فرار به سوي خوشبختي!

نامه بالوتلي خطاب به نژادپرستان لاجوردي

«نژادپرستي» موضوع جديدي در قاره اروپا نيست. مردمان به اصطلاح متمدن قاره سبز قرنهاست که رفتار نادرستي را در قبال رنگين پوستان اتخاذ کرده اند و با اينکه سالهاست شعارهاي ضد نژادپرستي از سوي مجامع بين المللي براي بهبود اين وضعيت داده مي شود، اما هنوز اين مسأله که «چون من سفيدپوست هستم پس برترم»! به نوعي جزو باورهاي مردمان موبور و چشم آبي تلقي مي شود.

کد خبر: ۱۱۴۱۷۵

تاریخ: ۲۴ مرداد ۱۳۸۹ - ۱۲:۴۹

ورزش فوتبال هم سالهاست که با اين مشکل مواجه است. هنوز يادمان نرفته «رود گوليت» ستاره سيه چرده تيم ملي فوتبال هلند، در اعتراض به رفتار اربابان هلندي با سياهان سورينام، موهايش را مي بافت و با آن شکل و شمايل خاص در ميادين ظاهر مي شد.

به نوشته قدس  هو شدنهاي «ساموئل اتوئو» در مسابقات لاليگا از سوي هواداران اسپانيايي را به خاطر مي آوريم که او را به جرم سياه پوست بودن، «ميمون» مي ناميدند!

دليل آوردن اين مقدمه، به نامه سرگشاده «ماريو بالوتلي» که براي هموطنان ايتاليايي خود نوشته است، باز مي گردد. وقتي درباره گذشته «سوپرماريو» در اينترنت جستجو مي کردم با روايتهاي مختلفي رو به رو شدم. برخي منابع نوشته اند که اين بازيکن در کشور آفريقايي غنا متولد شده و سپس به همراه والدينش به ايتاليا مهاجرت کرده و طبق قوانين مهاجرت اين کشور، والدينش نام خانوادگي ايتاليايي بالوتلي را براي خودشان انتخاب کرده اند. برخي ديگر هم نوشته اند که «ماريو» يک کودک سرراهي است که سالها در يک پرورشگاه بزرگ شده و سپس خانواده بالوتلي او را به فرزندي قبول کرده اند.

به هرحال چه ماجراي اول درست باشد و چه نقل قول دوم، آن چه مسلم است، ماريو بالوتلي يک انسان است با همه حق و حقوقي که براي يک انسان مي توان متصور بود.
او يک روز پس از انتقال از اينترميلان به منچسترسيتي نامه اي تأمل برانگيز را خطاب به ايتاليايي ها نوشته که روزنامه گاتزتادلواسپرت آن را منتشر کرده: «مي دانم براي فرار از نژادپرستي جاي خوبي را انتخاب نکرده ام اما تصور مي کنم هر چه باشد بهتر از فضاي فوتبال ايتاليا است. فصل گذشته بارها به خاطر رنگ پوستم کنار گذاشته شدم، بازيکنان هم تيمي ام با من صحبت نمي کردند، در تمرينات کسي به من پاس نمي داد و وقتي به تيم ملي کشورم، (ايتاليا) دعوت شدم برخي روزنامه ها حتي نام مرا در فهرست بازيکنان تيم ملي حذف کردند.»

او همچنين گفته به خاطر قرار داشتن در سنين رشد فوتبالي، مي خواهد در تيمي باشد که بتواند بازي کند: «دليل انتقالم از اينتر، ماجراجويي نبود، متأسفم که اينتر را ترک کردم چون دلم مي خواست در کشورم به رشد فوتبالي برسم اما براي اين امر، نياز دارم به اينکه بازي کنم، اشتباه کنم و تجربه کسب کنم. منچسترسيتي جايي است که مي توانم در آن خودم را نشان دهم اما در اينترميلان جايي براي من باقي نمانده بود.»