به بهانه رأي کميته انضباطي در خصوص پرونده دايي و مايلي کهن؛

ترس فدراسيون فوتبال از قانون شکنان نامي

علي دايي و محمد مايلي کهن با توجه به ناديده گرفتن مفاد آيين نامه انضباطي و بخشنامه فدراسيون فوتبال مبني بر انجام هرگونه مصاحبه شامل بر تحقير، توهين تحريک آميز و جنجال، هر يک به پرداخت 50 ميليون ريال جزاي نقدي محکوم شدند.

کد خبر: ۱۱۳۶۸۵

تاریخ: ۲۱ مرداد ۱۳۸۹ - ۱۲:۰۰

کميته انضباطي فدراسيون فوتبال اعلام کرد، اين مطالب به شرح جداگانه به مدير عامل باشگاه سايپاي کرج و پرسپوليس تذکر داده شد که به منظور جلوگيري از هرگونه ضرر و زيان باشگاه از تداوم مصاحبه افراد نامبرده جلوگيري به عمل آورد، در غير اين صورت محروميت از نشستن روي نيمکت و همراهي تيم درباره آنها منظور و اعمال خواهد شد.

به گزارش شبکه ايران، اين حکم کميته انضباطي در مورد شوي بحث برانگيز دايي و مايلي کهن در توهين به يکديگر را چند بار بخوانيد بد نيست. حداقلش اين است که در بار دوم و سوم بوي ترس فدراسيون از اين دو سرمربي سابق تيم ملي و بي پروا به مشامتان مي رسد.
طي يک هفته گذشته اين دو بزرگوار بدون توجه به خط قرمزهاي عرفي جامعه هر چه از دهانشان درآمد نثار هم کردند و پيش بيني مي شد اگر داستان کمي کشدارتر شود پاي مسايل سخيف تر را هم به ميان بکشند و....

فارغ از مصاحبه هاي زننده اين دو مربي که مورد تأييد هيچ فردي نبود و جز زير سوال رفتن شخصيت و سابقه شان عايدي هم نداشت يک بار ديگر شاهد برخورد مصلحتي و ضعيف فدراسيون کفاشيان در مواجهه با مسايل بزرگ بوديم. در حکم صادر شده توسط کميته انضباطي خبري از برخورد محکم و قاطع با متخلفان نيست و تنها به 5 ميليون جريمه که براي طرفين دعوا با توجه به اوضاع مالي خوبشان مثل پول خرد است، اکتفا شده است.
در حقيقت جناب شريفي تصور کرده که مثلاً مايلي کهن و دايي بچه دبيرستاني هايي هستند که 5 ميليون جريمه زندگي شان را فلج مي کند يا کارمندان ساده اي هستند که براي پرداخت اين 5 ميليون بايد از گلوي زن و بچه شان بزنند و به همين دليل مي ترسند و ديگر چنين نمي کنند. خنده دار است نه؟

طعنه آميز اين که فدراسيون براي اين که پرش به پر دايي و مايلي کهن بيش ازاين نگيرد توپ تنبيه و توبيخ را به زمين مدير عاملان دو باشگاه مي اندازد و خودش را به خواب مي زند.دايي مدتهاست که با فدراسيون سرشاخ است و هنوز پرونده شکايتش از فدراسيون در شوراي استيناف باز. مايلي کهن که باوجود صريح اللهجه بودن آزار دهنده اش در اين دعوا جانب فدراسيون را گرفته و حق را به کفاشيان داده است. در اين ميان رئيس فدراسيون مرد خوش خنده فوتبال که هميشه اقتدارش زير سؤال است چه مي توانسته انجام دهد؟ فدراسيون حکمي را صادر کرده که نه دايي را بيش از اين عصباني کند و نه مايلي کهن را از موضعش براي دفاع از فدراسيون باز دارد و سر لج بيندازد.
اين حکم که در آن نشاني از محروميت و حتي خط ونشان براي بعد هم ديده نمي شود در حقيقت رفع تکليف کميته انضباطي فدراسيون براي بستن دهان منتقدان است و گرنه هيچ نشان قهري در آن ديده نمي شود.

طعنه آميز اينکه کميته انضباطي در موارد مشابه براي مربيان و بازيکنان ديگر چنان دمار از روزگار طرفين در مي آورد که براي تعديل آن پاي فيفا وسط کشيده مي شود اما در اين مورد....
به همين حکم هاي صادر شده براي مظلومي و گردان و يا مهدي واعظي دقت کنيد.به محروميت تماشاگران پرسپوليس و تراکتورسازي دقيق شويد. نمي گوييم که احکام صادر شده کم يا زياد بوده. حتي معتقديم شريفي براي برخورد با متخلفان بد هم عمل نکرده است.حرفمان اين است که در اين مورد خاص چرا اين همه مماشات؟ مگر قانون براي همه يکسان نيست؟
ديروز دايي براي تمام مريضان شفا خواست و اعلام کرد ديگر جواب مايلي کهن را نمي دهد اما چه تضميني که اين آتش سرد شده دوباره زبانه نکشد و ديگران هم با ديدن اين مماشات از روي ترس گستاخي نکنند؟ کاش فدراسيون ما اين قدر ترسو نبود.