نسوج پیوندی؛ ضرورتی برای نجات جان بیماران نیازمند

مقوله‌ی اهدای عضو در ایران که آغاز شکل‌گیری و قانون‌گذاری آن به حدود ۳۰ سال قبل بازمی‌گردد، همواره یکی از دغدغه‌های جدی وزارت بهداشت بوده است؛ عملی که به مرور زمان با فرهنگسازی مناسب توانسته باعث نجات جان بیماران نیازمند به پیوند عضو باشد

کد خبر: ۱۰۹۴۱۳۰

تاریخ: ۲۸ آذر ۱۴۰۰ - ۱۵:۱۱

به گزارش «تابناک»، شاید پیوند نسوج امری کمتر شناخته شده برای مردم باشد و حتی کمتر کسی اطلاع داشته باشد که امکان اهدای نسوج از فردی که به مرگ طبیعی فوت کرده نیز وجود دارد.

جالب است بدانیدفرایند پیوند نسوج از اشخاصی که به مرگ طبیعی هم فوت کرده باشند، امکان پذیر است و این نوع از برداشت نسج برای آن دسته از متوفیانی که برای تشریح به پزشکی قانونی نرفتند و نیز مشکلی در برداشت نسوج وجود نداشته باشد، صورت می‌گیرد.

فرایند برداشت نسج با برداشت عضو تفاوت دارد؛ به این صورت که نسوج برداشت شده بعد از گذشت ۶ ماه هنگامی که فرآوری‌های لازم بر آنها صورت گیرد، قابل استفاده هستند و مانند عضو، امکان استفاده از آنها بلافاصله پس از برداشت وجود ندارد.

غالباً دیده می شود که خانواده متوفیان با تصور اینکه بدن عزیزشان متلاشی می‌شود یا دیگر هیچ چیزی برای خاکسپاری باقی نمی‌ماند، نسبت به برداشت نسوج گارد دارند؛ در حالی که اینگونه نیست و شکل بدنی متوفی تغییری نخواهد داشت.

پیشتر یکی از متخصصان در همین رابطه به رسانه ها گفت که وزارت بهداشت مانند پیوند اعضا در زمینه پیوند نسوج ورود نکرده است و به همین دلیل ما آمار دقیقی از پیوند نسوج نداریم، اما کلیه‌ نسوج برداشت شده لیبل‌هایی دارند که از تاریخ برداشت و تولید آنها می‌توان به طور دقیق مطلع شد.

گفتنی است نسوج بدن یعنی بافت‌ های سلولی تشکیل دهنده بدن و منظور از نسوج پیوندی یعنی برداشت بخش هایی از بدن افراد مرگ مغزی شده مثل قرنیه چشم، مغز استخوان، دریچه‌های قلبی، عروق،  تاندون، پوست و … که برای برخی بیماران قابل استفاده است و آنها را از مشکلات بزرگ رهایی می دهد.