قهرماني ارتش‌هاي جهان از کف ايران رفت

تاجيک: وقتي باختم، مربيان خواب بودند!

آيا نبايد سرپرست تيم و کادر فني به برنامه زمان‌بندي مسابقات توجه مي‌کردند تا پيش از مسابقات در سالن حاضر مي‌شديم؟ تا پايان بازي, هفت بر چهار پيش بودم که داور به من شش اخطار داد و هشت اخطاره شدم و شکست خوردم. در اين شرايط هم کسي نبود که به ناداوري‌ها اعتراض کند و مظلومانه از سکونشيني بازماندم.

کد خبر: ۱۱۶۸۲

تاریخ: ۱۱ خرداد ۱۳۸۷ - ۱۷:۱۶

هجدهمين دوره رقابت‌هاي قهرماني تکواندو ارتش‌هاي جهان، در حالي با قهرماني کره و نايب قهرماني ايران به پايان رسيد که در صورت خطا نكردن کادر فني تيم اعزامي ايران، کشورمان براي نخستين بار مي‌توانست جام قهرماني ارتش‌هاي جهان را از آن خود سازد.

به گزارش خبرنگار ورزشي «تابناک»، در حالي که تيم تکواندو نيروهاي مسلح ايران تا روز پاياني رقيب مدعيان کره جنوبي براي به دست آوردن جام قهرماني ارتش‌هاي جهان بود، اشتباه مربيان اعزامي و همچنين حجم ناداوري‌هايي که توسط کره‌اي‌ها صورت پذيرفت، باعث شد تا ايران نتواند در وزن هشتم، صاحب نشان طلا شود و بدين سبب از سکوي قهرماني جهان فاصله گرفت. با وجود اين، تلاش شد از بيان خطاي کادر فني تيم ايران پرهيز شود و با در پيش گرفتن سياست سانسور، مسئوليت به دست نياوردن مدال زرين اين دوره از مسابقات، به داوران و نماينده وزن هشتم ايران سپرده شود، اما مسکوت گذاشتن واقعيات چندان به طول نينجاميد و تاجيک به بيان حقايق پرداخت.

حسين تاجيک، تکواندوکار وزن هفتم ايران در مسابقات قهرماني ارتش‌هاي جهان، درباره رويدادهاي روز پاياني كه منجر به قهرمان نشدن ايران در آن شد، به خبرنگار «تابناک» گفت: صبح روز مسابقات، يک مبارزه با تکواندوکار لبنان انجام دادم و با نتيجه هشت بر سه، حريفم را شکست دادم و ظهر براي ناهار رفتيم تا همان‌گونه که مربيان گفته بودند، ساعت 14 براي پيگيري مبارزات به سالن بازگرديم، اما من حدود ساعت 13 به سالن بازگشتم تا زودتر آماده شوم، اما در آن هنگام متوجه شدم يک دقيقه زمان معمول که در صورت غيبت بازيکن لحاظ مي‌شود، براي من گرفته شده و داوران مي‌‌خواهند به دليل غيبتم، من را بازنده اعلام کنند که با اصرار من و يکي از بازيکنان! در حالي که نه گرم کرده بودم و نه حتي مربي در کنارم بود که روي صندلي کوچ بنشيند و در طول مبارزه هدايتم کند! روي شياپ چانگ رفتم و مبارزه‌ام را آغاز کردم.

اين قهرمان با اخلاق تکواندو کشورمان ادامه داد: آيا حق من نبود که يک کوچ داشته باشم تا بتوانم با تمرکز مبارزه كنم و آيا نبايد سرپرست تيم و کادر فني به برنامه زمان‌بندي مسابقات توجه مي‌کردند تا پيش از مسابقات در سالن حاضر مي‌شديم؟ اگر به صورت اتفاقي به محل مسابقات نرفته بودم، حتي آن مبارزه نيز انجام نمي‌شد!

وي در پاسخ به اين موضوع كه در زمان برگزاري مبارزه دوم مربيان، در چه موقعيتي بودند، تصريح کرد: زماني که داوران اجازه مبارزه به من دادند، مربيانم خواب بودند! و مطمئناً همين بي‌توجهي باعث شکست من شد، چراکه ايتاليايي‌ها، تکواندوکار مطرحي ندارند و با توجه به آن‌که حريف کره‌اي نيز شکست خورده بود، قهرماني من قطعي بود. روي صندلي کوچ من به جاي مربيان، مسعود حجي زواره، يکي از بازيکنان اعزامي نشست و اين مسأله جاي تأسف دارد!

تاجيک درباره نحوه پيگيري مبارزه گفت: به ‌رغم آن‌که داوران پذيرفتند، وارد زمين شوم، يک امتياز منفي به من دادند، اما با اين حال و با وجود آنکه آمادگي لازم را نداشتم و يک باره مبارزه را آغاز کرده بودم، تا پايان بازي, هفت بر چهار پيش بودم که داور به من شش اخطار داد و هشت اخطاره شدم و شکست خوردم. در اين شرايط هم کسي نبود که به ناداوري‌ها اعتراض کند و مظلومانه از سکونشيني بازماندم.

وي در پاسخ به اين پرسش که مسئول اطلاع‌رساني اشتباه به بازيکنان ايران، کادر فني تيم اعزامي بود يا مسئولان برگزاري اين مسابقات، اظهار داشت: اشتباه از مربيان بود، چرا که اگر اطلاع‌رساني مسئولان برگزاري رقابت‌ها اشتباه بود، ديگر تيم‌ها نيز با مشکل مشابه روبه‌رو مي‌شدند.

نماينده وزن هشتم کشورمان، علت مسکوت گذاشتن اين موضوع را چنين تشريح کرد: مسئولان هيچ گاه منافع خودشان را به خطر نمي‌اندازند؛ منافع آنان نسبت به منافع و جايگاه بازيکنان در اولويت است که در اين چهارچوب، ندانم‌کاري‌ها هميشه گردن بازيكنان مي‌افتد. من ماه‌ها براي شركت در اين مسابقات تمرين کردم و به گواه کارشناسان در اوج آمادگي بودم، اما متأسفانه با اين غفلت‌ها، همه زحماتمان به باد رفت و پس از بازگشت تيم همه دنبال کارشان رفتند؛ رسانه‌ها نيز همگي نوشتند: تاجيک باخت، اما نگفتند چه شد که تاجيک باخت.

وي در پايان يادآور شد: قصد بيان اين مسائل را نداشتم، اما در اين شرايط که آبرو و حيثتم در خطر بود، راهي جز بازگو کردن حقيقت پيش رويم نبود و به همين خاطر، اين مسائل را بازگو کردم تا زير سؤال نروم.

با توجه به اظهارت شفاف اين بازيکنان، بايد ديد فدراسيون تکواندو يا تربيت بدني نيروهاي مسلح، پاسخگوي وقايع رخ داده خواهند بود، يا اين كه بدون توجه به جام قهرماني ارتش‌هاي جهان ـ که مي‌توانست راهي پايتخت ايران شود‌ ـ همه اين اشتباهات ناديده انگاشته شود؟