به بهانه پرونده مربوط به خانم سکینه آشتیانی؛

از شکل گیری نگاه منفی افكار عمومي جهان عليه ايران غافل نشویم

این جریان سازی هدفدار رسانه ای تا بدانجا پیش رفت که ماجرای خانم محمدی، پای سیاستمداران و نهادهای بین المللی را نیز به میان کشید/ اين فضاسازي، حكايت از شکل گیری و طرح ریزی برنامه اي جدید از سوی غرب دارد كه براي عملياتي كردن آن نياز به ساخت و بسیج افكار عمومي عليه ايران دارند؛ برای همین، مسئولان كشور بايد به طور جدی مراقب حرکت های بعدی از سوی غرب باشند و اين نوع فضاسازي ها را به سرعت رصد و خنثي كرده و نسبت به آن بي توجه نباشند.

کد خبر: ۱۱۷۴۳۶

تاریخ: ۰۸ شهريور ۱۳۸۹ - ۱۷:۳۵

موضوع ریشه دار جوسازی علیه جمهوری اسلامی و ضد حقوق بشر نشان دادن آن که در سی سال گذشته، همواره در دستور غرب و به ویژه رسانه های غربی بوده است، این بار و در ماجرای تکراری اعدام یک متهم به قتل، به اوج خود رسید؛ موضوعی که حکایت از دور تازه ای از فشار روانی علیه ایران در افکار عمومی جهانی دارد.

به گزارش «تابناک»، موضوع حكم اعدام زني كه شوهر خود را به شکل وحشيانه و رقت باری كشته و خود نیز بارها بدان اعتراف کرده است، در یک ماه گذشته، دستاويز رسانه هاي غربی و به ویژه اروپايي شده است. در حالي كه آنها در ایجاد این موج رسانه ای ضد ایرانی، هیچ اشاره ای به قاتل بودن وی نکرده و تنها اعلام می دارند، این زن به سبب داشتن روابط نامشروع به سنگسار محکوم شده است.

بنا بر این گزارش، خانم سکینه محمدی آشتیانی، زنی که به سبب داشتن روابط نامشروع و قتل همسرش با همدستی شخصی دیگر، نخست به سنگسار و سپس با تغییر حکم به اعدام محکوم شده بود، با بزرگنمایی و جوسازی رسانه ای غربی ها، زنی بی گناه و معصوم - که تنها به جرم داشتن روابط خارج از عرف با مردی دیگر - و به سنگسار محکوم، معرفی شده است؛ بنابراین، از جامعه جهانی خواسته اند تا این کار ظالمانه(!) دستگاه قضایی ایران را محکوم کرده و در این راستا به ایران فشار آوردند.

این جریان سازی هدفدار رسانه ای تا بدانجا پیش رفت که ماجرای خانم محمدی، پای سیاستمداران و نهادهای بین المللی را نیز به میان کشید.

برای نمونه به این موارد توجه کنید:

ـــ «كاترين اشتون»، مسئول سياست خارجي اتحاديه اروپا در نامه‌اي اعلام كرد: درباره مسأله سكينه محمدي آشتياني كه به اعدام محكوم شده است، ما نيز همانند شما بر این باوریم، زمان آن فرا رسيده است كه همه كشورهاي اتحاديه اروپا، با اقدامات ايران به شدت مخالفت كنند.»

ـــ و یا اینکه، رئيس‌جمهور برزيل و وزير امور خارجه آمريكا نيز چندي پیش، با دخالت در ماجراي سكينه محمدي براي دادن پناهندگي به او اعلام آمادگي كرده بودند.

این مخالفت ها و اظهارنظرهای مداخله جویانه غربی ها، در حالی است که چند روز پیش شورای حقوق بشر قوه قضائیه کشورمان، در گزارشی مبسوط و البته دیرهنگام به طور تفصیلی واقعیت های مربوط به این پرونده را آشکار ساخت.

اما درباره آنچه در ماجرای یاد شده گذشته است، اشاره به چند نکته دارای اهمیت ویژه ای است:

نخست؛ با نگاهی به اطلاع رسانی غربی ها نسبت به ماجرای خانم محمدی، کمتر موردی می توان یافت که نسبت به قاتل بودن وی سخن گفته باشند و چنان وانمود کرده اند که وی تنها به سبب داشتن روابطی نامشروع  ـ که در غرب هم نکوهیده بوده، اما جرم سبکتری به شمار می رود ـ محکوم بوده است.

دوم؛ هرچند موضوع صدور حکم سنگسار، جنبه فقهی و قضایی در نظام اسلامی دارد و اظهار نظر درباره آن، تنها از سوی فقها و مسئولان عالی رتبه قضا نافذ است، با نگاهی به رویه چند سال اخیر و به ویژه از زمان ریاست آیت الله شاهرودی در قوه قضائیه - که ایشان تلاششان بر این بود تا کمتر حکم سنگسار صادر و اجرا شود - و همچنین اینکه در موارد بسیاری، نخست حکم سنگسار صادر شده و سپس به اعدام تغییر کرده است، با این اوصاف، بهتر نیست در همان آغاز کار، درباره حکم صدور سنگسار وسواس بیشتری به خرج داده تا سبب آن نشود که پس از هزینه بسیار، اقدام به تغییر حکم به اعدام شود؟

سوم؛ بیانیه شورای حقوق بشر قوه قضائیه، به خوبی توانسته حقیقت این پرونده را آشکار سازد که جای تشکر دارد؛ اما باید پذیرفت که این اتفاق خیلی دیرهنگام رخ داد و ای کاش در همان روزهای نخستین جوسازی رسانه های غربی، در قالب مصاحبه یکی از مقام های مسئول با رسانه های معتبر بین المللی و یا صدور و انتشار گسترده همین بیانیه در زمانی زودتر صورت می پذیرفت تا مصداق نوشداروی پس از مرگ سهراب نباشد!

چهارم؛ متأسفانه، برخی در داخل و خارج نشینان مسلمان، به گونه ای از حقوق بشر عرفی بین المللی سخن می گویند و خواهان رعایت آن هستند که گویی، اسلام و فرامین آن را یا از یاد برده و یا به طور کلی نمی شناسند؛ این موضوع از سوی همه فرهنگ ها و ادیان پذیرفته شده است که منشور حقوق بشر موجود و قواعد آن به طور کل برگرفته از گفتمان مادیگرای غرب است و در واقع، بر محور ارزش های خاص غربی تدوین شده است؛ بنابراین، با احترام به آن بخش از مبانی انسانی قواعد و منشور حقوق بشر، انتظار این که همه آموزه ها و احکام دینی را باید قربانی این منشور کرد، تصوری نادرست است که حتی در غرب نیز مخالفان سرسختی دارد.
برای همین، ای کاش این دسته از افراد، به جای کوبیدن بر طبل حقوق بشر غربی، سخن از تعارض های احتمالی تصمیمات گرفته شده با دین اسلام به میان می آوردند!

و در پایان این که اين فضاسازي، حكايت از شکل گیری و طرح ریزی برنامه اي جدید از سوی غربی ها دارد كه براي عملياتي كردن آن، نياز به ساخت و بسیج افكار عمومي عليه ايران است.

با این اوصاف، به نظر می رسد مسئولان كشور، بايد به طور جدی مراقب حرکت های بعدی از سوی غرب باشند و اين نوع فضاسازي ها را به سرعت رصد و خنثي كرده و نسبت به آن بي توجه نباشند.