تنها جانوري كه صدايش اكو نمي شود

کد خبر: ۱۱۱۰۸۹

تاریخ: ۰۶ مرداد ۱۳۸۹ - ۱۵:۰۹

شهر: باوجود اينكه دانشمندان زيادي روي اين موضوع كار كرده اند هنوز هيچ كس نمي داند چرا صداي اين پرنده اكو نمي شود.

اردك، مرغابي، بت يا سيکا نامي است که معمولاً براي تعدادي از گونه‌هاي مرغابي سانان در خانواده پرندگان Anatidae به کار مي‌رود. اردک‌ها به چندين زيرخانواده تقسيم مي‌شوند. مرغابي‌ها اغلب پرندگان آبي هستند که بيشترشان کوچک‌تر از هم‏خانواده‌هاي غاز و قو هستند. مرغابي‌ها هم در آب دريا و هم در آب شيرين زندگي مي‌کنند.

اردک پرنده‏اي‌ست تخم‏گذار که بيشتر در آب زندگي مي‌کند. گونه‌هاي زيادي از اردک در دنيا هستند که هنوز شناخته نشده‌اند.اين پرنده پرهاي چربي دارد تا با تماس به آب، پرها خيس نشود و پرنده پس از خارج شدن از آب سنگين نشود. پرهاي خارجي اردکها و چربي موجود روي آنها مانند عايق عمل کرده و آنها را در مقابل سرما حفظ مي کند. در نزديکي دم اردکها غدهاي وجود دارد که وظيفه آن ترشح چربي است. اردکها اين چربي را روي پرهاي خود مي مالند. به اين ترتيب، پرهاي خارجي مانند عايق عمل کرده و از نفوذ آب و سرما به پرهاي داخلي جلوگيري ميکنند. پرهاي داخلي بسيار نرمتر هستند و بدن پرنده را گرم نگه مي دارند. اردکها از پاکيزگي لذت مي برند و مرتب پرها و لانه خود را تميز و مرتب مي کنند. در طبيعت، اردکها تا 12 سال سال عمر مي کنند.

اردک پرنده‌اي با بدن کشيده و پاهاي کوتاه است که باعث مي‌شود بدنش نزديکِ زمين قرار گيرد. اردک از پرندگان نوک‏پهني است که در جانورشناسي به آن‌ها لامليورستر Lamelliorostere مي‌گويند. درازا و حجم بال اردک نسبت به ساير طيور متوسط است و اردک اهلي بدين دليل به خوبي نمي‌تواند پرواز کند.

اردکهاي مهاجر معمولاً چهره زيبايي به پارکها و رودخانه هاي جهان مي بخشند و طرفداران زيادي دارند. اردکها به صورت گروهي يا جفتي زندگي مي کنند اين پرندگان جالب نزديک آب زندگي مي کنند و هنگام مهاجرت مي توانند چندصد کيلومتر بدون وقفه پرواز کنند و چه در حالت شنا و چه در حالت پرواز حالت بدن خود را طوري تنظيم مي کنند که با کمترين مقاومت آب يا هوا روبرو شوند. لهجه اردکها در مناطق مختلف متفاوت است. در حالي که اردکهاي شهري براي غلبه بر صداهاي شهر تقريباً جيغ مي زنند، اردکهايي که در طبيعت زندگي مي کنند، صداي نرمتري دارند.

اردک يکي از اولين گونه‌هاي پرندگان است که توسط آدمي اهلي شده‌است و به نظر مي‌رسد که نخستين بار، اهلي کردن آن در کشور مصر صورت گرفته‏باشد، زيرا در حفاري‌هاي به‏عمل‏آمده بر روي گور امنحوتب سوم، يکي از فراعنه‏ي باستاني مصر، که در حوالي 1500 سال قبل از ميلاد مي‌زيسته‌است، تصوير يک اردک در بين گل‌هاي لوتوس مشاهده شده‌است، و گفتني است که مصريان باستان يکي از اولين اقوام کهن بشري هستند که اقدام به جوجه‏کشي از اين پرنده كرده اند، و شايد علت توجه مصريان باستان به پرورش اين پرنده، کانال‌هاي متعدد آبي و رودخانه طويل و ممتد نيل بوده‏باشد. امروزه نيز پرورش اردک به شدت در مصر متداول است.