اجرای اصل 44قانون اساسی در تئاتر بامردم

به گزارش "تابناک"، اجرای اصل 44 قانون اساسی در تمام عرصه ها برای اجرای فرامین رهبر انقلاب و نیز عملی شدن یکی از بخش های مهم قانون اساسی چند سالی است که دغدغه بسیاری از مسئولان شده است.

کد خبر: ۱۰۷۳۴۴

تاریخ: ۱۳ تير ۱۳۸۹ - ۱۴:۱۸

سرویس فرهنگی ـ بیش از یک سال از آغاز به کار مجموعه  ایرانشهر که در واقع مبتکر و مجری تئاتر خصوصی و مبتنی بر کیفیت آثار است می گذرد و در این مدت به خوبی توانسته ماموریت خود یعنی عرضه آثار نمایشی با اتکا به فروش بلیط را انجام دهد.

بر این اساس عرصه های مختلف اقدامات متعددی هم کرده اند و تا حدودی هم پیش رفته اند. آمارهای ارایه شده توسط سازمان خصوصی سازی و بورس اوراق بهادار مبین این موضوع است. اما در فرهنگ و هنر در این مورد هنوز اقدام شاخصی انجام نشده است و بسیاری از بخش ها همچنان غیر مردمی است.

این تولیت دولتی نه تنها مانع  اجرایی شدن اصل 44 در فرهنگ و هنر است، شده بلکه هزینه های فراوانی را هم بر دولت و مردم وارد کرده و می کند؛ به گونه ای که هم اکنون در عرصه های مختلف هنری، دولت و به طور کل کشور باید بودجه های کلانی را به گروه های هنری اختصاص دهد تا آثار این چنینی تهیه و به مردم عرضه شود.

این بودجه ها در حالی از جیب مردم خرج می شود که بررسی ها نشان می دهد نتایج حاصل نیز در موارد متعددی مطابق میل مردم نبوده و در واقع هدر رفته است. در چنین شرایطی یکی از مجموعه های نمایشی تحت تولیت شهرداری تهران با عنوان « تالار های ایرانشهر» ساخته و آماده بهره برداری شد.

شهرداری تهران با وجود این که می توانست همه امور را در اختیار خود بگیرد، اما با انتصاب یکی از مدیرانش که از سابقه  علمی و تجربی کافی برخوردار بود، مجموعه یاد شده را به سمتی هدایت کرد که در عمل توسط خود هنرمندان مدیریت شود و برای تحقق این هدف نیز از مدیر انتصابی اش خواست تا برای مدیریت تالارهای ایرانشهر هیات امنایی متشکل از هنرمندان مطرح تئاتر تشکیل دهد و چنین شد.

در واقع این نهاد اجتماعی و در راسش شهردار تهران، پس از احداث و تجهیز و آماده سازی این مکان هنری، با توجه به تجربیات قبلی و تعامل و مشاوره های مفیدی که از اهالی فرهنگ و هنر دریافت کرد، مبنای ادامه حیات آن را، اعتماد به هنرمندان قرار داد.

این اعتماد چند بعد داشت:

ـ در یکی از معدود دفعات، مدیر یک مجموعه تئاتری یکی از اعضای همین خانواده شد. به تعبیر دیگر در واقع اعتماد شهرداری تهران به هنرمندان باعث اعتماد آنها به شهرداری شد و با توجه به انتخاب علمی و تجربی که شهردار برای انتصاب مدیر این مجموعه داشت، با پذیرش این مدیر بر ادامه کار وی صحه گذاردند.

ـ از معدود دفعاتی بود که برنامه های هنرمندان، برای فعالیت یک مجموعه تئاتری، بدون اتکا به بودجه های دولتی و تزریقی از بیرون مجموعه تئاتر اجرایی شد و دخالت های موردی و یا به هر حال موانعی برای هر چه بهتر اجرا شدن این برنامه ها به وجود نیامد.

ـ فضایی که در این مجموعه فراهم شد، اعتماد به نفس بسیاری از هنرمندانی را که باور داشتند می توانند آثار قابل توجهی تهیه و در یک روند هنری، با عرضه بلیط (و نه به ضرب و زور کارت های دعوت و ...)  تقویت کرده، منجر به این شد که برای دوام و بقای هر چه شایسته تر و نیز استمرار این هویت حرفه ای داشته هایشان را ارتقا داده، در روندی کم دغدغه تر از همیشه، به واقع، اثری را آماده و عرضه کردند.

ـ براساس شیوه ای که مدیریت این مجموعه اتخاذ کرد بود نمایش هایی می توانستند ادامه حیات دهند که تماشاگر داشته باشند و چون مبنای حضور و استمرار فعالیت، بازخوردی بود که از تماشاگران به دست می آمد، اگر اثری قابلیت داشت از گیشه ای مناسب هم برخوردار می شد و می شود و در نتیجه منجر به کشف استعدادهای جوان و توانمندی شده و می شود که آثارشان مدت ها به روی صحنه بوده و هست. به این ترتیب برخی ناملایمان که اغلب گریبان گیر هنرمندان جوان می شد تا حدودی برطرف شد.

ـ چون بودن با نبودن هر نمایشی در این تالارها بستگی به میزان استقبال تماشاگر داشته و دارد، گروه های نمایشی علاوه برتلاش بسیار برای ارتقای کیفیت آثارشان، شیوه ی های اطلاع رسانی و تبلیغات را نیز سیار جدی گرفتنه و می گیرند و و در واقع یکی دیگر از ضعف های اساسی تئاتر (که تا قبلاز این فقط مبتنی بر قراردادهای کلان از پیش تعیین شده به روی صحنه می رفت) به این نحو بهبود پیدا کرده و خواهد کرد. علاوه بر این چون تقاضا از سوی مردم برای آگاهی از زمان و مکان و کیفیت آثار این تالار افزایش بسیار قابل توجهی پیدا کرده است، تبلیغات و اطلاع رسانی تئاتر ازطریق رسانه ها نیز بیشتر جدی گرفته شده، به هر حال تحولات چشمگیری در روند عرضه تئاتر به تدریج پیش آمده و خواهد آمد.

ـ آثاری که با اقبال مردم مواجه شده و می شوند مجبور نبوده و نیستند به دلیل اتمام زمان قرارداد از پیش تعیین شده، به کار خود پایان دهند. بلکه تا زمانی که کف فروش مناسبی داشته باشند به هنرنمایی می پردازند و این یعنی قوی شدن عضله های روحی و روانی خانواده تئاتر، به خصوص کسانی که تلاش بیشتری داشته و دارند.

ـ به قدر ظرفیت این تالارها مردم علاقه مند به تئاتر، دیدن آثار روی صحنه را به عنوان یکی از برنامه های مستمر خود در سبد خانواده قرار داده اند.

میزان استقبال از برخی آثار و بررسی هایی که برای آگاهی از نوع مخاطبان این نمایش ها انجام شده است نشان می دهد که بسیاری از خانواده ها با آگاهی از کیفیت نمایش ها، تلاش فراوانی داشت و دارند تا بلیط این نمایش ها را (که به نسبت سایرسالن ها گران هم هست) تهیه کنند.

استقبال این نوع خانوده ها ازنمایش هایی که حتی در ساعت های انتهایی شب (22) به روی صحنه می رفتند به حدی بود که به دلیل اتمام بلیط های روزانه تا چند هفته بعد را هم به طور کامل پیش خرید کردند. اتفاقی که در تئاتر حرفه ای بسیار به ندرت، آن هم برای موراد انگشت شماری پیش آمده است.

همچنین استقبال و اعلام آمادگی هنرمندان مختلف از اجرای آثارشان در این تالار، نشان می دهد با برنامه ریزی که انجام شده موافق بوه و برای اجرای این برنامه ریزی با مسوولان مربوطه همه گونه همکاری را داشته و دارند.

نگاهی به اسامی کارگردانانی که از بدو افتتاح این تالارها تاکنون، به اجرای آثارشان پرداخته اند و نیز کسانی که در آینده و با برنامه ریزی قبلی در این تالار ها نمایش هایشان را به روی صحنه می برند حاکی از آن است که به طور مستمر برعلاقه مندی هنرمندان برای اجرای نمایش در این تالار ها افزوده می شود. در شرایط فعلی کمتر کارگردانی را می توان یافت که به نوعی با این مجموعه همکاری نداشته و یا در نوبت همکاری نباشد. لذا ایجاد نوعی همگرایی (در تمام ابعاد پیش برنده) برای رونق دادن به تئاتری که بدون هر گونه پشتوانه مادی غیرو بر اساس آورده های خود تئاترو تماشاگرانش پیش برود و رشد کند، از دیگر دست آوردهای این مجموعه تئاتری است.

بر اساس آن چه ذکر شد و استتناد به ازدحام مستمر مردم برای دیدن نمایش های در حال اجرا در تالارهای ایرانشهر، همه عناصر دخیل در یک فرایند فرهنگی و هنری، با اشتیاق به تعامل با یکدیگر پرداخته و به طور مستمر رونق بیشتری به این جریان هنری می بخشند.

به عبارت دیگر در این تالارها، مدیریت به نحوی کار را سامان داد که بدون کش و قوس های بروکراتیک، اصل مردمی شدن امور، اجرایی شد و می توان گفت با برنامه ریزی و بدون ایجاد فضاهای تبلیغاتی چنین و چنان، مبتنی بر صرف فعل خواستن و اراده، خواسته رهبر انقلاب اطاعت شده است.