نگراني مردم از آلوده بودن مواد غذايي

بر اساس اظهارات يکي از توليدکنندگان نمکهاي يد دار به ازاي هر 120 تن نمک تصفيه شده 6 تن گل و لاي و املاح غيرقابل مصرف استخراج مي شود که اين موضوع نشان مي دهد تصفيه نمک از اهميت بالايي در سلامت مواد غذايي برخوردار است.

کد خبر: ۱۱۰۵۰۰

تاریخ: ۰۲ مرداد ۱۳۸۹ - ۰۹:۲۲

مردم ايران که بالاترين ميزان مصرف برنج، نمک و آب را در تهيه غذاهاي روزانه خود دارند اين روزها در مورد احتمال آلوده بودن اين مواد خوراکي نگرانند و گقته هاي متناقض مسئولين نيز نتوانسته اين نگراني‌ها را از بين ببرد.

به گزارش مهر، در حالي که اعضاي کميسيون بهداشت و درمان مجلس همچنان بر آلوده بودن برنج‌هاي واراتي اصرار و تاکيد دارند،موضوع نمکهاي تقلبي و سرطان زا در بازار داخلي کشور از سوي مسئولين وزارت بهداشت اعلام شد و اخيرا نيز وزير بهداشت بر آلوده بودن آب شرب تهران در برخي از مناطق پايتخت تاکيد کرده است.گرچه وزير بهداشت پس از چند روز آن را تكذيب كرد.

نمکهاي تقلبي و سرطان زا

اين در حالي است که بررسي‌ها و گزارشهاي وزارت بهداشت و انجمنهاي تغذيه نشان مي دهد ايرانيها بيشترين ميزان مصرف برنج و نمک را در برنامه غذايي خود دارند. به طوري که سرانه مصرف نمک در ايران 10 تا 15 درصد بيش از مقدار توصيه شده سازمان جهاني بهداشت است.

بنابر اعلام وزارت بهداشت نمکهاي تقلبي که بعضا با بسته‌ بندي سلفوني بسيار شيک نيز در فروشگاههاي عرضه مواد غذايي به فروش مي‌رسد فاقد خلوص و يد لازم بوده و يا از مقدار کمي يد برخوردارند.

به گفته پريسا ترابي، رئيس اداره بهبود تغذيه جامعه وزارت بهداشت مصرف اين نمکها در طولاني مدت به بروز مشکلات کليوي، بيماريهاي قلب و عروق و سرطانها منجر مي شود.

ترابي در تشريح مشخصات نمکهاي استاندارد و تقلبي از يکديگر گفته است که نمکهاي تقلبي آسياب شده و بهم چسبيده هستند ولي نمکهاي سالم دانه ‌هاي بلوري شکل داشته و هنگام ريزش از نمک پاش به راحتي جاري مي‌شوند. علاوه بر اين نمکهاي تقلبي هنگام حل شدن در آب داراي رسوب بوده و ناخالصيهاي آنها انتهاي ظرف ته نشين مي‌شوند.

برنجهايي با آرسنيک بالا

از سوي ديگر، مصرف ساليانه برنج در ايران حدود دو ميليون و 400 هزار تن برآورد مي شود که از اين مقدار تنها 400 هزار تن مي بايست وارد کشور شود اما به گفته نمايندگان مجلس، واردات بي رويه ميلياردها تن برنج باعث شده که سلامت مصرف کنندگان برنجهاي خارجي تهديد شود. به طوري که انوشيروان محسني بندپي، عضو کميسيون بهداشت و درمان مجلس با اشاره به 8 نمونه برنج وارداتي که آلودگي سرب آنها بالاتر از حد مجاز است، گفته که اين برنجها از هند و پاکستان وارد کشور شده و در سبد غذايي مردم قرار گرفته است.

در حالي که کميسيون بهداشت و درمان مجلس، وجود سرب بيش از حد مجاز در 8 نمونه از برنجهاي وارداتي را تائيد کرده است اما وزارت بهداشت عنوان داشته که آلودگي اين برنجها هنوز براي اين وزارتخانه اثبات نشده است.

فلزات سنگين از قبيل سرب، جيوه، کادمپوم، آرسنيک و... از گروه اين ناخالصيها هستند که هر کدام از اين عناصر ضررهاي فراواني را متوجه انسان مي کند. اين عناصر داراي خاصيت تجمعي در بدن بوده و مسموميتهاي مزمن و عوارض بهداشتي مختلفي را براي بدن ايجاد مي کنند.

طبق استاندارد بين‌المللي مربوط به مواد غذايي، ميزان سرب، کادميم و آرسنيک در برنج بايد صفر باشد و طبق استاندارد ايران تا 1ppm/0وجود سرب و 2ppm/0 وجود کادميم پذيرفته شده و ميزان آرسنيک نيز بر اين اساس بايد صفر باشد اما در هشت نوع برنج وارداتي بررسي شده ميزان اين آلودگيها چند برابر حد استاندارد بوده است.

دکتر شاهين شادنيا، متخصص سم‌شناسي و سرپرست بخش مراقبتهاي ويژه مسموميت بيمارستان لقمان در ارتباط با وجود آرسنيک در برنج گفته که علائم حاد استفاده از  آرسنيک که در نتيجه مصرف زياد ايجاد مي‌شود شامل علائم گوارشي است به‌ طوري که وقتي فرد غذاي آلوده به آرسنيک مي‌خورد نيم ساعت بعد از مصرف غذا درد‌شکم، تهوع و استفراغ در او ديده مي‌شود و تا سه ساعت بعد فرد دچار اسهال آبکي خواهد شد. همچنين بيمار ممکن است به‌دليل از دست دادن مايع بدن دچار افت فشار شديد و يا شوک هم بشود.

به گفته اين متخصص سم شناسي، مسموميت با آرسنيک همچنين مي‌تواند روي سيستم قلبي عروقي هم تاثير بگذارد و در نهايت علائم مغزي و درگيريهاي سيستم اعصاب مرکزي ايجاد خواهد شد و آن هم به ‌صورت کاهش سطح هوشياري و کما. همچنين ممکن است عوارض اين ماده روي کليه‌ها به‌صورت نارسايي کليوي خود را نشان دهد. تاثير روي مغز و استخوان، کم خوني، کم شدن پلاکتها و گلبولهاي سفيد خون نيز از ديگر علائم اين مسموميتها است.

آب نيترات دار

به تازگي هم  که نوبت به آب آشاميدني رسيده و اين بار گريبان شهروندان ساکن در برخي از نقاط تهران را گرفته است و البته معلوم نيست که آب شرب ساير شهرهاي کشور نيز بهداشتي و سالم باشد ولي فعلا مشکل در تهران است.

البته موضوع آلودگي آب شرب تهران در برخي از مناطق، حرف چندان تازه اي نيست چون سال گذشته اين موضوع از سوي دکتر عليرضا مرندي يکي از نمايندگان تهران در مجلس مطرح شد. وي گفته بود که آب تهران با آلاينده‌ها و فلزات سمي براي جان مردم مضر و بايد براي از بين بردن اين آلودگيها اقداماتي انجام شود.

مرندي همچنان اصرار بر گفته هاي سال گذشته خود دارد و در عين حال معتقد است که نبايد بيهوده مردم را نگران کرد اما نبايد نسبت به تهديدات سلامت مردم بي توجه بود.

بر اساس گزارش شرکت آبفاي استان تهران، در شهر تهران در هر ثانيه 37 مترمکعب آب توليد مي‌شود که از اين ميزان 25 مترمکعب از طريق آبهاي سطحي تامين مي‌شود که از کيفيت و استاندارد بالايي برخوردار است. باقيمانده اين ميزان آب يعني 12 مترمکعب از طريق چاههاي اطراف تهران تامين مي‌شود که البته با آبهاي سطحي مخلوط ‌شده و سپس در اختيار مصرف کنندگان قرار مي گيرد.

اين در حالي است که بررسيهاي وزارت بهداشت نشان مي دهد در حال حاضر غلظت نيترات در آب آشاميدني منطقه 6 آبفاي تهران که بخش محدودي از جنوب تهران را در برميگيرد از حد استاندارد بالاتر است. لذا، اين وزارتخانه به خانواده هاي ساکن در اين منطقه که از شيرخشک براي تغذيه کودکان زير 6 ماه خود استفاده ميکنند، هشدار داده است که از آب شبکه آبرساني براي اين منظور استفاده نکنند و آب آشاميدني کودکان اين منطقه از آبهاي بطري شده استاندارد تامين شود.

از سوي ديگر، معصومه ابتکار عضو شوراي شهر تهران و رئيس اسبق سازمان حفاظت محيط زيست گفته که نيترات تنها يکي از عوامل آلودگي آب تهران است.

به گفته ابتکار، از ترکيب نيترات با کلر که به منظور گندزدايي آب استفاده مي شود، ماده اي شيميايي به دست مي آيد که به مراتب اثرات شديدتري بر روي سلامت جسمي مصرف کننده دارد.

همچنين اخيرا يکي از کارشناسان اعلام کرده که ميزان total Organic Carb موجود در آب تهران بسيار بالا است که اين ماده از تجزيه مواد آلي در آب به وجود مي آيد و اين مواد آلي نيز ناشي از ورود فاضلاب به چاههاي زيرزميني است. البته اين ماده به نفسه خطرناک نيست و بعضي غذاهايي که ما مي خوريم TOC خيلي بالايي دارد ولي ممکن است مواد آلي موجود در آب از نوع خطرزا و سرطان زا باشد.

نکته مهم و اساسي در اين بين که بيشترين تهديد را متوجه سلامت مردم مي کند، وجود محصولات غذايي تقلبي و غيراستاندارد است که باعث مي شود جان مردم با مصرف آنها به خطر بيافتد و اين وظيفه مسئولان مربوطه است که با تدابير و اتخاذ راهکايي بتوانند از توزيع محصولات غذايي تقلبي و آلوده در بازار مصرفي کشور جلوگيري کنند و در عين حال نظارت جدي بر نحوه توزيع خوراکي ها، آشاميدني ها و ساير محصولاتي داشته باشند که در ارتباط مستقيم با سلامت مردم قرار دارد.