خط قرمز زياد، ناشي از بي‌سوادي است

گيل‌آبادي البته از پاسخ به برخي پرسش‌هاي اساسي «تابناك» طفره مي‌رود و نشان مي‌دهد فردي كه از نگاه بسياري، مديري متهور و بي‌پروا به شمار مي‌رود نيز تا اندازه‌اي محافظه‌كار است. پرسش‌هايي چون: اساسا تصميم‌گيري در صداوسيما با كيست؟ به ويژه در جهت‌گيري‌هاي سياسي، نقش رئيس سازمان، معاون صدا، رئيس راديو، خود برنامه‌سازان و نيز فشارهاي عمومي؟ معاون سياسي؟ در سيما چطور؟

کد خبر: ۱۱۸۷۹

تاریخ: ۱۸ خرداد ۱۳۸۷ - ۱۱:۱۵

مدير سابق راديو جوان در گفت‌وگويي با «تابناک»، محل حرکت رسانه و از جمله راديو جوان را فضاي خاکستري دانست و درباره برنامه‌هاي خود براي راه‌اندازي راديو نمايش، توضيحاتي ارايه کرد.

شهرام گيل‌آبادي گفت: وقتي عالمي در جايي حضور دارد، دامنه خط قرمزها بسيار فراتر است. عالم ديني وقتي جايي حضور دارد، مي‌تواني هر چيزي از او بپرسي و دامنه خط قرمز مثل يك معلم ديني نيست كه محدوده تفكري‌اش در حد يك كتاب يا دو كتاب يا مطالعه سه كتاب باشد. اما يك مفسر قرآن، زواياي مختلفي از قرآن ديده. از تئاتر به عنوان مهمترين عنصر كنترل التهاب‌هاي اجتماعي، سياسي در دنيا استفاده مي‌شود. ما نبايد هراسي از آن داشته باشيم. نظام جمهوري اسلامي ايران، اينقدر پايه‌هاي قوي انديشه‌اي دارد كه با چند نقد ساده دچار خلل نشود. مثل فوتبالي كه در استاديوم اتفاق مي‌افتد، حالا با شكستن چهار ـ پنج تا اتوبوس و... به خطر نمي‌افتد.

وي ادامه داد: يك زماني به بچه‌ها مي‌گفتم برنامه‌ها را يك روز قطع كنيد، ببينيد بود يا نبود اين برنامه براي مخاطب مهم است يا نه. اگر يكي بود، خب قطعش كنيد؛ آن برنامه به درد نمي‌خورد. ولي يك روزي مي‌رسيم به اميد خدا به اينجا كه نمايش براي مردم مهم است و هيچ كس اين كار را نمي‌تواند انجام دهد، به جز يك مجموعه فرهيخته.

گيل‌آبادي پس از جار و جنجال رسانه‌اي ماه‌هاي اخير نسبت به راديو جوان و البته حمايت رئيس رسانه ملي از او، اين بار وارد فضايي متفاوت شده كه اين اداره، «شبكه» نيست، اداره كل نمايش راديوست. او گفت: مي‌خواهم در اينجا «تحول» ايجاد كنم و نيامده انگار مجوز تأسيس راديو نمايش را هم گرفته است.
اتفاقا مدرك تحصيلي‌اش متناسب با همين اداره كل است: «دكتراي پژوهش هنر، گرايش فلسفه هنر».

گيل‌آبادي البته از پاسخ به برخي پرسش‌هاي اساسي «تابناك» طفره مي‌رود و نشان مي‌دهد فردي كه از نگاه بسياري، مديري متهور و بي‌پروا به شمار مي‌رود نيز تا اندازه‌اي محافظه‌كار است. پرسش‌هايي چون:
* نقش آقاي دكتر خجسته در آزادي نسبي راديو (صدا) در زمان بسته بودن كامل سيما در برابر دولت چه بود؟
* ماجراي دنباله‌دار استعفا و بركناري شما كه در رسانه‌ها مطرح مي‌شد، چه بود و چه شد كه اين بار محقق شد؟
* اساسا تصميم‌گيري در صداوسيما با كيست؟ به ويژه در جهت‌گيري‌هاي سياسي، نقش رئيس سازمان، معاون صدا، رئيس راديو، خود برنامه‌سازان و نيز فشارهاي عمومي؟ معاون سياسي؟ در سيما چطور؟
* آيا فكر نمي‌كنيد راديو جوان در زمينه موسيقي به نوعي زياده‌روي روي آورده بود؟

الان يك هفته‌اي است كه از فرنگ (هلند و فرانسه) برگشته است. اين پرسش كه آيا سفرش ارتباطي با اداره متبوعش داشت يا صرفا سفري تفريحي به معناي «خسته نباشيد» رسانه ملي به او بود، بهانه‌اي است براي ورود و گفت‌وگوي ما با او در دفتر كارش در ميدان ارك.

متن کامل را در ستون «گفتگو» بخوانيد.