اظهار نگرانی و گلایه رئیس مرکز جامع صادراتی ایران:

آقای احمدی نژاد، در اتاق برخی مسئولان شش قفله شده است!

رفته رفته و با آغاز دوران سازندگی، پشت میزنشینی و فخرفروشی عده ای زیاده خواه آغاز شد و همین روند تا بدانجا پیش رفت که بار دیگر فاصله ای بین مردم پدیدار شد. بحث از ما بهتران مطرح شد و انواع آقازاده ها ظهور کردند.../ این چه حکایتی است که رئیس جمهور ایران اسلامی برای رسیدگی به اوضاع شهرها و مشکلات مردم همواره از این استان به آن استان سفر می کند؛ اما مقامی که پشت میز خود زیر باد خنک کولر نشسته، حاضر به شنیدن مشکلات و سوژه های مفید آنها برای کشور نیست.

کد خبر: ۱۰۷۱۶۹

تاریخ: ۱۲ تير ۱۳۸۹ - ۱۷:۴۷

سرویس اقتصادی ـ  در اتاق برخی مسئولان و مقامات دولتی به روی مردم و کارآفرینان بسته و شش قفله شده است.

به گزارش «تابناک»، محمدرضا سبزعلیپور، رئیس مرکز جامع صادراتی ایران با اظهار گلایه و نگرانی از وضعیت پیش آمده به خبرنگار «تابناک»، گفت: متأسفانه هم اکنون وضعیتی در کشور پیش آمده که جامعه ما را به دو دسته و دو قشر جدای از هم تبدیل کرده است. دسته نخست کسانی هستند که دارای پست و مقام دولتی و اجرایی بوده و خود را ارباب و همه کاره مردم می دانند و دسته دوم، اکثریت مردمی هستند که هر یک به نوعی به کسب و کار در رده های گوناگون در سطح جامعه مشغول بوده و در کل بار اصلی مشکلات جامعه را نیز به دوش می کشند.

وی گفت: پیش از پیروزی انقلاب، بحث براین بود که مقامات دولتی و افراد وابسته به دربار، خود را نژاد برتر جامعه می پنداشته و به دیگران فخر می فروختند و هیچ ارزشی برای مردم قایل نبودند، بنابراین، همین جدایی و فاصله طبقاتی پدید آمده، مردم را خشمگین و زمینه پیروزی انقلاب اسلامی را فراهم آورد.

لکن پس از پیروزی انقلاب آنچنان اتحاد و همدلی بین مردم و مسئولین پدید آمد که دیگر خبری از فاصله طبقاتی نبود؛ حتی تا پایان جنگ تحمیلی نیز این همکاری و مودت بین اقشار گوناگون جامعه ادامه داشت. دقیقاً به یاد دارم که برخی از مسئولان وقت برای پیگیری امور و یا اجابت درخواست های مردم، اگر کاغذ اداری و یا سربـرگ رسمی همراه نداشتند تکه کاغذی را از روی زمین پیدا می کردند و دستور خـود را بـر آن می نگاشتند که آن دستور به دیده منت از طرف دیگر مدیران سریع اجابت می شد.

سبزعلیپور افزود: اما رفته رفته و با آغاز دوران سازندگی، پشت میزنشینی و فخرفروشی عده ای زیاده خواه آغاز شد و همین روند تا بدانجا پیش رفت که بار دیگر فاصله ای بین مردم پدیدار شد. بحث از ما بهتران مطرح شد و انواع آقازاده ها ظهور کردند، ثروتهای بادآورده یک شبه متولد شدند، شرکت های مضاربه ای، اختلاس 123 میلیاردی بانک صادرات، اعدام فاضل خداداد، دادگاهی کردن شهرام جزایری و..... غیره حاصل این دوران بود. این روند در زمان دولت بعدی نیز ادامه داشت که باز هم جمع بسیاری از مردم، از وضعیت موجود مکدر و ناراحت شدند و این پایان دولت هشتم بود.

وی در ادامه اظهار داشت: در زمان تبلیغات ریاست جمهوری نهم، آقای احمدی نژاد از همین نقطه ضعف دولت های پیشین و شکاف پدید آمده بین مردم حسن استفاده را کرد و وعده داد تا در صورت پیروزی در انتخابات، نه تنها این فاصله طبقاتی را از بین بردارد که دولت خدمتگذار و عدالت محور را پایه ریزی کند و همین امر نیز موجب شد تا بیشتر مردم ایران، ایشان را به عنوان سکاندار دولت نهم برگزینند.

خوشبختانه در اوایل فعالیت دولت نهم همکاری مسئولین و مردم صمیمی تر بود و هر کسی به نوعی، خواهان برداشتن گامی در راستای رفع مشکلات و سربلندی ملت بود؛ اما به مرور زمان، برخی مسئولان دولت نهم نیز ارتباط خود را با مردم کمرنگ و کمتر کرده و رفته رفته تجمل گرایی، تشریفات و... به هر شکل و از هر طریق ممکن رواج پیدا کرد.

رئیس مرکز جامع صادراتی ایران گفت: متأسفانه به تازگی با وضعیت جدیدی روبه رو شده ایم که بعضاً با گفته ها، وعده ها و روحیه ریاست محترم جمهوری نیز متفاوت است و آن این است که برخی مقامات و مسئولان دولتی نسبت به مـردم کم تـوجه شده و حاضر نیستند حتی لحظاتی از وقت کاری خـود را صرف شنیدن مشکلات مـردم بنمایند.

در همین راستا، برخی مسئولان، در اتاق های خود را به روی مردم و کارآفرینان بسته و شش قفله کرده اند که این عمل آنان، زنگ خطری است که باید هر چه سریعتر به آن توجه کرده و به سادگی از کنار آن گذر نکنیم؛ مسئولانی که تمام اعتبار و جایگاه خود را به پشتوانه همین ملت به دست آورده اند. پس نباید مردم را نامحرم و عده ای خاص را محرم خویش بدانند. البته منظور اینجانب از مردم، کارآفرینان، صاحبان صنایع و افراد تأثیرگذار جامعه است؛ نه مردم عوام، زیرا مردم عادی و عوام با مقامات ارشد دولتی و مسئولین رده بالای اجرایی کشور کاری ندارند. پس در اتاق مسئولان روی افراد تأثیرگذار کشور بسته شده است که جدایی این دو قشر از یکدیگر از همه نظر خطرآفرین خواهد بود.

وی ادامه داد: متأسفانه هم اکنون یک فرد برجسته کشور برای دیدار با وزیر و بعضاً معاونان وی، حدود شش ماه باید در صف انتظار بماند، اگر پس از گذشت این مدت، موفق به دیدار بشود، باید کلاه خود را به هوا پرتاب کرده و از این بابت جشن بگیرد، چون دیدگانش به چهره یک مقام ارشد دولتی منور شده است. تازه پس از دیدار با آن مقام، موضوع مورد نظر خود را با وی در میان می گذارد و دستوری از جانب آقای وزیر صادر و به معاونت ارجاع می شود.

خلاصه مدتی طول می کشد و نامه به مدیرکل داده می شود و دست آخر پس از چند ماه دستور صادر شده بین کارشناسان و کارمندان پاسکاری شده و در پایان، طرف از پیگیری کاری که چه بسا برای رشد و شکوفایی کشور نیز مهم است، می گذرد.

سبزعلیپور گفت: هم اکنون دیدار و ارتباط برقرار کردن با برخی مقامات دولتی از جمله معاونین ریاست جمهوری و مدیران کل آنها، وزرا، معاونان و بعضاً مدیرکل ها، مدیران عامل بانک ها، بیمه ها و اعضای هیأت مدیره، استانداران و در شهرهای کوچکتر فرمانداران، بیشتر سفرا و وابستگان بازرگانی ایران در خارج و... کاری دشوار و دست نیافتنی است.

این چه حکایتی است که رئیس جمهور ایران اسلامی برای رسیدگی به اوضاع شهرها و مشکلات مردم، همواره از این استان به آن استان سفر می کند؛ اما مقامی که پشت میز خود زیر باد خنک کولر نشسته، حاضر به شنیدن مشکلات و سوژه های مفید آنها برای کشور نیست؟
شخصاً افرادی را در درون و بیرون از کشور سراغ دارم که برای سربلندی ایران اسلامی و رفع مشکلات جامعه، حاضرند گام های بزرگی برداشته و سرمایه های کلانی را نیز روانه ایران کنند و در این راه، شبانه روز کار کنند؛ اما به دلیل بی مهری و کم توجهی مقامات دولتی، سرخورده شده و دست از کار کشیده اند.

رئیس مرکز جامع صادراتی ایران با اشاره به فرمایش های مقام معظم رهبری اظهار داشت: مقام معظم رهبری در پیام نوروزی شان، سال جاری را سال همت مضاعف و کار مضاعف اعلام نمودند، ولی ما آنقدر همت مضاعف در افراد تأثیرگذار اقتصادی سراغ داریم که به دلیل بی مهری برخی مقامات دولتی به در بسته می خورند و از کار کردن پشیمان می شوند.

بحث اصلی اینجاست که چرا باید فرمایش های مقام معظم رهبری را سرسری بگیریم و اوامر و دستورهای معظم له را روی زمین بگذاریم؟

بنابراین، اظهار نگرانی بنده از این است که ما به جای اینکه اتحادی قوی بین مردم و مسئولان به وجود آورده و در برابر تهدیدات، تحریم ها، دشمنی ها و قطعنامه ها بایستیم، برعکس جبهه ای دیگر در درون کشور علیه خود پدید آورده و کار را برای خودمان دشوارتر می کنیم.

وی افزود: پس ضروری به نظر می رسد تا ریاست محترم جمهوری، جناب آقای احمدی نژاد شخصاً در این باره وارد شده و وضعیت متعادل و مطلوبی را پایه ریزی کنند؛ البته برخی از مقامات ارشد دولتی، قلبا علاقه مندند تا کارها را پیش بـرده و مشکلات را سر و سامان دهند. با مثال ملموس و عینی دیگری عرایض خودم را پایان می دهم؛ شما دقت کنید وقتی خارجی ها برای برقرای ارتباط و آغاز مراودات اقتصادی با ایران به مقامات سفارتخانه های ما در خارج از کشور مراجعه می کنند، هیچ یک از سفارتخانه های ما، حتی یک جلد بروشور، کاتالوگ و یا نشریات جامعی که با کیفیت و اطلاعات مفید که به زبان انگلیسی چاپ شده باشد، ندارند که به میهمانان خود بدهند!

حال هنگامی که مرکز جامع صادراتی ایران اعلام آمادگی کرده تا دایرکتوری و نشریه زیبایی را با کیفیت جهانی چاپ و بین سفارتخانه های ایران توزیع کند، دریغ از توجه مقامات محترم وزارت خارجه، صنایع، اقتصاد و بازرگانی و مناطق آزاد تجاری به این موضوع که حتی حاضر به یک دیدار و یا مکاتبه خشک و خالی هم با ما نبوده اند!

بدبختی در این است که ما می خواهیم چیزی را به آقایان بدهیم که به ما اهمیت نمی دهند. اگر می خواستیم چیزی از آنها بگیریم که کلاهمان پس معرکه بود. امیدوارم این سخنان، مثبت و مفید به فایده واقع شود.