حقایقی در مورد آزمایش آبهای معدنی در شرکت نفت/ محیط زیست و اخلاق

کد خبر: ۱۱۲۲۱۸

تاریخ: ۱۳ مرداد ۱۳۸۹ - ۱۱:۳۱

رضا فولادی فرد در وبلاگ خود، محیط زیست و اخلاق نوشت:

با سلام

من قصد تایید آبهای معدنی را ندارم ولی با توجه به تحصیلات (لیسانس بهداشت محیط و فوق لیسانس مهندسی عمران محیط زیست) و تحقیقات این حقیر، آزمایشات انجام شده توسط شرکت نفت در خصوص آبهای معدنی و تایید و عدم تایید آنها را ناکامل و غیر علمی می دانم. اولین باری که عکس صورتجلسه مزبور را دیدم(از طریق ایمیل برای بنده ارسال شده بود) و نگاهی به آزمایشهای انجام شده انداختم (سختی کل، کل جامدات محلول و هدایت الکتریکی) توجهی نکردم چون آزمایشات انجام شده ملاک کافی و مناسبی برای تایید یا رد یک آب معدنی نبود. اما بعد از مدتی دیدم که سایتهای مختلفی راجع به آن مانور دادند مردم شایعه پردازی کردند، شرکت های آب معدنی اعتصاب کردند و ... لذا لازم دیدم حقایقی راجع به این آزمایشات عنوان کنم .در این صورتجلسه، نوع پارامتر های تعیین شده، افراد تایید کننده و حتی نامگذاری پارامتر ها نشان از غیر کارشناسی بودن این آزمایشها می دهد ازجمله در این صورتجلسه TDS را کل جامدات معلق بیان کرده بودند و این در صورتی است که اصطلاح درست آن کل جامدات محلول است (TOTAL DISSOVED SOLIDS) و اینها زمین تا آسمان با هم فرق دارند. در این صورتجلسه تنها سختی کل ملاک تایید آبها قرار داده شده بود و آبهایی با سختی بالای 150 و زیر 50 رد شده بودند البته از لحاظ مطلوبیت آبهای بین 100 تا 150 مورد تایید است ولی نه از لحاظ بهداشتی بلکه از لحاظ زیبا شناختی (عدم رسوب و غیره) و در استاندارد کیفی آب سختی تا 500 میلی گرم بر لیتر را برای سلامتی مضر نمی دانند(بلکه آب معدنی به حساب می آیند!!!!) همچنین هدایت الکتریکی و کل جامدات محلول نقشی در انتخاب آبهای معدنی نداشته (همانطور که در عکس صورتجسله می بینید) و آبهای با میزانهای مشابه از هدایت الکتریکی و کل جامدات محلول فقط به علت درجه سختی متفاوت مورد عدم تایید قرار گرفته بودند یعنی عملا آوردن این دو پارامتر در این ارزیابی زیادی بوده است ! اصلا از اینها گذشه پارامتر هدایت اکتریکی ربط چندانی به مبحث بهداشت آب ندارد و اندازه گیری TDS در این خصوص کافیست. به هر حال اگر آبی می خواهد مورد آنالیز کیفی قرار گیرد می بایست تمام پارامتر های مهم در بحث کیفیت آب در مورد آن سنجیده شود و یا حداقل پارامتر های شاخص آن مورد آنالیز قرار گیرد از جمله: پارامترهای بیولوژیکی (کل کلیفرمها، کلیفرمهای مدفوعی و استرپتوکک مدفوعی )، پارامتر های شیمیایی (سختی، نیترات، کلرور، سولفات، بخصوص فلزات سنگین و سموم شیمیایی، پ هاش و غیره )، پارامتر های رادیولوژیکی (کل فعالیت آلفا و بتا) و پارامترهای فیزیکی ( رنگ، کدورت، TDS، TSS) و همچنین در صورت سختگیری بررسی ترکیبات حلقوی و سرطانزای ناشی از ماندگاری آب در تماس با ظروف بسته بندی باید مد نظر گرفته شود. به هرحال جای تاسف دارد که یک صورتجلسه داخلی به طور غیر کارشناسی صادر شده و اینطور مورد جو سازی قرار می گیرد.

با احترام رضا فولادی فرد