توردوفرانس به رشته‌‌کوه‌های پیرنه رسید

یک پاریسی پیشاپیش گرگ‌های کوهستان

شلک و کونتادور در مرحله «فاتحان AX-3» راه دوم را برگزیدند و در کیلومتر پایانی این ماراتن 30 کیلومتری پر فراز و نشیب منچوف و سانچز را جا گذاشتند. این 2 استراتژی مختلف مرحله کوهستان به ترتیب به «حمله کردن» و «نشستن» معروف شده‌اند. اندی شلک آمریکایی یک بار دیگر نشان داد چقدر حسابگرانه چرخ‌های دوچرخه‌اش را به حرکت درمی‌آورد.

کد خبر: ۱۰۹۹۹۹

تاریخ: ۲۹ تير ۱۳۸۹ - ۱۸:۴۰

سرانجام یک فرانسوی در توردوفرانس امسال پیراهن زرد را برتن کرد. کریستوف ریبلون روز یکشنبه در نخستین دور از مرحله کوهستانی پیرنه پیشاپیش اندی شلک و آلبرتو کونتادور از خط پایان گذشت.

به نوشته وطن امروز؛ پیروزی این رکابزن فرانسوی از آن جهت حائز اهمیت بود که کونتادور رکابزن باسک و قهرمان 2 دوره گذشته توردوفرانس، خود لقب سلطان کوهستان‌ها را یدک می‌کشد. دور نخست پیرنه که بزرگ‌ترین نبرد کوهستان تا اینجای توردوفرانس محسوب می‌شد مرحله «فاتحان AX-3» نام داشت، یکی از آن مراحلی که پیروزی در آن گویی به منزله پیروزی نهایی در پاریس بود.

ریبلون در این مارتن 30 کیلومتری تعیین‌کننده، 2 مدعی اصلی رقابت‌های امسال را جا گذاشت و پیراهن طلایی را برتن کرد. نه اندی شلک دارنده پیراهن طلایی دور پیش از آن و نه آلبرتو کونتادور رقیب اصلی‌اش نتوانستند به گردپای این رکابزن 29 ساله پاریسی برسند که با این فتح در منتهی‌الیه جنوبی کشور فرانسه بزرگ‌ترین افتخار دوران ورزشی‌اش را کسب کرد. هرچند که شلک و کونتادور هم با دوم و سوم شدن در نخستین نبرد کوهستانی جایگاه خود در جدول کلی دور فرانسه را حفظ کردند.

اوج کار ریبلون در آوردگاه اصلی این مرحله «آمائل موئینارد» در «پورت پائیلیرز» بود که سرعت خود را به 5/15 کیلومتر در ساعت رساند. بالاترین سرعتی که جاده‌های پیچ در پیچ پیرنه از یک رکابزن شاهد بوده‌ است. شاید کریستوف ریبلون مشهورترین رکابزن این تورنمنت نباشد اما او ثابت کرده یکی از کامل‌ترین‌هاست: «5 سال می‌شد که انتظار یک قهرمانی حرفه‌ای مثل این را می‌کشیدم».

او در رقابت‌های کم‌اعتبارتر «ورلد ترک» در سال‌های 2008 و 2010 دو بار مدال آورده بود. رقابت‌هایی که تفاوت سطح‌شان با توردوفرانس به اندازه فاصله بین رقابت‌های اتومبیلرانی فرمول یک تا فرمول 3 است. برای همین پیروزی در کوهستان برای این جوان پاریسی آن هم در رقابت با گرگ‌های این رشته واقعا قهرمانانه به نظر می‌رسد.

قمار در کوهستان
اندی شلک و آلبرتو کونتادور با وجود آنکه نتوانستند در نخستین مرحله کوهستاني تور قهرمان شوند ولی باید خوشحال باشند که با وجود عقب‌ماندگی 15 ثانیه‌ای در آخرین ایستگاه پیش از خط پایان نسبت به دنیس منچوف و ساموئل سانچس سرانجام توانستند از آنها سبقت بگیرند و دوم و سوم شوند. کارشناسان دوچرخه‌سواری می‌گویند قسمت آخر رقابت‌های کوهستان به قمار شبیه است.

یعنی یک رکابزن پس از تحمل مشقات بسیار در طول مسیر باید در آخرین مسافت‌ها قمار کند، یا تمام انرژی باقیمانده‌اش را بگذارد و ریسک تخلیه شدن در چند صدمتر پایانی و در نتیجه آهسته شدن رکاب‌هایش را بپذیرد یا با حرکتی منطقی و به دور از احساس سرعتش را در حد میانگین نگاه دارد و به انتظار کم آوردن سایر رقبا در آخرین مترها بنشیند.

او استراتژی‌اش در این مرحله را در پایان چنین عنوان می‌کند: «امروز، من تنها یک برنامه داشتم، تعقیب کونتادور». مرد پیراهن طلایی دور گذشته در حرف‌هایش هوش رقیب باسکی خود را می‌ستاید و به استراتژی هنرمندانه کونتاندر،‌ رهبر تیم آستانه، در 3 مایل (4/5 کیلومتر) پایانی این مسیر اشاره می‌کند که از سرعتش کاسته تا دنیس منچوف (نفر چهارم رده‌بندی کلی) و هموطنش ساموئل سانچز (نفر سوم رده‌بندی کلی) از او سبقت بگیرند و با کورس‌های احساسی‌‌شان با «شلک» خود را خسته کنند و در نهایت دچار افت سرعت در مایل پایانی شوند.

در آخر شلک با نگاهی به جلو می‌گوید: «فردا بازی دیگری در پیش است و امیدوارم این آخرین بلوف باشد!»