رییس انجمن مراقبت‌های ویژه ایران مطرح کرد

خطر فروریختن سیستم درمانی کشور

رییس انجمن مراقبت‌های ویژه ایران گفت: وضعیت در بیمارستان‌های دولتی فاجعه است، مریض‌هایی با میزان اکسیژن ۵۰درصد در بخش بستری شده‌اند و آنجا فقط صبر می‌کنند تا مریض فوت کند، چون هیچ درمانی برای ارائه دادن به مریضی با این حجم از درگیری در بخش وجود ندارد.

کد خبر: ۱۰۶۹۴۲۵

تاریخ: ۲۰ مرداد ۱۴۰۰ - ۱۶:۰۶

موج پنجم کرونا، ایران را با سهمگین‌ترین روز‌های پاندمی روبرو کرده است؛ روز به روز یکی از رکورد‌های سیاه کرونایی شکسته می‌شود و پزشکان نسبت به فروریختن سیستم بهداشتی کشور هشدار می‌دهند.

به گزارش تابناک به نقل از خبرآنلاین، تعداد مبتلایان روزانه کرونا در کشور در یک هفته اخیر به بالای ۴۰هزار نفر رسیده است و هر روز هزاران نفر از این جمعیت بستری می‌شوند تا جایی که دیگر ظرفیت بیمارستان‌ها تکمیل شده است.

امیرعلی سوادکوهی، فوق تخصص مراقبت‌های ویژه و رییس انجمن مراقبت‌های ویژه ایران، درباره این شرایط می‌گوید: «وضعیت فاجعه است و حتی خیلی بدتر از چیزی است که در این ارقام دیده می‌شود، خود مسئولین هم گفته بودند که تعداد مبتلایان و جان‌باختگان بیشتر از این اعداد است.

بیمارستان‌ها دیگر ظرفیتی ندارند. وسط اورژانس برخی از بیمارستان‌های خصوصی بیمار خوابیده است، شرایط تا این حد بحرانی است. مریض‌هایی با میزان اکسیژن ۵۰درصد در بخش بستری شده‌اند و آنجا فقط صبر می‌کنند تا مریض فوت کند، چون هیچ درمانی برای ارائه دادن به مریضی با این حجم از درگیری در بخش وجود ندارد.»

یکی از دلایل این موضوع هم کمبود تخت‌های مراقبت ویژه از قبل شروع پاندمی در کشور است، در حالی در ایران باید حدود ۲۰هزار تخت بیمارستانی مخصوص آی‌سی‌یو باشد که فقط ۷۲۰۰ تخت وجود دارد.

اما کمبود تخت تنها مسئله موج پنجم نیست، دیگر حتی در بیمارستان‌ها سرم هم به راحتی پیدا نمی‌شود.

سوادکوهی در این رابطه توضیح می‌دهد: «صنعت سرم‌سازی کشور ما به شکلی است که می‌تواند به جز ایران برای سه کشور دیگر سرم تولید کند، واقعا جای تعجب است که چطور این اتفاق رخ داده است. الان در بازار آزاد سرم را به قیمت ۲۰۰هزار تومان خرید و فروش می‌کنند. من هر لحظه منتظر هستم که خبر بدهند دارو یا سرم تمام شده است، ما عادت کردیم با کمترین امکانات کار کنیم و بدون سلاح به جنگ برویم، تا یک حدی می‌توانیم در این مسیر موفق باشیم، ولی بالاخره شکست می‌خوریم.»

همه این شرایط باعث شده است تا به گفته سوادکوهی سیستم بهداشتی کشور فروبریزد، موضوعی که ممکن است به قیمت پایان زندگی افراد بیشتری تمام شود.

مشروح گفت‌وگوی با امیرعلی سوادکوهی، فوق تخصص مراقبت‌های ویژه و رییس انجمن مراقبت‌های ویژه ایران را در ادامه بخوانید:

آقای دکتر در چند روز گذشته بار‌ها رکورد‌های ترسناک کرونا در ایران شکسته شده است، اوضاع بیماری در کشور چگونه است؟

وضعیت فاجعه است و حتی خیلی بدتر از چیزی است که در این ارقام دیده می‌شود، خود مسئولین هم گفته بودند که تعداد مبتلایان و جان‌باختگان بیشتر از این اعداد است. بیمارستان‌ها دیگر ظرفیتی ندارند. وسط اورژانس برخی از بیمارستان‌های خصوصی بیمار خوابیده است، شرایط تا این حد بحرانی است. در بیمارستان‌های دولتی که مردم در محوطه دراز کشیده‌اند.

اوضاع بیمارستان‌ها به چه شکل است؟

تعداد بیمارستان‌های غیر کرونایی در تهران خیلی کم است و حتی بیمارستان‌هایی که تا حالا مقاومت کرده بودند با افزایش تعداد بیماران مجبور به پذیرش بیماران کرونایی هستند و بیشتر از ظرفیتشان هم الان با بیماری درگیر هستند.

مثلا در بیمارستان نورافشار که ۱۰۰ تخت دارد، بیش از ۱۲۰ بیمار بستری هستند و تقریبا همه بیماران هم کرونایی هستند. متاسفانه هنوز به انتهای داستان نرسیده‌ایم. ضمن اینکه چند هفته دیگر به اوج این وضعیت می‌رسیم و آن زمان باید ببینیم شرایط به چه شکل است.

اوضاع آی‌سی‌یو‌ها به چه شکل است؟

در یک کلمه وضعیت آی‌سی‌یو فاجعه است. چیزی حدود ۲۰۰هزار تخت بیمارستانی داریم که ۱۰درصد آن‌ها یعنی باید ۲۰هزار مورد آن‌ها ویژه باشد. اما ما فقط ۷۲۰۰ تخت آی‌سی‌یو در ایران داریم که البته فقط ۵۷۰۰ مورد آن‌ها واقعا قابل استفاده است. حتی اگر فرض کنیم ۷۲۰۰ تخت بیمارستانی وجود دارد بازهم وضعیت اسف‌بار است.

ما عقب هستیم و برای هر تخت آی‌سی‌یو ۵میلیارد تومان باید هزینه شود و برای اضافه کردن هزار تخت باید ۵هزار میلیارد تومان هزینه کرد، موضوعی که در شرایط کنونی اصلا امکان ندارد.

در این شرایط در حدود ۸۵درصد آی‌سی‌یو‌ها بیمارستان کرونایی بستری شده است.

از ابتدای پاندمی تاکنون تعداد تخت‌ها بیشتر نشده است؟

اصلا تصور نکنید که در این مدت چیزی اضافه شده است و به هیچ عنوان پیشرفتی نداشتیم، ما اصلا وقت نکردیم تا بتوانیم شرایطمان را تغییر بدهیم.

مشکل کمبود تجهزیات و دارو مثل سرم هم آن طور که اعلام شده وجود دارد؟

بله ما هم با این مسئله درگیر هستیم، صنعت سرم‌سازی کشور ما به شکلی است که می‌تواند به جز ایران برای سه کشور دیگر سرم تولید کند، واقعا جای تعجب است که چطور این اتفاق رخ داده است. الان در بازار آزاد سرم را به قیمت ۲۰۰هزار تومان خرید و فروش می‌کنند.

من هر لحظه منتظر هستم که خبر بدهند دارو یا سرم تمام شده است، ما عادت کردیم با کمترین امکانات کار کنیم و بدون سلاح به جنگ برویم، تا یک حدی می‌توانیم در این مسیر موفق باشیم، ولی بالاخره شکست می‌خوریم.

این شکست به معنای فوت بیماران است؟

بله، در تلفات پزشکی ایران رتبه اول دنیاست چراکه بدون هیچ امکاناتی پزشکان به جنگ می‌روند.

آقای دکتر با این شرایط کرونا وضعیت سیستم درمانی کشور را چطور ارزیابی می‌کنید؟

همین حالا سیستم درمانی کشور فروریخته است، مسئولین هم به این موضوع آگاه هستند، اما حرفی برای گفتن ندارند. وقتی مریض را محوطه بیمارستان درمان کنید یعنی سیستم درمانی فروریخته است.

وضعیت در بیمارستان‌های دولتی فاجعه است، مریض‌هایی با میزان اکسیژن ۵۰درصد در بخش بستری شده‌اند و آنجا فقط صبر می‌کنند تا مریض فوت کند، چون هیچ درمانی برای ارائه دادن به مریضی با این حجم از درگیری در بخش وجود ندارد.

این فروریختن سیستم درمانی کشور در موج پنجم چه پیامدی داشته است؟

ما مجبور هستیم خیلی از بیماران را رد کنیم، در شبانه‌روز تماس‌های زیادی با من گرفته می‌شود، اما واقعا جایی برای بستری بیماران ندارم. ممکن است بخاطر همین موضوع افراد جانشان را از دست بدهند، ما پیگیری نمی‌کنیم، اما وقوع چنین اتفاقی محتمل است، پس فکر می‌کنید علت افزایش تعداد جان‌باختگان به این شکل چه دلیلی دارد؟

بحث دیگر در صورت پذیرش بیماری در بیمارستان هزینه درمان آن‌هاست، اگر بیمار کرونایی بستری شود چقدر باید هزینه کند؟

می‌گفتند که ما تنها کشوری هستیم که درمان بیماران کرونایی رایگان است، کجا این اتفاق رخ داد؟ وقتی کشور‌ها با یک فاجعه درگیر می‌شوند سعی می‌کنند که همه چیز را رایگان کنند، حتی می‌بینید ایالات آمریکا به شهروندانش گفته که ۱۰۰دلار به آن‌ها پرداخت می‌کند تا واکسن تزریق کنند.

الان یک مریض ساده کرونایی باید چندین میلیون تومان هزینه کند و اگر هم شرایطش خوب نباشد تا چند ده میلیون تومان هزینه درمانش می‌شود، من به همین دلیل سال گذشته نامه‌ای برای ریاست جمهوری نوشتم که هزینه گروهی از بیماران را پرداخت کنند، اما به نظر می‌رسد کرونا اولویتشان نیست.

اصلا چه شد که با این موج پنجم کرونا با این شدت درگیر شدیم تا سیستم درمان با این بحران روبرو شود؟

اصلا موج کجاست؟ مگر ما از موج‌های قبلی کرونا پایین آمدیم؟ چه زمانی شرایط به حدی رسید که به شهروندان بگوییم تا یک مدتی می‌توانند از ماسک استفاده نکنند؟ در کشور‌های اروپایی با کاهش تعداد مبتلایان ماسک برداشته می‌شود. اگر مردم پروتکل‌ها را رعایت نمی‌کنند علتش این است که ما به آن‌ها چیزی ندادیم.

در کشور‌های دیگر اگر دولت به شهروندان می‌گوید محل کارشان تعطیل است به جای آن درآمدشان را تامین می‌کند، ما پولی نمی‌دهیم و به همین دلیل هم هیچکدام از تعطیلی‌ها واقعی نیست به همین دلیل هم همیشه روی موج کرونا هستیم.

در ابتدای پاندمی فقط یک میلیارد دلار ارز برای حل بحران تخصیص داده شد که همان ابتدا این پول را شرکت‌های مختلف برای واکسن‌سازی گرفتند، اما هنوز هیچ خبری از واکسن داخلی نیست.

اصلا در واکسیناسیون موفق نبودیم، اگر واکسیناسیون را به سرعت انجام می‌دادیم الان این میزان تلفات نمی‌دادیم. حداقل باید ۵۰درصد جمعیتمان دو دز واکسن را تزریق کرده باشند تا تاثیر واکسیناسیون را در آمار کرونا ببینیم.

از سمتی مسائل دیگر هم وجود دارد، من رئیس انجمن آی‌سی‌یو کشور هستم، اما هنوز نمی‌دانم که واکسن برکت چه ترکیبی دارد و به من هم نگفتند.