهاي جهل و ناداني و غفلت  به انواع گناهان و معصيت ها مبتلا شده و از حقيقت  خود دور مي شود و در نتيجه دچار خود فراموشي و خدا فراموشي مي گردد . اما با فرا رسيدن ماه مبارک رمضان، انسان مسلمان در پرتو فضاي معنوي آن ماه و تلاش هاي خويش به يک زندگي نوين دست مي يابد، که مي توان آن را "بازگشت  به خويشتن " ناميد.
"عيد فطر" يکي از دو عيد بزرگ مسلمانان است. مسلمانان روزه دار که ماه رمضان را روزه به پا داشته و از خوردن، آشاميدن و بسياري از کارهاي مباح ديگر امتناع ورزيده اند، اکنون پس از گذشت ماه رمضان در نخستين روز ماه شوال اجر و پاداش خود را از خداوند مي طلبند، اجر و پاداشي که خداوند، خود به آنان وعده داده است.

حضرت علي (ع)  به مناسبت عيد فطر خطبه اي قرائت کرده و در آن ، اين روز را به قيامت تشبيه فرموده است ؛اي مردم! اين روز شما، روزي است که نيکوکاران در آن پاداش مي گيرند و زيانکاران و تبهکاران در آن مايوس و نا اميد مي گردند.
دنيا محل مسابقه است و آخرت زمان اجر گرفتن; بهشت جايزه برندگان اين مسابقه و جهنم جزاي بازندگان است.
از سخنان معصومين عليهم السلام چنين برداشت مي شود که روز عيد فطر، روز گرفتن مزد است. لذا در اين روز مستحب است که انسان بسيار دعا کند و به ياد خدا باشد و روز خود را به بطالت و تنبلي نگذراند و خير دنيا و آخرت را بطلبد.

روز عيد فطر را مي توان روز مبارزه با طاغوت هم دانست و اجتماع با عظمت مردم را در اين روز، به منظور نشاني از وحدت و يکپارچگي مسلمانان برشمرد. مهرورزي مومنان به يکديگر و کنار گذاشتن کينه ها، رايحه خوش اتحاد و همدلي را در جامعه مي گستراند و دشمن هماره در کمين، از اين وحدت و يکپارچگي خشمگين مي گردد و شيطان، خوار و ذليل مي شود. حرکت دسته جمعي مردم به سوي ميعادگاه عاشقان براي برگزاري نماز با شکوه عيد، خود مبارزه اي با استکبار شمرده مي شود. تکبيرهاي قبل از نماز هم، ضربه اي کوبنده بر طاغوت است; زيرا دشمن از تکبير وحشت دارد، همانگونه که انقلاب اسلامي ايران، با شعارالله اکبر، قدرت رژيم استبدادي پهلوي و استعمار استکبار جهاني را درهم شکست.

رسالت

«مديريت منابع مالي بهبود فضاي كسب و كار» عنوان سرمقاله روزنامه رسالت به قلم محمد كاظم انبارلويي است كه در آن مي‌خوانيد:
مقام معظم رهبري در ديدار با صدها نفر از كارآفرينان دو مطالبه بزرگ از دولت را مطرح فرمودند؛
1- مديريت منابع مالي
2- بهبود فضاي كسب و كار
ايران امروز به تعبير مقام معظم رهبري به كارگاه بزرگ تلاش، ابتكار و نوآوري تبديل شده است. اين يك واقعيت است كه اكنون كشور در مسير پيشرفت قرار گرفته است و آماده جهش‌هاي بزرگ با توجه به زير ساخت‌هاي اقتصادي است.
منابع مالي دولت چيست؟ چگونه بايد آنها را مديريت كرد؟ براي مديريت منابع مالي دولت اول بايد ديد اساسا منابع مالي دولت از كجاست؟ بر اساس قانون اساسي سر فصل‌هاي درآمدي دولت از چند موضوع زير تشكيل مي‌شود.

1-انفال
2- سود شركت‌هاي دولتي
3- ماليات
4- بازگشت منابع سرمايه‌گذاري شده در پروژه‌هاي عمراني انتفاعي
كه طبق ماده 32 قانون برنامه و بودجه وام تلقي مي‌شود
5- درآمد وزارتخانه‌ها و موسسات دولتي و درآمد حاصل از مالكيت
6- برگشتي از پرداخت‌هاي سال قبل
7- فروش اوراق قرضه

طي سه دهه گذشته شناسنامه ماليه عمومي نشان مي‌دهد دولت‌هاي پس از انقلاب اهتمام ويژه به احصاي دقيق منابع خود نداشته‌اند.  درآمد سرشار نفت باعث شده كه دولت روي سود شركت‌هاي دولتي به عنوان دومين منبع درآمد خود و نيز ماليات به طور جدي حساب باز نكند.
گزارش نهادهاي نظارتي از جمله ديوان محاسبات هم نشان مي‌دهد دولت توجهي به اجراي ماده 32 قانون برنامه و بودجه براي بازگشت منابع سرمايه‌گذاري شده خود در پروژه‌هاي انتفاعي نداشته است.

در نگاه به انفال كه شامل معادن، درياها، رودخانه‌ها، جنگل‌ها و... مي‌شود به دليل شيرين بودن درآمد يك معدن آن هم نفت و گاز به ديگر منابع اساسا توجهي نشده و مورد غفلت قرار گرفته است. در درآمد نفت هم به روايت يكي از كارشناسان سازمان برنامه كه 30 سال در بودجه نويسي نقش كليدي داشته. نيمي از درآمد نفت را خارج از مديريت خزانه تدبير مي‌كرده است. گام اول ساماندهي مديريت منابع مالي و بهبود فضاي كسب و كار اين است كه دولت دقيق بداند «دخلش» چيست تا بتواند در مورد «خرجش» تصميم بگيرد. آنچه امروز با آن به عنوان يك چالش روبه‌رو هستيم:

1- هرز رفتن منابع
2- عدم احصاي تمامي منابع مالي دولت براي برنامه‌ريزي است.
يكي از اساسي‌ترين مسائل در رسيدن به رشد اقتصادي پيش‌بيني شده در اجراي چهار برنامه گذشته پاسخ به اين سئوال بود كه دولت با چه منبعي مي‌خواهد اين رشد را تضمين كند. اكنون همين سئوال در تدوين برنامه پنج ساله پنجم مطرح است. كارشناسان در پاسخ به اين سئوال به پاسخ‌هاي دم دستي از منابع اكتفا مي‌كنند و هيچ برآورد صحيحي از آن ندارند و اين عدم برآورد صحيح منجر به بگومگوهايي در گفتگوهاي طرفين در كميسيون تلفيق شده است. هيچ يك از طرفين بحث به هنگام احصاي درآمدهاي دولت 7 رديف درآمدي دولت را كه در ابتداي مقاله به آن اشاره شد در نظر نمي‌گيرند در حالي كه با اجراي كامل سياست‌هاي اصل 44 ، هدفمند كردن يارانه‌ها و اهتمام به امر ماليات و نيز احياي سرفصل درآمدي انفال به عنوان اصلي‌ترين درآمد دولت منابع عظيمي در اختيار دولت قرار مي‌گيرد كه به بحث‌هاي بي‌حاصل درخصوص تامين سقف منابع لازم براي سرمايه‌گذاري جهت تضمين رشد8 درصدي در برنامه پنجم خاتمه خواهد داد.

كيهان

«اين جهاد شدني است» عنوان يادداشت روز روزنامه كيهان به قلم حسام الدين برومند است كه در آن مي‌خوانيد:
در آستانه سي امين سالگرد انقلاب اسلامي وقتي پايگاه خبري كانادايي موندويس طي گزارشي اين واقعيت را رسانه اي كرد كه جمهوري اسلامي ايران امروز پس از سه دهه توانسته عقب ماندگي هاي 500 ساله خود را جبران نمايد آنچه بيش از هر چيزي از آن فهميده مي شد ناكامي بزرگ نظام سلطه در كارزار رويارويي و نبرد همه جانبه با ايران اسلامي بود و بطور خاص بر شكست ناتوي اقتصادي دلالت مي كرد.
اكنون نيز غرب و نظام سلطه بر اين اميد واهي دل بسته تا شايد بتواند روزي روزگاري به تعبير رهبر انقلاب با به راه انداختن موج تحريم ها عليه ايران «بازگشت سلطه اهريمني قبل از انقلاب» را فراهم نمايد.

رهبر معظم انقلاب اسلامي در ديدار اخير كارآفرينان با ايشان -16/6/89- با تاكيد بر اين كه ايران اسلامي در تمامي سال هاي پس از انقلاب در تحريم بوده به تحريم هاي اخير عليه جمهوري اسلامي اشاره كرده و خاطرنشان كردند: «ملت و مسئولان بدون ترديد اين تحريم ها را نيز دور مي زنند و همچون سه دهه گذشته تحريم ها را ناكام مي گذارند و به كار و پيشرفت و بالندگي ادامه مي دهند.»

«آقا» در عين حال راهكار مقابله و مبارزه با تحريم ها و فشارهاي اقتصادي را عينيت يافتن «اقتصاد مقاومتي» و «كار و كارآفريني» برشمردند.
تصريح رهبر معظم انقلاب بر شكل گيري اقتصاد مقاومتي و فضاي كسب و كار و توليد و در نتيجه رونق اقتصادي در حالي است كه ايشان در چند سال اخير و در سخنراني هاي متعدد بر الگوي ايراني- اسلامي در برنامه هاي اقتصادي تاكيد مستمر داشته اند.

بنابراين آنچه كه برنامه ريزان و طراحان از يك سو و مسئولان و مجريان از سوي ديگر بايد بيش از هر چيزي نصب العين خود نمايند اين دغدغه مهم و اساسي است كه نبايد به بهانه توسعه كارآفريني و رونق اقتصادي از مدل پيشرفت اقتصادي ايراني- اسلامي فاصله بگيرند.
اين واقعيت تلخ را نمي توان انكار كرد كه پس از انقلاب متاسفانه برخي از دولت ها به بهانه توسعه اقتصادي در دام تئوري ها و مدل هاي اقتصادي غربي و غيراسلامي گرفتار شدند و آنچه كه مدعي آن بودند به بار ننشست و تنها شعار «رفاه عمومي» در كارنامه آنها باقي ماند.

البته بارها و به كرات رهبر بصير انقلاب نسبت به اين معضل و آفت هشدار داده اند و در يكي از اين نهيب ها و هشدارها تصريح مي كنند: «غربي ها در تبليغات خود اينگونه القاء كرده اند كه توسعه و پيشرفت مساوي با غربي شدن است و متأسفانه برخي از كارگزاران و نخبگان كشور نيز مدل پيشرفت را صرفاً يك مدل غربي مي دانند كه اين مسئله اي غلط و خطرناك است.»

تهران امروز

«شرط رونق در حوزه توليد»عنوان سرمقاله روزنامه تهران امروز به قلم حسين رضايي است كه در آن مي‌خوانيد:
اين روزها در قول مسئولان سخنان زيادي درباره ضرورت توجه به حوزه توليد بيان مي شود که تازه ترين و در عين حال مهمترين آن به توصيه هايي بر مي‌گردد که مقام معظم رهبري در ديدار عصر سه شنبه خود با کار آفرينان بيان کردند.

اگر در صدد عملياتي کردن سخناني باشيم که مقام معظم رهبري در حوزه توليد و بهبود فضاي کسب و کار بر آن تاکيد کردند لاجرم اين سوال پيش مي آيد که چه شروطي براي تحقق رونق در بخش توليد لازم است و در حال حاضر چه مقدار از اين شروط در داخل کشور محقق شده است و اگر هم موانعي وجود دارد ، راه رفع چنين موانعي چيست ؟ آنچه مسلم است از نظر علم اقتصاد امکان توان رقابتي توليدات داخلي در برابر نمونه‌هاي مشابه خارجي به عواملي بر مي‌گردد که عمدتا در حوزه سياستگذاري‌هاي کلان اقتصادي کشور بر مي گردد که در عين حال اختيار تصميم گيري در اين موارد هم توامان به مجلس و دولت بر مي گردد.

واقعيت اين است که در حال حاضر باز بودن دروازه هاي کشور به روي واردات ، ناتواني توليدات داخل براي رقابت با توليدات خارجي به خاطر ثابت بودن نرخ ارز و نيز پايين بودن بهره وري در بخش توليد دولتي از جمله عوامل مهمي به شمار مي آيد که مانع رونق بخشي توليد در ايران و در نتيجه مقرون به صرفه بودن واردات به حساب مي آيد. براي رفع اين مشکلات اخيرا دولت و مجلس طرح مديريت واردات را در دستور کار قرار داده‌اند و در صدد بر آمده اند تا از طريق محدود کردن واردات موازنه را به نفع توليد کنندگان داخلي عوض کنند.

البته تصميم به کنترل واردات اگر چه ديرهنگام گرفته شده است و طي سال‌هاي فروش نفت به قيمت طلايي ، ارزهاي نفتي زيادي در راه واردات کالاهاي لوکس و وارداتي هزينه شد ، اما باز جاي اميدواري است که دولت بالاخره به اشتباه سياست وارداتي خود پي برده و در صدد برآمده است با کمک مجلس به فکر مديريت واردات بيفتد .

جمهوري اسلامي

«تحليل سياسي هفته»عنوان سرمقاله روزنامه جمهوري اسلامي است كه در آن مي‌خوانيد؛ماه ضيافت الهي به پايان رسيد و امروز بايد با ايام پر فيض و بركت رمضان وداع كرد. صداي برچيده شدن سفره معنوي اين ماه، امروز در همه گوش‌ها و ضمير جان‌ها شنيده مي‌شود و صداي ملائك كه در اين ماه از آسمان به زمين آمده بودند تا از ميهمانان اين ماه پذيرايي كنند به گوش مي‌شد كه آماده بازگشت مي‌شوند. يك افطار ديگر بيشتر از ماه رمضان امسال باقي نمانده است و سرانجام صبحي از راه مي‌رسد كه طليعه‌اش ديگر رمضان نيست، لذا بايد از اين لحظات پاياني باقيمانده حداكثر استفاده را كرد و خود را در جمع كساني قرار داد كه در زير آبشار رحمت الهي از آلودگي‌ها پاك شدند و حساب خود را با خداي خويش صاف كردند. هنوز ساعتهايي براي بازماندگان از قافله مستغفرين باقيست و مي‌توان به فطرت پاك الهي باز گشت. هنوز فرشتگان الهي در ميان زمين و آسمان نداي "هل من تائب" سر مي‌دهند و افراد را به استفاده از فضاي معنوي رمضان و تولدي دوباره فرا مي‌خوانند.

امشب بايد از اين ماه دل كند و با لحظات ناب آن وداع گفت. شايد ماه رمضاني ديگر توفيق يار گردد و بتوان اين معنويت را دوباره درك كرد. فردا عيد فطر به روي مومنان آغوش مي‌گشايد و تولدي دوباره و طهارتي ناب را براي قلب‌هاي شستشو داده در اين ماه نويد مي‌دهد. هر چند وداع با ماه خدا خوشايند بندگان مخلص خدا نيست و بر آنان دشوار است كه از لحظات وصل جدا شوند اما حلاوت عبادت عاشقانه با خدا در ساعات اولين روز عيد فطر و ديدار پرشكوه مومنان با يكديگر، روزه‌داران را به اين وداع راضي مي‌كند، شايد زبان حال چنين باشد كه: "صد شكر كه اين آمد و صد حيف كه آن رفت."

در اين هفته گزارش مدير كل آژانس بين‌المللي انرژي اتمي پيرامون برنامه هسته‌اي ايران منتشر شد. اين گزارش 9 صفحه‌اي كه كاملا مغرضانه و با هدف ايجاد زمينه براي ادامه فشارهاي سياسي و تبليغاتي غرب عليه فعاليتهاي صلح آميز هسته‌اي ايران تنظيم شده بود در روزهاي آينده دستمايه جوسازي رسانه‌هاي تبليغاتي و فضاسازي هاي سياسي كشورهاي غربي عليه جمهوري اسلامي ايران خواهد بود و مقدمات باج خواهي ديگري را فراهم خواهد كرد. گزارش آمانو نشان داد كه وي نه تنها متعهد شده راهكار سياسي و ضد ايراني مدير كل قبلي آژانس را ادامه دهد بلكه موظف است بيانيه خود را در پشت ميزهاي وزارتخارجه آمريكا و تنها در سر برگ‌هاي آژانس صادر كند.

اين هفته در حوزه اخبار خارجي، از سرگيري مذاكرات سازش اعراب و اسرائيل، مسائل مربوط به تعيين دولت جديد عراق و همچنين تحولات دادگاه حريري در لبنان جزء اهم رويدادها بودند.
برگزاري جلسه ديدار محمود عباس و نتانياهو در واشنگتن با ميانجيگري آمريكا و متعاقب آن، ديدار عمروموسي دبيركل اتحاديه عرب با شيمون پرز رئيس رژيم صهيونيستي در ايتاليا در هفته اخير، در چارچوب تلاش‌ها و تحركات تازه‌اي است كه آمريكا براي احياي روند سازش آغاز كرده است. اين دور از مذاكرات سازش درحالي آغاز شده كه شرايط براي دسيتابي به نتيجه مورد نظر آمريكايي‌ها و صهيونيست‌ها بسيار نامساعدتر از گذشته است و شكست اين مذاكرات، از همان آغاز مشخص و مسلم بود. سردمداران رژيم صهيونيستي درحالي از مذاكره و مصالحه دم مي‌زنند كه هيچ حقي براي طرف عربي قائل نمي‌باشند و هم اكنون كابينه‌اي بر رژيم صهيونيستي حاكم است كه از افراطي‌ترين صهيونيست‌ها تشكيل شده است. نتانياهو، نخست‌وزير رژيم صهيونيستي در طول يك و نيم سال گذشته سياست‌هاي توسعه طلبانه و كاملا افراطي پيشه كرده و حتي ابا نداشته است كه اعلام كند به هيچيك از پيمان‌هاي سازش گذشته پشيزي اعتبار قائل نمي‌باشد. نتانياهو حاضر نشده است درخواست مصلحت جويانه اوباما رئيس‌جمهور آمريكا را مبني بر توقف شهرك سازي، حتي به صورت موقت، بپذيرد و آبروي اوباما را نزد شيوخ عرب بخرد.

سياست روز

«تعطيلات در چند نما» عنوان يادداشت روز روزنامه سیاست روز به قلم عليرضا بندري است كه در آن مي‌خوانيد:
نماي اول:
واردات بي‌رويه و بي‌منطق، ضرر و خطر بزرگي است و مسئولان بايد با توجه به اهداف و نيازهاي واقعي کشور، واردات را مديريت کنند.
دو روز پيش مقام معظم رهبري در جمع کارآفرينان با بيان اين مطلب از همه دلسوزان و مسئولان مملکت خواستند تا دست در دست هم به رونق کارگاه عظيم ايران اضافه کنند.

نماي دوم:
تعطيلات غيرمترقبه هفته گذشته و تغيير ساعات کار در ماه مبارک رمضان بسياري از اهالي توليد را غافلگير کرد. سفارش‌هاي بسياري پشت دربسته کارخانه‌ها جا ماند و چرخ‌هاي زيادي به ناگاه از حرکت ايستاد. روزهاي تعطيل يکديگر را هل دادند تا وارد‌کنندگان کالا قندهاي بيشتري در دلشان آب کنند.

نماي سوم:
حقوق کارگر، هزينه‌هاي بالاسري توليد، زيان انباشته، سررسيد بدهي و خلاصه هر آنچه به توليد و بهره‌وري و نظاير آن مربوط است در تعطيلات غيرمترقبه معناي تازه‌اي پيدا مي‌کند. آيا کسي پيدا مي‌شود از صاحبان صنايع و توليد‌کنندگان هم درباره اين تعطيلات نظرسنجي کند؟

نماي چهارم:
در سال «همت مضاعف، کار مضاعف» توطئه تحريم از سوي دشمنان قسم خورده استقلال کشور ما، تحميل مي‌شود. حالا نوبت تدبير مسئولان فرا مي‌رسد که چگونه و از کدام مسير اين تحريم‌ها را دور بزنيم. در همين هنگام طرح تعطيلات عيد فطر ـ به هر دليل ـ در مجلس بررسي نمي‌شود و همانگونه که قابل پيش‌بيني بود، دولت راسا اعلام مي‌کند که يک روز ديگر به تقويت تعطيلات کشور افزوده شده است.

نماي پنجم:
نتيجه يک تحقيق نشان مي‌دهد هر روز تعطيلات اضافه بر تقويم در سال جاري 1262 ميليارد تومان به اقتصاد کشور زيان وارد مي‌کند.
البته اين تعطيلات غير از تبعات منفي اقتصادي، خسارت‌هاي سنگين اجتماعي، فرهنگي و... هم دربردارد که ناديده گرفتن حقوق شهروندي طيف وسيعي از جامعه يکي از هزار است.

نماي ششم:
بايد از برف زمستان امسال ممنون باشيم وگرنه حساب تعطيلات امسال از دست همه بيرون مي‌رفت.

نماي هفتم:
فضاي رقابت اقتصادي در سطح بين‌الملل به گونه‌اي است که صاحبنظران مي‌گويند اگر صنعت ژاپن که يک ساعت ـ فقط يک ساعت ـ متوقف شود، کره جنوبي گوي سبقت را از اين قطب صنعتي خواهد ربود. آن وقت ما به هر بهانه‌اي...

نماي آخر
اين يادداشت با کلام رهبر معظم انقلاب آغاز شده و حسن مقطع آن نيز با ايشان است.
اين تعطيلات طولاني و بي‌دليل هيچ منطق عقلايي ندارد. وضع خوبي نيست که اول سال، روزهاي متوالي ـ گاهي دو هفته و گاهي بيشتر ـ همه چرخ‌هاي فعاليت در کشور از حرکت بيفتد. خلاف مقررات هم هست. طبق مقررات تعطيلي‌ها محدود است. ما در ايام سال تعطيلي زياد داريم که اين به زيان کشور است... توصيه موکد بنده اين است که هم مسئولان و هم آحاد مردم عزيزمان تصميم بگيرند اين تعطيلات را کم کنند. اين همه تعطيلات پياپي، زيان‌هايي به بار مي‌آورد که هر چند در اول کار محسوس نيست لکن نتايج آن براي همه زيان‌بار است.

آفرينش

«ضرورت توسعه حمل و نقل ريلي; موانع و مشکلات»عنوان سرمقاله روزنامه آفرينش است كه در آن مي‌خوانيد:
حمل و نقل ريلي يکي از نياز هاي ضروري کشور ما و از الزامات توسعه محسوب مي شود. امروزه راه آهن به عنوان يک وسيله حمل و نقل موثر، جايگاه ويژه اي در جهان و کشور ما دارد; ويژگي هايي چون صرفه جويي هاي اقتصادي در مصرف سوخت، استهلاک ناوگان، کاهش آلودگي هاي زيست محيطي و نيز ايمني بالا باعث شده تا کشورهاي صنعتي مجددا به حمل و نقل ريلي روي آورده و با به کارگيري سياست هايي همچون استفاده از تکنولوژي قطارهاي طويل در حمل بار و نيز قطارهاي سريع السير مسافري سرمايه گذاري هاي وسيعي را در اين زمينه انجام دهند. صنعت حمل و نقل ريلي از شاخص هاي عمده توسعه يافتگي است به طوري که ميزان خطوط موجود نسبت به جمعيت کشور از عواملي است که در طبقه  بندي کشورها مورد توجه قرار مي گيرد.

هم اکنون در کل کشور 9471 کيلومتر خط آهن وجود دارد که نسبت به اغلب کشورهاي منطقه و جهان اندک است و راه آهن سهم اندکي در ترابري کشور بر عهده دارد.ساخت راه آهن سراسري در ايران از سال 1291 آغاز شده و تا پيش از پيروزي انقلاب اسلامي 4565 کيلومتر به طور متوسط سالانه (80 کيلومتر) از آن ساخته شده است. پس از پيروزي انقلاب تاکنون نيز 5110 کيلومتر( به طورمتوسط سالانه 170 کيلومتر) به شبکه ريلي کشور اضافه شده است.

با توجه به ماموريت و رسالت صنعت حمل و نقل ريلي براي تامين حمل و نقل بهينه،  ايمن، روان و گسترده در تمام نقاط کشور متناسب با شرايط اقتصادي، آمايش سرزميني و رفع انزواي بسياري از مناطق و ايجاد عدالت اجتماعي، به رغم تمام تلاش نيروي انساني مديران و وزيران در اين حوزه نتايج مورد انتظار محقق نشده است. سهم حمل و نقل ريلي به عنوان حمل و نقل سبز و بهينه با مزيت هاي ذاتي ايمني در بخش بار هشت درصد و در بخش مسافر 3 تا 4 درصد است در صورتي که ميزان مورد انتظار براي بهينه شدن با بررسي هاي به دست آمده از طرح جامع حمل و نقل در بخش بار بايد 30 تا 40 درصد و در بخش مسافر 20 تا 25 درصد باشد.در سال هاي اخير تاکيدات زيادي از سوي مسئولين ارشد کشور روي توسعه حمل و نقل ريلي و افزايش خطوط راه آهن شده و چشم اندازي روشن براي اين عرصه ترسيم شده است.

اما رسيدن به اهداف اين چشم انداز الزاماتي دارد که بدون محقق شدن آنها رسيدن به اين اهداف کلان دور از دسترس است. بنا به سند چشم انداز در سال 1404 بايد داراي 25 هزار کيلومتر راه آهن باشيم و در منطقه حرف اول را بزنيم که براي تحقق هدف سند چشم انداز بايد سالانه حدود هزار و 200 تا هزار و 500 کيلومتر راه آهن احداث کنيم.

توان اجرايي ما براساس بودجه  احداث سالانه 200 تا 300 کيلومتر راه آهن است و با اين شرايط رسيدن به هدف سندچشم انداز 80 سال طول مي کشد".  ازديگر مشکلات راه آهن در کشور ما فرسوده بودن داشته هاي ريلي و تجهيزات و امکانات فني است . عدم بروز رساني امکانات موجود و ترميم آنها باعث کاهش شديد کيفيت در ارائه خدمات به مشتريان گرديده است. که اين موضوع باعث بي اعتمادي مردم به استفاده از اين ناوگان با ارزش مي شود. و متعاقبا با کاهش تقاضا و عدم استفاده مردم از اين صنعت زمينه هاي کاهش رسيدگي و سرمايه گذاري از سوي دولت وبخش خصوصي را فراهم مي آورد. با نگاهي منطقي به مسئله کمبود امکانات و مسائل کيفي کاملا احساس مي شود.

يکي از نقاط ضعف حمل و نقل ريلي سرعت کم سير قطار هاست.بر اساس نياز هاي کشور بايد در بخش ريلي به سمت افزايش سرعت حرکت کنيم.سرعت بالاي 200 کيلومتر در مسير هايي که جديدا طراحي مي شود در دستور کار قرار گرفته است که سرعت بالاي 250 کيلومتر را با عنوان سريع السير مي شناسند.در دنيا سرعت هاي 500 کيلومتر در ساعت نيز تجربه شده است که مطالعات نشان مي دهد اين کار شدني است.هنوز در کشور ما عزم جدي براي اجراي اين قبيل پروژه هاي اساسي و ضروري به وجود نيامده است که شايد يکي از علل آن عدم توانايي شرکت هاي داخلي هم از لحاظ فني و هم از لحاظ مالي است.

جهان صنعت

«ما و اين همه خوشبختي!»عنوان سرمقاله روزنامه جهان صنعت به قلم محمد حسين مهرزاد است كه در آن مي‌خوانيد:
به زودي جشن مي‌گيرند براي صاحب خانه شدن همه مردم ايران. پس دست روي دست نگذاريد براي اين موفقيت عظيم ، تمام کوچه‌ها و خيابان‌هاي کشور را آذين‌بندي کنيد که معاون اول احمدي‌نژاد از تلاش دولت براي احداث مسکن به صورت گسترده در سراسر کشور خبر داد و گفت که به زودي جشن مسکن‌دار شدن همه مردم ايران را برگزار مي‌کنيم.
اصولا دولت‌هاي دنيا ممکن است با چند چالش جدي روبه‌رو شوند: اولين و بزرگ‌ترين مشکل، کاهش محبوبيت مردمي است. در اين زمينه دولت آقاي احمدي‌نژاد با 63 درصد از آراي ماخوذه در انتخابات رياست‌جمهوري اين مشکل را حس نمي‌کند.

مشکل ديگر دولت‌ها بحران‌هايي نظير افزايش بيکاري است که به لطف مسوولان و تلاش‌هاي شبانه‌روزي آمار اين هم حل شده است. نرخ تورم هم که همين روزها به اميد خدا منفي مي‌شود.
نرخ رشد اقتصادي هم براي اينکه کم نياورد نمودار رو به رشدش همه ناظران و حاضران را شگفت‌زده کرده است. مانده بود مشکل مسکن که آن را هم برايمان حل کردند و قرار است به زودي جشن بگيريم و نقل و نبات در شهر پخش کنيم.تنها مشکل اين است که وقت براي برپايي جشن اين همه موفقيت‌هاي متوالي نداريم و از اين بابت از دولت نهم و دهم پوزش مي‌خواهيم چون فعلا قرار است به تعطيلات برويم.

دنياي اقتصاد

«حکايت گراني کالاهاي ايراني و ارزاني کالاهاي چيني»عنوان سرمقاله روزنامه دنياي اقتصاد به قلم حميد زمان‌زاده است كه در آن مي‌خوانيد:
يکي از سوالاتي که ايراني‌ها از خود مي‌پرسند، اين است که چرا کالاهاي چيني اين قدر ارزان و کالاهاي مشابه ايراني اين قدر گران تمام مي‌شود.
در پاسخ بايد گفت که البته عوامل متعددي در اين داستان نقش دارند؛ اما قطعا بخش مهمي از اين داستان به سياست دولت‌هاي ايران و چين در مديريت نرخ ارز برمي‌گردد.

نرخ ارز خارجي يکي از قيمت‌هاي کليدي در تعيين کارآيي نظام اقتصادي در هر کشور است. هر اقتصادداني مي‌داند که تعيين نرخ ارز در اقتصاد هر کشور نقشي بسيار مهم در حفظ ثبات، پويايي و رشد و توسعه اقتصادي آن کشور ايفا مي‌كند؛ بنابراين خطاي سياستي در تعيين نرخ ارز توسط دولت مي‌تواند هزينه‌‌هايي بزرگ براي اقتصاد يک کشور در پي داشته باشد. نرخ ارز يکي از عوامل مهم در حفظ قدرت رقابتي اقتصاد يک کشور در بازارهاي بين‌المللي و در نتيجه توان صادراتي است. مهم‌تر از آن، نرخ ارز علاوه بر حفظ قدرت رقابتي اقتصاد کشور در بازارهاي بين‌المللي، يکي از عوامل موثر در حفظ قدرت رقابتي توليدکنندگان داخلي در برابر توليدکنندگان خارجي در بازارهاي داخلي يک کشور است. افزايش نرخ ارز در يک کشور به معناي گران شدن کالاهاي خارجي در آن کشور و ارزان شدن کالاهاي آن کشور در خارج است. به همين دليل سياست دولت‌ها در تعيين نرخ ارز، بسيار حساس است.

نکته جالب اينجا است که سياست ارزي دولت ايران درست در نقطه مقابل سياست ارزي دولت چين قرار دارد. دولت چين به طور مداوم درآمدهاي ارزي چين را انباشت مي‌كند و از تزريق آن به بازار ارز خودداري مي‌كند تا جلوي کاهش نرخ ارز (تقويت ارزش يوآن) را بگيرد. بنابر گزارش منابع رسمي، ميزان ذخاير ارزي چين که در حال حاضر بزرگ‌ترين ذخيره ارزي جهان را در اختيار دارد، از 2454 ميليارد دلار گذشته است. اين در حالي است که کشورهاي ديگر از جمله آمريکا بر چين فشار مي‌آورند تا سياست بالا نگه داشتن نرخ ارز را رها كند. در نقطه مقابل سياست چين، دولت ايران نه تنها تلاشي براي بالا بردن نرخ ارز ندارد، بلکه در جهت معکوس قدم برمي‌دارد و با تزريق درآمدهاي ارزي حاصل از نفت به بازار ارز تلاش مي‌كند تا جلوي افزايش نرخ ارز (کاهش ارزش ريال) را بگيرد.

چرا چين با وجود ذخاير ارزي حدود 2500 ميليارد دلار، از تزريق ارز به بازار و کاهش نرخ ارز خودداري مي‌كند؟ حکايت چيني‌ها اين است که با بالا نگه داشتن نرخ ارز خود، کالاهاي خود را براي خارجيان ارزان نگه مي‌دارند و به اين ترتيب بازارهاي جهاني را تسخير مي‌کنند.
در نقطه مقابل، حکايت ما اين است که با پايين نگه داشتن نرخ ارز خود، کالاهاي خارجي را در بازار داخلي ارزان نگه مي‌داريم و به اين ترتيب، بازار خود را به تسخير خارجي‌ها در مي‌آوريم. زماني که اين دو سياست متضاد را کنار هم قرار مي‌دهيم، يکي از مهم‌ترين دلايل ارزاني مضاعف کالاهاي چيني در ايران روشن مي‌شود.

چين نرخ ارز خود را نسبت به دلار بالا نگه داشته است و ايران نرخ ارز خود را نسبت به دلار پايين نگه داشته است. کنار هم قرار گرفتن اين دو سياست موجب شده است که کالاهاي چيني در ايران بسيار ارزان‌تر از کالاهاي مشابه ايراني عرضه شوند.