حسن آقا مارادونا رو ولش غضنفر رو بچسب!

کد خبر: ۱۱۰۳۲۵

تاریخ: ۳۱ تير ۱۳۸۹ - ۱۲:۲۶

محمدرضا رضواني در مطلبی برای "تابناک" نوشت:

ديروز بعد از مدتها فرصتي پيدا شد تا به همراه خانواده به سينما برويم، گفتيم براي عوض شدن حال و هوا فيلمي در ژانر كمدي ببينيم از قضا ساعت 6 سانس پخش فيلم لج و لجبازي بود ومن هم كه از بازي امير جعفري لذت مي برم ترجيح دادم كه اين فيلم را ببينيم.

داستان فيلم
اين فيلم از آن دسته فيلم هاي ايراني بود كه در 5 دقيقه اول مي شد انتهاي آن را حدس زد يك موضوع تكراري و بي مزه با اين مضمون كه زن وشوهري بنا به دلايلي از هم طلاق مي گيرند و بعد به واسطه كمك اطرافيان دوباره با هم ازدواج مي كنند.

ديروز، امروز، فردا
قبل از اينكه به سينما برويم در محل كار راجع به حرف هاي حسن عباسي در برنامه ديروز امروز فردا صحبت مي كرديم، از اهداف فارسي وان براي تخريب بنيان خانواده ها و از اهداف لاست و بيست و چهار و ...

البته اذعان مي كنم حرف هاي آقاي عباسي حرف هايي است قابل توجه و بررسي، حرف هايي كه حاصل زحمات ايشان در اين عرصه است اما پس از ديدن فيلم لج و لجبازي كه فيلم هاي از اين دست متاسفانه كم نيست به فكر فرو رفتم و ناخود آگاه در دلم خطاب به آقاي عباسي گفتم: حسن آقا! مارادونا رو ولش غضنفر رو بچسب.

سينماي ما و اجتماع ما
نه ميل دارم روابط نا مشروعي كه در جامعه شاهد آن هستيم را انكار كنم و نه مي خواهم بگويم ام القراي جهان اسلام در خور اين لقب است اما چند سالي است به وضوح در فيلم ها و سريال هاي تلوزيوني شاهد و جود دوست دختر و دوست پسرهايي هستيم كه نه تنها رابطه آنها زشت قلمداد نمي گردد بلكه قهرمان فيلم ها و سريال ها هستند؛ قهرمان هايي كه اگر كسي بر سر رابطه آنها قرار گيرد ضد قهرمان است قهرمان هايي كه مخاطب ميل دارد رابطه آنها تا پايان فيلم پا برجا بماند.

شايد برخي بگويند كه اين واقعيت جامعه ماست اما حقيقت اين است كه وقتي قبح اين روابط در سينما و تلوزيون مي ريزد وقتي قبح بدحجابي در سينما مي ريزد ترديد نكنيد كه اتفاقات خطرناك تري آينده جامعه را تهديد مي كند. گمان نمي كنم امروز كسي پيدا شود كه شدت اثر گذاري سينما و تلوزيون بر اجتماع را انكار كند بايد پذيرفت اين حقيقت را كه  سينما بر جامعه اثر مي گذارد همانگونه كه از جامعه اثر پذير است.

نكات معني دار در يك فيلم بي معني
در فيلم لج و لج بازي نكاتي وجود داشت كه توجه مرا به خود جلب كرد شايد اين نوع نگاه حاصل حرف هاي حسن عباسي در برنامه ديروز امروز فردا بود. از شما مي خواهم به اين نكات توجه كنيد و با فرهنگ اصيل اسلامي ايراني در ذهن خود تطبيق دهيد.

جلوه دادن طلاق به عنوان امري عادي
*نشان دادن طلاق به عنوان امري عادي و آسان كه فاقد هر گونه قبحي است.

*دختر طلاق هيچ غصه اي ندارد و با فراق بال 10 تا 10 تا كتاب مي خواند و مهمترين دغدغه اش اين است كه درست وقتي مي خواهد برود دستشويي مادرش آن مكان را اشغال كرده است.

*وجود زنان مطلقه در پي شوهر در فيلم كه هم تحصيل كرده اند، هم مرفه و هم خوشحال.

تبيلغ روابط نامشروع
*روابط نامشروع دختر دايي و پسر عمه و قائل نشدن هيچ گونه حريم شرعي بين اين دو نفر و جذاب جلوه دادن رابطه اين دو.

*وقتي نقش اول زن (سارا خوئيني ها) با مرد جواني آشنا مي شود كه قصد همكاري با او را دارد اتفاقاتي پيش مي آيد كه از ديد نويسنده اين فيلم امري عادي است كه نجابت اين زن را اصلا زير سوال نمي برد مثلا وقتي بستني دور لبش مي ريزد مرد جوان با دستمال لبش را پاك مي كند يا دائم در مكان هايي كه تنها هستند با هم قرار مي گذارند يا مثلا آقاي جوان در دهان همكار خود غذا مي گذارد.

*در رستوراني كه نقش اول فيلم قرار است با دختر و زن سابقش ملاقات كند ناگهان دختري سر مي رسد و او در رودربايستي مي ماند!! و مجبور مي شود با آن دختر كه گويا سر و سري با هم دارند غذا بخورد و دخترش هم كاملا با يك جواب مسخره از پدرش قانع مي شود و اصلا از اين اتفاق ناراحت نمي شود و برايش امري عادي به نظر مي رسد.

از بين رفتن حرمت ها در روابط خانوادگي
*در اين فيلم خواهرزاده براي دائيش فيلم هاي آن چناني بلوتوث مي كند يا روي صفحه مانيتور كامپيوترش تصاوير آن چناني وجود دارد كه دايي طي عكس العملي كاملا اخلاقي! پس از ديدن آن تصوير با ولع هر چه تمام تر مي گويد لا مصب!!

*دختر مي نشيند و با خونسردي فيلم رابطه مادرش با مرد ديگري را تماشا مي کند.

تبليغ بي غيرتي
*مرد وقتي از عمق رابطه همسرش با مرد ديگري پي مي برد آنقدر ناراحت مي شود و به غيرتش بر مي خورد كه همسرش وقتي تقاضاي ازدواج مجدد با او را مطرح مي كند دو بار مي گويد نه و بار سوم قبول مي كند!

*وقتي نقش اول فيلم (امير جعفري) از خواهر زاده اش مي خواهد كه پولي را به دست دخترش برساند در كمال بي غيرتي به خواهرزاده اش ياد مي دهد چگونه با دخترش رابطه ايجاد كند.

و اما آهنگهاي فيلم
* در اين فيلم با تمام توان موسيقي حرام و رقص و آواز تبليغ شده و در پايان فيلم ترانه اي هست كه با شنيدن آن مي توان گفت صد رحمت به آهنگ هاي غير مجاز ترانه اي با اين مضمون:

كي گفته ما نامحرميم دستت رو به من بده با چشماي نازت نگام كن و ...

البته فيلم نكات ديگري هم دارد تبليغ زندگي مرفه بدون توجه به ارزش هاي اخلاقي و انساني كه هر كدام جاي مباحثي جدي دارد.

مخلص كلام
امروز مشكل ما فقط اين فيلم نيست بلكه ده ها فيلم مشابه اين است كه به وضوح فرهنگ ما را هدف قرار گرفته اند و جاي بسي تعجب است كساني كه مهمترين مشكل دورهاي گذشته را  عدم توجه به فرهنگ مي دانستند امروز چگونه جامعه را از لحاظ فرهنگي مديريت مي كنند.

آرزو مي كنيم اين اتفاقات در وزارت ارشاد و دادن مجوز به اين گونه فيلم ها نا آگاهانه باشد كه اگر آگاهانه باشد بايد از متوليان اين امور ترسيد.