متهم: وقتي چاقوي خوني را ديدم، گريه‌ام گرفت

چاقوي خوني را که ديدم گريه ام گرفت و چون ترسيده بودم به سرعت با پاي برهنه از محل فرار کردم کريم هم تا سر خيابان دنبالم آمد من خودم را به صد متري رساندم و فرار کردم و ديگر کريم را نديدم تا اين که متوجه شدم او در بيمارستان فوت کرده است.

کد خبر: ۱۱۵۲۹۶

تاریخ: ۳۰ مرداد ۱۳۸۹ - ۰۹:۲۱

خراسان: جوان ۲۰ ساله اي که پس از ارتکاب جنايت در يک نزاع، هم‌بازي‌اش را کشت و خود را تسليم قانون کرد، روز پنجشنبه در حضور مقام قضايي و کارآگاهان شعبه جنايي آگاهي خراسان رضوي صحنه قتل را بازسازي کرد.

ساعت حدود يک بعدازظهر ۱۲ مرداد ماه جاري بود که قاضي علي اکبر صفائيان (بازپرس ويژه قتل عمد) از طريق ماموران انتظامي از فوت جواني در بيمارستان امام زمان(عج) بر اثر اصابت ضربه چاقو و شدت خونريزي باخبر شد و بلافاصله در محل حاضر و پس از بررسي صحنه و جسد جوان ۲۳ ساله دستورهاي لازم را براي ورود به مخفي گاه متهم فراري پرونده صادر کرد.

در حالي که کارآگاه محمدي، مسئول پرونده، تحقيقات را براي شناسايي و دستگيري ضارب آغاز کرده بود، متهم به قتل روز بعد از ارتکاب به جنايت به کلانتري رفت و با تسليم خود به قانون به جرم خود اعتراف کرد. سپس وي براي ادامه تحقيقات در اختيار کارآگاهان پليس جنايي آگاهي خراسان رضوي قرار گرفت.

بازسازي صحنه جنايت

پس از انجام بازجويي هاي پليسي ابوالفضل به صراحت درگيري با کريم و زدن چاقو را به او که موجب مرگ کريم شده بود، به گردن گرفت و روز پنجشنبه در حالي که توسط ماموران انتظامي بدرقه مي شد در محل ارتکاب قتل صحنه جنايت را بازسازي کرد.

ابوالفضل ۲۰ ساله که اکنون متهم به قتل دوست و هم بازي خود است گفت: روز حادثه ۲ تيم ۵ نفره تشکيل داديم و با هم فوتبال بازي کرديم پس از تمام شدن بازي من به سمت خانه حرکت کردم که يکي از بچه ها مرا صدا زد و از من خواست تا دوباره حرف هايي را که قبل از بازي به کريم گفته بودم، تکرار کنم که ناگهان کريم از پشت دستم را گرفت و پيچاند و با سنگي که در دستش بود به سرم زد، در اين لحظه چاقويي را که براي جلد کردن توپ آورده بودم، از جيبم روي زمين افتاد کريم خواست دوباره مرا بزند که اين بار جا خالي دادم و با همان چاقو به پهلوي او زدم و چاقو تا انتها در بدن او فرورفت.

وي ادامه داد: چاقوي خوني را که ديدم گريه ام گرفت و چون ترسيده بودم به سرعت با پاي برهنه از محل فرار کردم کريم هم تا سر خيابان دنبالم آمد من خودم را به صد متري رساندم و فرار کردم و ديگر کريم را نديدم تا اين که متوجه شدم او در بيمارستان فوت کرده است. چون پشيمان بودم و اصلا قصد کشتن و حتي درگيري با او را نداشتم خودم را روز بعد معرفي کردم، اما افسوس که ديگر نمي توانم کاري انجام دهم.