به فكر خليج‌فارس خودمان باشيم

مريم خباز‌

کد خبر: ۱۰۶۸۹۱

تاریخ: ۱۰ تير ۱۳۸۹ - ۰۹:۲۴

حالا قطرات نفت چاه شركت نفت انگليسي بريتيش پتروليوم تا عمق جان خليج مكزيك نفوذ كرده است، پرنده‌هاي زيادي نفت‌آلود شده‌اند و ماهيان زيادي مرده‌اند. آمارها مختلف است ولي گفته مي‌شود هر روز حدود 60 هزار بشكه نفت به خليج مكزيك مي‌ريزد و حيوانات دريايي در حال انقراض را به نابودي نزديك‌تر مي‌كند.

پيدا شدن جسد لاك‌پشت‌هاي دريايي، دلفين‌ها و پرنده‌هاي دريايي در كنار حال و روز نه چندان خوب پليكان‌هاي قهوه‌اي در حال انقراض و نرم‌تناني كه شمارش معكوس فرارسيدن مرگ‌شان آغاز شده است، از فاجعه‌اي زيست‌محيطي خبر مي‌دهد كه سرانجام دامن خيلي‌ها را خواهد گرفت. اين سرنوشت اين روزهاي خليج مكزيك با همه حيوانات و انسان‌هاي پيرامونش است؛ اتفاقي كه اگرچه دور از ما در حال وقوع است ولي اگر خوب دقت كنيم، زنگ بيدارباش را براي ما هم به صدا درآورده است.

همين خليج‌فارس خودمان را مي‌گويم؛ خليجي كه زير پوست نيلگون و هويت ايراني‌اش هزاران كيلومتر لوله زهوار دررفته انتقال نفت دارد. همه اميدوارند براي خليج‌مان اتفاقي نيفتد، اما اگر يكي از آن لوله‌هاي فرسوده زير دريا ترك بردارد و بشكند فاجعه‌اي زيست‌محيطي رخ مي‌دهد كه بايد دعا كرد عمق فاجعه‌اش به اندازه خليج مكزيك نباشد.

باورش سخت است اما به گفته محمد باقر نبوي، معاون محيط‌زيست دريايي سازمان حفاظت محيط‌زيست در طول 365 روز سال كه خليج فارس، آرام به نظر مي‌رسد يك و نيم ميليون بشكه از ذره‌هاي نفتي (از لوله‌هاي نفتي همسايه‌هاي خليج‌فارس)‌ به حلقوم آب فرو مي‌رود و 2000 كيلومتر لوله انتقال نفتي كه سال‌هاست براي نو شدن منتظر اقدام وزارت نفت مانده است به آرامش قبل از توفاني مي‌ماند كه اگر از راه برسد، همه چيز را نابود خواهد كرد. وقتي يكي از مسوولان محيط‌زيست در بندرعباس مي‌گويد كه «مدت‌هاست منتظر فاجعه در خليج‌فارس نشسته‌ايم» و مسوولي ديگر مي‌گويد «با اوضاع فعلي فقط به مقاومت خليج‌فارس چشم دوخته‌ايم» آن‌وقت فهم اين مساله مشكل مي‌شود كه وقتي همه، آب‌هاي نيلگون جنوب ايران را آبستن فاجعه‌اي بزرگ مي‌دانند چرا كسي شهامت به خرج نمي‌دهد و براي پيشگيري از بحران، آستين بالا نمي‌زند؟ حالا كه اين مطلب را مي‌نويسم و خيلي‌ها آن را مي‌خوانند، ذرات نفتي از لوله‌هاي پوسيده انتقال نفت همه كشورهاي همسايه در حال نشت كردن به خليج‌فارس است و هر لحظه رتبه آن را بين آلوده‌ترين آب‌هاي جهان بالا مي‌برند.

آخرين آمارها مي‌گويد آلودگي خليج‌فارس 40درصد بالاتر از استاندارد آلودگي آب‌هاي دنياست اما ما مي‌گوييم هر ساعت كه مي‌گذرد و ذرات موذي نفت به آن نشت مي‌كنند، حال و روزش بدتر از آمارهايي مي‌شود كه اعلام شده است. اينها سياه‌نمايي نيست، اين حرف‌ها فقط هشداري است كه بدانيم امروز در كنار نگراني براي خليج مكزيك بايد نگران خليج فارس خودمان باشيم چون بالاخره روزي مقاومت اين خليج ايراني نيز خواهد شكست و اتفاقي كه امروز مي‌شد جلويش را گرفت، خواهد افتاد. زورمان اگر به ديگر كشورهاي دخيل در آلودگي خليج‌فارس هم نرسد، بايد خودمان به فكر خليج‌فارس‌مان باشيم.