پافشاری آمریکایی ها بر سناریو هایی که امکان تحقق ندارد؛

تحلیل روزنامه روسی از چگونگی حمله احتمالی به ایران

احتمال داده می شود که در چند روز نیروی هوایی آمریکا با حملات گسترده، پنج، شش مرکزی که برای اجرای برنامه هسته ای ایران دارای اهمیتی کلیدی هستند، تخریب کرده و اجرای این برنامه را برای چندین سال به تعویق خواهد انداخت... به باور «مارک فیتزپاتریک»، حتی اگر ایران به مذاکرات با گروه «1+5» نیز موافقت کند، این مذاکرات در بهترین حالت، تنها ممکن است به محدود کردن توان این کشور در تولید بمب اتمی بینجامد...مروری بر تحلیل ها و ادعاهای ده سال گذشته تا کنون، به خوبی مشخص می کند، همه این تحلیل ها صرفا برای جوسازی روانی بوده و در عمل بیشتر به نوعی بلوف زنی سیاسی می ماند.

کد خبر: ۱۱۲۳۱۸

تاریخ: ۱۳ مرداد ۱۳۸۹ - ۲۲:۱۴

سرویس بین الملل ـ یک روزنامه روسی در مقاله ای به بررسی سناریو آمریکا برای حمله احتمالی علیه ایران پرداخته و احتمال حمله را هنوز بالا دانست.

به گزارش «تابناک»، روزنامه روسی «نزاویسیمایا گازیتا» در مقاله ای به قلم «نیکلای سورکوف»، نوشت: دیروز رامین مهمان پرست، سخنگوی وزارت امور خارجه ایران، سخنان دریاسالار، مایکل مالن، رییس ستاد مشترک ارتش آمریکا را مبنی بر اینکه پنتاگون نقشه عملیات نظامی علیه جمهوری اسلامی را در اختیار دارد، سخنانی نامید که نباید به آنها توجه کرد.
پیش از آن یدالله جوانی، سخنگوی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران، اعلام کرده بود که آمریکا و اسرائیل جرأت حمله به ایران را ندارند و سخنان مالن، تنها بخشی از جنگ روانی علیه جمهوری اسلامی است.
وی خاطرنشان کرد: خلیج فارس منطقه مهم استراتژیکی است. اگر امنیت آن تحت تهدید قرار بگیرد، ضرر آن شامل همه خواهد شد و پاسخ ما قاطع خواهد بود.

این روزنامه در ادامه افزود: روز یکشنبه، مالن در شبکه «ان.بی.سی» اعلام کرد که طرح عملیات جنگی «در روی میز» قرار دارد و انتخاب بر عهده باراک اوباما، رئیس جمهور آمریکاست.
اما به دنبال آن، در مطبوعات آمریکا، توضیحاتی درباره حمله احتمالی آمریکا به جمهوری اسلامی منتشر شد.
بنا بر گزارش «واشنگتن پست» به نقل از کارشناسان معتبر نظامی، بخش اعظم چنین عملیاتی هوایی خواهد بود. احتمال داده می شود که در چند روز نیروی هوایی آمریکا با حملات گسترده، پنج، شش مرکزی که برای اجرای برنامه هسته ای ایران دارای اهمیتی کلیدی هستند، تخریب کرده و اجرای این برنامه را برای چندین سال به تعویق خواهد انداخت.

نگارنده نوشتار اضافه می کند، در آغاز با کمک موشک های بالدار که از کشتی ها، زیردریایی و بمب افکن های «بی-52» شلیک خواهند شد، باید سیستم پدافند هوایی ایران از کار بیفتد. سپس بمب افکن های نامرئی «بی-2» کار خود را آغاز خواهند کرد و چندین تن بمب های ویژه «ضد بونکر» (استحکامات زیرزمینی) را روانه موسسات و آزمایشگاه های زیرزمینی ایران خواهند کرد. ضمنا چون که همه اهداف بالقوه در مناطق کم جمعیت ساخته شده اند، تلفات میان مردم غیر نظامی اندک خواهد بود.
پس از حملات هوایی عملیات سری انجام خواهد شد که هدف آنها تحریم مردم کشور به انجام انقلاب های مخملی و پایان دادن به حکومت احمدی نژاد است.

مولف مقاله از سوی دیگر به مقاله «نیویورک تایمز» اشاره می کند که نگارنده آن به موازات این نظریه با استناد بر نظر کارمندان عالی رتبه سابق وزارت امور خارجه آمریکا و سازمان ملل متحد عملا ثابت می کنند که روش های سیاسی-دیپلماسی، توان حل نهایی مسأله هسته ای ایران را ندارند.

به باور «مارک فیتزپاتریک» حتی اگر ایران به مذاکرات با گروه «1+5» نیز موافقت کند، این مذاکرات در بهترین حالت، تنها ممکن است به محدود کردن توان این کشور در تولید بمب اتمی بینجامد.

«سورکوف» در پایان مقاله خود تأکید می کند، هم اکنون واشنگتن نگران موضع غیر مشخص مسکو درباره این مسأله است، چرا که روسیه باید میان روابط تجاری با تهران و منافع امنیت ملی خود برگزیند که در صورت دسترسی ایران به سلاح هسته ای، ممکن است تحت تهدید قرار گیرند؛ اما آمریکا چندین بار نشان داده که هرگونه حرکت جمهوری اسلامی علیه خواسته های جامعه بین المللی را به عنوان تلاشی برای اتلاف وقت و همچنین در راستای اختلاف فکنی در میان آنان بررسی می کند. مثلا دعوت اخیر احمدی نژاد از کاخ سفید برای حل مسأله هسته ای ایران، بر پایه روابط دوجانبه ماهیتی، صرفا تحریک آمیز دارد، چرا که نشان می دهد، تهران دیگر اعضای گروه «1+5» را به عنوان بازیگرانی کامل به شمار نمی آورد.

هرچند در همه سال های گذشته، نوعی تفکر حمله به ایران در میان سیاست مداران آمریکایی وجود داشته، مروری بر تحلیل ها و ادعاهای سی سال گذشته آمریکایی ها برای حمله به ایران، به ویژه در بازه زمانی ده سال گذشته تا کنون، به خوبی مشخص است که همه این تحلیل ها، صرفا برای جوسازی روانی بوده و در عمل بیشتر به نوعی بلوف زنی سیاسی می ماند.