چرا هلند به رکورد هت‌تریک در نایب قهرمانی جهان رسیده؟

سرتراشیده‌ای که رؤیایش بر باد رفت

هلندی‌ها 2بار دیگر نیز نایب‌قهرمان جام‌جهانی شده بودند اما در آن هنگام یوهان کرویف و همبازی‌هایش چنان نمایش دیدنی و جذابی داشتند که خیلی‌ها جام‌های 1974 و 1978 را بیش از آلمان و آرژانتین قهرمان، با هلند به یاد می‌آورند. نارنجی‌پوشان امسال برای سومین بار به دیدار نهایی راه یافتند اما آنها حتی اگر قهرمان هم می‌شدند باز تیمی خاطره‌انگیز نبودند. این در حالی است که آلمان در این جام نمایش‌های درخشانی داشت.

کد خبر: ۱۰۸۷۴۶

تاریخ: ۲۲ تير ۱۳۸۹ - ۱۶:۰۴

شاید اگر آرین روبن بیش از حد خودخواه نبود، شاید اگر ایکر مقدس در آن صحنه تک به تک بیش از حد شجاعت به خرج نمی‌داد و شاید اگر کارلس پویول خیلی زیرکانه روی روبن خطا نمی‌کرد حالا نتیجه جور دیگری رقم می‌خورد. شاید هم همه تقصیرها به گردن آن اختاپوسی است که زمین و زمان را به خاطر پیشگویی‌هایش بهم ریخته! نه! به عقیده هلندی‌ها تنها مقصر اینکه آنها نتوانستند جام نوزدهم را لمس کنند هاوارد وب انگلیسی است!

به نوشته وطن امروز؛ آیا واقعا فکر می‌کنید وب را می‌توان دلیل توجیه‌کننده‌ای برای عدم موفقیت پسران فان مارویک دانست یا اینکه در کمال احترام به نارنجی‌های اروپا باید بگویيم این فوتبال نتیجه‌گرای آنها بود که نتوانست به ثمر برسد؟ چرا آنها به رکورد هت‌تریک در نایب قهرمانی رسیده‌اند؟ بدون شک شما هم با این موضوع موافقید که فاصله زیادی میان آن هلند دهه 70 رینوس میشل، خالق سیستم توتال فوتبال با این هلند فان‌مارویک وجود دارد. زمانی که ستاره‌ای مانند آرین روبن به قضاوت هاوارد وب اعتراض می‌کند و انگشت اتهام را به سمت داور انگلیسی می‌گیرد کمی غیرحرفه‌ای به نظر می‌رسد.

بد نیست حرف‌های ستاره بایرن را بعد از بازی مرور کنیم:«در صحنه‌ای که تک به تک شدم پویول از پشت روی من خطا کرد و داور باید خطا اعلام می‌کرد و به پویول کارت نشان می‌داد اما آوانتاژ داد و در نهایت موقعیت از دست رفت. یک بازیکن باید همیشه برای رسیدن به موفقیت و کسب افتخار تلاش کند. من و بقیه بازیکنان تمام تلاش‌مان را کردیم اما متاسفانه نتوانستیم به مقام قهرمانی برسیم. نخستین موقعیت گل را با بی‌دقتی از دست دادم. تقصیر خودم بود، عجله کردم و با بی‌دقتی به توپ ضربه زدم اما باز هم می‌گویم به نظر من داور اشتباهات زیادی داشت که نمی‌توان آن را به اشتباه‌های معمولی داوران نسبت داد. فکر می‌کنم فینال جام‌جهانی باید داوری در حد و اندازه‌های خودش داشته باشد.»

اما اگر قرار باشد از حرف‌های او فاکتور بگیریم مساله اصلی اینجاست که آیا این هلند همان تیمی بود که می‌شناختیم؟ هلند همیشه تیم جذاب رقابت‌های جام‌جهانی و جام ملت‌های اروپا بوده است. نمایش‌های درخشان و تهاجمی آنها همیشه ستایش طرفداران فوتبال را به همراه داشته و همواره آنها را مدعی قهرمانی می‌دانسته‌اند. با این حال، دستاورد هلند از رقابت‌های معتبر دنیا بسیار ناچیز است: تنها یک قهرمانی در یورو 88.

امسال هلند رویکرد همیشگی خود را کنار گذاشت و رو به بازی درگیرانه و تدافعی و مبتنی بر ضدحمله آورد تا روند ناکامی‌اش در رقابت‌های بزرگ را سرانجام به پایان برساند. آنها در 6 دیدار خود در جام‌جهانی بیش از حریف کارت زرد گرفتند و اوج خشونتشان در فینال بود که 8کارت زرد و یک کارت قرمز دریافت کردند، آن هم در شرایطی که به نظر می‌رسید هوارد وب، داور دیدار بیش از اندازه با بازیکنان مدارا می‌کند.

برای مثال، خطای نایجل دی‌یونگ روی چابی آلونسو در اواسط نیمه اول هیچ جریمه‌ای جز کارت قرمز نمی‌توانست داشته باشد.با این حال هلند موفق بود. استعداد بالای بازیکنان هلند باعث شده بود آنها در رویکرد جدید دفاع و ضدحمله هم عالی کار کنند. هلند با استفاده از این روش به فینال رسید اما نتوانست گام نهایی را به درستی بردارد و با وجود پیروزی در هر 6 مسابقه پیشین، در نهایت به‌عنوان دوم رضایت داد.

مردان یوآخیم لو قهرمان نشدند اما رویکرد آنها به حدی تماشایی بود که حتی منتقدان فوتبال آلمان را هم مجذوب کرد. البته هلند در تغییر رویکرد تنها نبود و برزیل، دیگر تیم همیشه دیدنی را هم در کنار خود می‌دید که دست از بازی‌های زیبا برداشته و به فکر نتیجه است. این روش برای هیچ کدام از این 2 تیم جواب نداد و دست آنها را از جام کوتاه کرد. با این حال هلند همواره تیم بزرگی خواهد بود. دنیای فوتبال یک قهرمانی در جام جهانی به آنها بدهکار است اما نه به این هلند خشن و دفاعی.

نکته جالب توجه اینجاست که سرمربی لاله‌های نارنجی خودش به این موضوع اعتراف می‌کند که فوتبال زشتی را ارائه داده‌اند ولی باز با تمام این تفاصیل از پسرانش دفاع می‌کند:«این انتقاد را هرگز نمی‌پذیرم. ما حتی در دیدار پایانی هم تلاش کردیم فوتبال زیبا و تماشاگرپسندی ارائه دهیم اما قدرت اسپانیا بسیار بیشتر از آن چیزی بود که فکر می‌کردیم. در عین حال توانستیم از نظر تاکتیکی نبردی پایاپای داشته باشیم. فینال جام‌جهانی همواره با اوج هیجان و ابراز احساسات همراه بوده است. دوست داشتم به هر طریق ممکن قهرمان جام‌جهانی شویم، حتی با ارائه فوتبال زشت».