تحليل روزنامه صهيونيستي از فرداي حمله احتمالي؛

حمله به ایران برابر با خلع سلاح هسته اي ما توسط آمريكا خواهد بود

اين روزنامه چاپ سرزمين هاي اشغالي مي افزايد، اما یک بار دیگر نیز در این سناریو معلوم می شود که سیاست هسته ای رژيم اسراییل اساسا اشتباه است، چرا که این سیاست مانع از وقوع حملات در جنگ دوم لبنان یا غزه نشد و برای سرکوب یک انتفاضه نیز نمی توان از تهدید هسته ای استفاده کرد. هر زمان که کشوری در خاورمیانه برنامه توسعه سلاح های هسته ای را آغاز می کند، به رویکردی برای بازدارندگی هسته ای نمی اندیشیم و خواهان نابودی پتانسیل عرب/ایرانی آن می شویم.

کد خبر: ۱۱۳۸۲۸

تاریخ: ۲۲ مرداد ۱۳۸۹ - ۱۶:۳۱

سرويس بين الملل ـ  یکی از مسائلی که در حمله احتمالی اسراییل به ایران کمتر مورد بحث قرار گرفته است، واکنش جامعه بین المللی در این ارتباط است. در این سناریو لازم است احتمال فشارهای بین المللی گسترده بر اسراییل مد نظر قرار گرفته شود که از جمله آنها می توان به فشار آمریکا برای خلع سلاح هسته ای اسراییل و پیوستن آن به معاهده منع گسترش سلاح های هسته ای و قرار گرفتن تأسیسات هسته ای تل آویو تحت نظارت آژانس بین المللی انرژی اتمی اشاره کرد.

به گزارش «تابناک»، جملات بالا را روزنامه صهيونيستي «هاآرتص» در مقاله ای با تيتر «صبح روز پس از حمله به ایران» بيان داشته و می نویسد: این سناریو در تصمیمی که در کنفرانس بازنگری «ان.پی.تی» در ماه ژوئن پیرامون اسراییل گرفته شد و به طور خاص در تغییر موضع آمریکا درباره مسأله تسلیحات هسته ای در جهان نیز شکلی واقعی تر به خود گرفته است.

حتی آن دسته از کارشناسان سیاست دفاعی اسراییل که تصور می کنند اسراییل باید در خلع سلاح هسته ای خاورمیانه به یک توافقنامه دست یابد، بر این باورند که نباید این سناریو ناخوشایند را دست کم گرفت؛ سناریویی که در آن، اگر اسراییل در برابر این فشارها مقاومت کند، بواقع خود را در زمینه خرید و فروش سلاح، مواد و تجهیزات نظامی و غیرنظامی منزوی ساخته است. در مقابل با مغلوب شدن در برابر این فشارها نیز مجبور خواهد شد تسلیم یک قمار استراتژیکی و به دنبال آن، یک رویکرد دفاع منطقه ای (تحت نظارت استانداردهای IAEA) شود.

اين روزنامه چاپ سرزمين هاي اشغالي مي افزايد، اما یک بار دیگر نیز در این سناریو معلوم می شود که سیاست هسته ای اسراییل، اساسا اشتباه است؛ هرچند شواهدی دال بر تحقق حتی یکی از اهداف آن نیز وجود نخواهد داشت، چرا که این سیاست، مانع از وقوع حملات در جنگ دوم لبنان یا غزه نشد و برای سرکوب یک انتفاضه نیز نمی توان از تهدید هسته ای استفاده کرد. مهمتر آن که هر زمان که کشوری در خاورمیانه برنامه توسعه سلاح های هسته ای را آغاز می کند، به رویکردی برای بازدارندگی هسته ای نمی اندیشیم و خواهان نابودی پتانسیل عرب / ایرانی آن می شویم.

در این میان، شواهدی است، دال بر آن که توانایی هسته ای اسراییل به الگویی برای چندین کشور در منطقه بدل شده است تا به گسترش سلاح هسته ای بپردازند و در این میان بر روند توسعه قابلیت های شیمیایی و بیولوژیکی سوریه، رژیم صدام حسین و حتی مصر نیز تسریع بخشیده شد.

هاآراتص مي افزاید: اگر تهاجم اسراییل با شکست رو به رو شود، یا اسراییل متقاعد شود که از حمله خودداری کند و ایران به توانمندی های هسته ای دست یابد، دیگر کشورهای منطقه نیز پا جای پای این کشور خواهند گذاشت.

در حقیقت، واقعیت شکل گیری یک خاورمیانه هسته ای به شکل فزاینده ای محتمل است و اسراییل در دو راهی ایجاد یک خاورمیانه هسته ای و یک منطقه فاقد سلاح هسته ای قرار دارد.

به بیان دیگر، یا همه کشورهای منطقه مجهز به سلاح هسته ای خواهند شد یا هیچ کشوری آن را نخواهد داشت.