قلب نیروگاه بوشهر «هسته ای» شد

بنا بر دیدگاه کارشناسان، نیروگاه بوشهر از این پس تأسیساتی هسته ای تلقی می شود و تزریق سوخت یا همان بارگذاری در نیروگاه به منزله آغاز راه اندازی نیروگاه برق هسته ای کشورمان است/ با استقرار سوخت در این محل، مرحله بعدی که تزریق سوخت هسته ای در قلب رآکتور است، آغاز می شود و از آنجا که تزریق سوخت در هر مجتمع سوخت به یک ساعت زمان نیاز دارد و در مجموع، 163 مجتمع سوخت باید بارگذاری شود، این عملیات حدود هفت تا هشت روز ادامه دارد.

کد خبر: ۱۱۵۳۲۴

تاریخ: ۳۰ مرداد ۱۳۸۹ - ۱۰:۳۷

صبح امروز (شنبه)، انتقال سوخت هسته ای به ساختمان اصلی نیروگاه اتمی بوشهر، با حضور علی اکبر صالحی، رییس سازمان انرژی اتمی کشورمان و «کرینکو»، رییس شرکت روس اتم آغاز شد.

به گزارش «تابناک»، در این مرحله، سوخت از محل نگهداریِ تحت نظارت نمایندگان آژانس بین المللی انرژی اتمی، به ساختمان اصلی و در مجاورت رآکتور منتقل شد.

بنا بر دیدگاه کارشناسان، از این پس، نیروگاه بوشهر، تأسیساتی هسته ای تلقی می شود و تزریق سوخت یا همان بارگذاری در نیروگاه، به منزله آغاز راه اندازی نیروگاه برق هسته ای کشورمان است.

با استقرار سوخت در این محل، مرحله بعدی که تزریق سوخت هسته ای در قلب رآکتور است، آغاز می شود و از آنجا که تزریق سوخت در هر مجتمع سوخت به یک ساعت زمان نیاز دارد و در مجموع 163 مجتمع سوخت باید بارگذاری شود، این عملیات حدود هفت تا هشت روز ادامه دارد.

به گفته مسئولان انرژی اتمی کشورمان، در هفته سوم یا چهارم شهریور، سوخت به طور کامل به قلب رآکتور منتقل و در این حالت نیروگاه راه اندازی می شود.

صالحی، رییس سازمان انرژی اتمی کشورمان، با بیان اینکه راه اندازی در این مقطع به معنی ورود برق به شبکه نیست، گفت: تولید برق به صورت پلکانی بالا می رود و بنا بر پیش بینی، وقتی پس از دو ماه، به ظرفیت 50 درصد رسید، برق نیروگاه وارد شبکه سراسری خواهد شد.

حدود دو سال است، روسیه سوخت مورد نیاز نیروگاه بوشهر را به ایران منتقل کرده است و امروز از محل نگهداری سوخت به ساختمان اصلی نیروگاه منتقل شد. موضوع انتقال سوخت به رآکتور هسته ای پس از قطعنامه 1929 شورای امنیت تا اندازه ای برای غربی ها غیرمنتظره بود؛ اما ایران از چند ماه پیش، این تاریخ را اعلام کرده و کارها بر پایه برنامه جلو رفته است.

محمد احمدیان، مدیرعامل شرکت ساخت و راه اندازی نیروگاه های اتمی کشورمان هم گفت: سوختی که امروز به درون رآکتور هسته ای منتقل شد، مورد بازبینی قرار می گیرد و اواخر شهریور به قلب راکتور منتقل می شود.

پس از آغاز فعل و انفعال هسته ای که اوایل مهر خواهد بود، تولید انرژی و در اواخر پاییز هم تولید برق آغاز می شود و مدتی زمان لازم است تا رآکتور به قدرت اسمی برسد که در نیروگاه های اتمی متفاوت است.

در پی این مرحله، به تدریج قدرت تا قدرت نامی که 1000 مگاوات است افزایش پیدا می کند. این نیروگاه 1000 مگاواتی در سال، یک ماه باید برای سوخت گذاری دوباره و تعمیرات اساسی از مدار بیرون شود. این نیروگاه می تواند حدود هفت هزار ساعت و به میزان هفت میلیون مگاوات ساعت انرژی برق تولید کند تا به شبکه سراسری تزریق شود.

از حدود 9 ماه پیش، آزمایش های اصلی راه اندازی نیروگاه شامل تست 250 بار، تست 110 بار، تست گرم، تست کره فلزی و سوخت گذاری مجازی آغاز و با موفقیت انجام شده بود. تست گرم نیروگاه امسال صورت گرفت که با موفقیت همراه بود و این تست نشان داد مراحل ساخت برخی تأسیسات که متعلق به سال های گذشته است، با دقت خوبی انجام شده است.

بنا بر این گزارش، پیش از این هم مرحله بازبینی و بازرسی تجهیزات نیروگاه اتمی بوشهر با موفقیت اجرا شده بود.

و اما درباره سوخت بنا بر تفاهم نامه کشورمان با روس ها، آنان متعهدند در صورت تقاضای ما سوخت ده سال نیروگاه را تأمین کنند و این بدین معناست که امکان تأمین سوخت از هر جا برای ما فراهم است. نیروگاه بوشهر هر ساله حدود سی تن سوخت نیاز دارد و اگر واحدهای بعدی نیروگاه به مدار وارد شود، به سوخت بیشتری نیاز داریم و به این ترتیب، 163 مجتمع سوخت در قلب راکتور بوشهر قرار می گیرد که اورانیوم آن حداکثر 3 و 6 دهم غنی شده است.

این گزارش می افزاید، بسیاری از کارها در نیروگاه بوشهر را متخصصان ایرانی انجام می دهند؛ اما به علت مفاد قرارداد، این فعالیت ها زیر نظر روس هاست. روس ها تا یک سال پس از بهره برداری متعهدند تا تست های کارآیی نیروگاه انجام شود و بعد به طور همیشگی نیروگاه تحویل نیروهای ایرانی خواهد شد.

به این صورت بود که روس ها هم تأیید کردند، تزریق سوخت در رآکتور بوشهر، ‌مرحله ای کلیدی در مسیر راه اندازی و آغاز فعالیت نخستین نیروگاه اتمی جمهوری اسلامی ایران به شمار می رود.

صالحی، رییس سازمان انرژی اتمی کشورمان گفت: به طور قاطع می گویم که نیروگاه اتمی بوشهر، هفته سوم یا چهارم شهریور در مدار تولید قرار گیرد. نیروگاه اتمی بوشهر در مرحله نخست، 50 درصد ظرفیت تولید را خواهد داشت و در مراحل دوم و سوم به ترتیب به 75 و 100 درصد ظرفیت تولید خواهد رسید.

بنا بر این گزارش، در سال 1355 و دو سال پس از راه اندازی سازمان انرژی اتمی ایران، این سازمان با بخش تکنولوژی و تحقیقات سازمان انرژی اتمی آلمان غربی، موافقتنامه‌ای برای همکاری‌های بلندمدت امضا کرد و در پی آن، شرکت «کرافت ورک یونیون»، یکی از شرکت ‌های وابسته به «زیمنس آلمان»، ساخت دو واحد نیروگاه اتمی هریک به توان اسمی هزار و 293 مگاوات و توان خالص هزار و 196 مگاوات را در بوشهر بر عهده گرفت.

اما در سال 1357 در شرایطی که حدود 75 درصد از واحد اول و 60 درصد واحد دوم نیروگاه ساخته شده بود، با پیروزی انقلاب اسلامی در ایران، طرف آلمانی کار روی این طرح را متوقف و دولت ایران از شرکت آلمانی در دادگاه داوری بین المللی شکایت کرد.

بنا بر رأی سیزده مارس 1982 دادگاه بین المللی، برابر با شنبه 22 اسفند 1360 قرار شد همه قطعات و دستگاه های ساخته شده دو نیروگاه بوشهر تا آن زمان، به اضافه نیمی از سوخت هسته‌ای به مالکیت ایران درآید و پیمانکار موظف شد که این قطعات را به صورت تحویل در بندر بوشهر، به دست ایران سپارد.

در دهه 60، بار دیگر کار در نیروگاه بوشهر از سرگرفته شد؛ اما همزمان با حضور کارشناسان آلمانی در نیروگاه، حمله موشکی عراق به بخشی از ساختمان نیروگاه بوشهر، آلمان را از ادامه طرح منصرف کرد.

در اوایل سال 1368 با سفر علی اکبر هاشمی رفسنجانی، رییس جمهور وقت به روسیه، موافقتنامه همکاری هسته‌ای میان دو کشور تدوین و به دنبال آن، در 24 اوت سال 1992 برابر با دوم شهریور 1371 موافقتنامه کاملی از همکاری‌های هسته‌ای ایران و روسیه امضا شد.

در نوامبر 1994 برابر با آبان 1373، قرارداد تکمیل واحد اول نیروگاه بوشهر ایران و روسیه به امضا رسید که به موجب آن، قرار شد ساخت نیروگاه تا پایان سال 2000 یعنی آذر 1379 به پایان برسد؛ این قرارداد در ژانویه 1996 برابر با دی 1374 میان سازمان انرژی اتمی ایران و شرکت اتم استوری اکسپورت روسیه اعتبار اجرایی پیدا کرد.
بنابراین، طرف روس متعهد شد تا سال 2000 ساخت نیروگاه را به پایان برساند و ایران نیز متعهد شد پسماند سوخت نیروگاه هسته‌ای بوشهر را به روسیه بازگرداند.

این گزارش می افزاید که مبلغ کل قرارداد در این طرح، در آغاز یک میلیارد و دویست میلیون دلار بود که با گذشت زمان و تجدیدنظرها، این مبلغ، 10 درصد افزایش یافت.

همچنین باید گفت که سوخت نیروگاه بوشهر هم 52 میلیون دلار به همراه کل هزینه‌های حمل تا محل ساختگاه پیش بینی شده بود؛ ژنراتور نیروگاه اتمی بوشهر از نوع سنکرون سه فاز است؛ سامانه خنک کنندگی در «استاتور» آب و در «روتور» و «هسته استاتور» آن هم هیدروژن است؛ قدرت خروجی آن هزار مگاوات و دارای دو قطب و ولتاژ خروجی استاتور آن هم 27 کیلو ولت است.

گفتنی است، نیروگاه اتمی بوشهر، دارای دو پست 230 کیلوولت و 400 کیلو ولت است. پست 400 کیلو ولت از طریق دو خط به پست چغادک و شبکه سراسری متصل می‌ شود و اتصال پست 230 کیلو ولت به شبکه سراسری با دو خط و از طریق پست بوشهر انجام می گیرد.

در این باره باید گفت که نیروگاه اتمی بوشهر، چهارشنبه، هفتم اسفند 1387 پیش راه‌اندازی شد و پس از آن بود که محمد سعیدی، معاون بین‌الملل سازمان انرژی اتمی ایران گفته بود، ما همه این تست‌ها را انجام می‌دهیم و پس از آن، وارد مرحله راه‌اندازی می‌شویم. به این ترتیب، پیش از تزریق سوخت به نیروگاه، مرحله بازبینی و بازرسی تجهیزات نیروگاه اتمی بوشهر، با موفقیت اجرا شده بود.