از 15 ارديبهشت 80 تا سوم شهريور 89

حاصل 9 سال انتظار براي وعده های پوشالی !

9 سال از حادثه ورزشگاه متقي ساري مي‌گذرد اما جامعه فوتبال در قبال حادثه‌ديدگان اين اتفاق سكوت پيشه كرده‌ است.

کد خبر: ۱۱۶۴۳۴

تاریخ: ۰۳ شهريور ۱۳۸۹ - ۱۵:۵۰

براي آنهايي كه 15 ارديبهشت سال 80 در ورزشگاه شهيد متقي ساري حاضر بودند تا ديدار تيم هاي شموشك و پرسپوليس را از نزديك تماشا كنند، اين روز فراموش نخواهد شد.

فراموش نشدن اين روز نه به خاطر زيبايي هاي ورزش است بلكه به خاطر نازيبايي هاي ورزش است.

به گزارش فارس، بازي در جريان بود كه به ناگاه سقف ورزشگاه فرو ريخت و شمار زيادي از هواداران كه اكثر آنها به هواداري پرسپوليس در اين ورزشگاه حاضر شده بودند، در اين حادثه تلخ آسيب ديدند.
گذر زمان هنوز هم نتوانسته اين حادثه وحشتناك را براي آنهايي كه در اين ورزشگاه حاضر بودند، به فراموشي بسپارد، به خصوص براي خانواده هايي كه در اين حداثه عزيزانشان دچار گرفتاري هاي جسماني شدند.

اما گذر زمان باعث شد تا اهالي فوتبال به راحتي اين حادثه را به فراموشي بسپارند به طوري كه خانواده مسعود كاتزويان كه در اين ماجرا بيشترين ضربه را ديده است، براي تهيه 30 عدد قرص 4 ميليون توماني به صرافت بيفتند و بعد از 9 سال فرياد بي صداي خود را آزاد كنند.
چه راحت قول داده مي شود و چه راحت حرف شفاهي بي سند مي شود و ديگر كسي سراغي نمي گيرد.

هيچكسي به ياد نمي آورد مسئولان وقت ورزش چطور به اين پرونده رسيدگي كردند و سرانجام كسي هم نفهميد مقصر اين حادثه چه كسي يا كساني بودند. آب از آب تكان نخورد، كسي به خود اين حق را نداد كه به ياري خانواده هاي آسيب ديدگان بشتابند.

شايد جامعه پهلوان پرور ورزشي ايران فكر مي كردند كه افراد حاضر در ورزشگاه از متمولان بوده اند كه به خود حتي اين حق را ندادند كه جويايي احوال اين آسيب ديده ها باشند.

امروز مسعود كاتوزيان 62 ساله كه در اين حادثه از نواحي مختلف بدن دچار آسيب ديدگي جدي شده است، بايد چشم به دست هاي همسر خود بدوزد تا وي با رو انداختن به اطرافيان خود بتواند هزينه درماني او را پرداخت كند.

خانم سعيدي همسر اين طرفدار پرسپوليس به خبرنگار ورزشي خبرگزاري فارس گفت: من به دليل وضعيت بسيار اسفناكي كه همسرم داشت 3 سال از بيمارستان نيمه شعبان كه در آن مشغول به كار بودم مرخصي بدون حقوق گرفتم. من خودم در بخش پاتالوژي كار مي كردم. اگر آشنا نداشتم همسرم نمي توانست هيچ بهبودي حاصل كند و زنده نمي ماند.
وي با اشاره به اينكه مسعود كاتوزيان يك هنرمند نقاش است، ادامه داد: اگر كارگري در دستان خود لرزشي داشته باشد حيات او به خطر نمي افتد اما يك هنرمند اگر دچار لرزش شود، همه چيز خود را از دست مي دهد. همسر من نقاشي بود كه آثارش در خارج از كشور هم عرضه مي شد. من براي اينكه بتوانم خرج مداواي ايشان را تامين كنم مجبور شدم كه خانه خود را در خيابان قلهك بفروشم. تا امروز هم با قرض گرفتن از آشنايان توانسته ام هزينه مداواي او را پرداخت كنم.
خانم سعيدي ادامه داد: امسال 3 بار ايشان تحت عمل جراحي قرار گرفته كه نزديك به 20 ميليون تومان شده است. زماني كه اين اتفاق افتاد براي چند روزي فوتبالي ها به عيادت آقاي كاتوزيان آمدند اما غير از اين هيچ مساعدتي نكردند. با وجودي كه همسرم براي ديدن بازي پرسپوليس به ورزشگاه رفته بود از سوي اين باشگاه و بازيكنانش هيچ مساعدتي نشد.
وي تصريح كرد: من اين همه از مردانگي علي پروين شنيده ام اما در اين مدت هيچ كمكي از سوي ايشان نداشتيم.

در اين همه سال از سوي فوتبالي ها فقط بازي خورده ام و ديگر هيچ. در همان اوايل آقاي داورزني و معظمي در فدراسيون سواركاري بودند خيلي به من محبت كردند. آقاي طالقاني نيز رئيس وقت فدراسيون كشتي بود و به من كمك كرد. اما شوهر من در يك مسابقه فوتبالي دچار اين حادثه شد و آنها وظيفه اي در قبال من نداشتند. كاش ايثار و فداكاري اين عزيزان را جامعه فوتبال داشت.