فعالیت سینما، تئاتر و موسیقی ایران با تزریق واکسن به هنرمندان از سر گرفته می‌شود؟

اهالی سینما، مستند و تئاتر در درخواست های متعدد خواستار واکسیناسیون برای از سرگیری فعالیت شان شد‌ه‌اند، چرا که هم محیط شان پرخطر است و هم در تولید فیلم و تئاتر استفاده از ماسک ممکن نیست؛ درخواستی که اگر قرار بر عادی شدن فعالیت‌های این بخش‌ها باشد، ضروری به نظر می‌رسد.

کد خبر: ۱۰۶۸۰۷۴

تاریخ: ۱۳ مرداد ۱۴۰۰ - ۲۲:۵۲

به گزارش «تابناک»؛ رامبد جوان و مهران مدیری آخرین چهره‌های مطرح تلویزیونی هستند که مبتلا به کرونا شده‌اند و برنامه‌هایشان به تعطیلی کشیده شد. آنها در انتهای لیست طولانی از هنرمندان قرار دادند که به کرونا مبتلا شدند و شماری‌شان همچون خسرو سینایی، اکبر عالمی، چنگیز جلیلوند، کامبوزیا پرتوی، سیروس گرجستانی، پرویز پورحسینی و کریم اکبری مبارکه بدرود حیات گفتند.

بستر خلق بسیاری از آثار هنری به ویژه پشت صحنه فیلم‌های سینمایی و سریال‌های تلویزیونی و محصولات شبکه نمایش خانگی به شکل اجتناب ناپذیری، با حضور انبوهی از هنرمندان و تکنیسین‌ها همراه است؛ فیلمبردار، صدابردار، نورپرداز و کارگردان به همراه دستیاران‌شان به اجبار پشت دوربین حضور دارند و به این گروه طراح صحنه و لباس و دستیاران‌شان، گریمور و دستیارانش و... افزوده می‌شوند که مجموعه این عوامل در پشت صحنه، گاهی تا سی تن در سر صحنه و ده‌ها تن در اتاق‌های مجاور همراه می‌شود که به آماده سازی گریم و لباس و... مشغولند.

«تابناک» پس از فوت برخی هنرمندان به مسئولان تلویزیون توصیه کرد تا زمان کنترل کرونا، پخش برنامه‌های آرشیوی پرمخاطب را در دستور کار قرار دهند اما در نهایت نه تنها تولید برنامه‌ها تداوم یافت، بلکه با وقفه‌ای کوتاه، تماشاگر نیز به برنامه‌های تلویزیون بازگشت که قاعدتاً برای برنامه‌هایی چون «دورهمی» و «خندوانه»، با وجود همه ملاحظات بهداشتی، ریسک تولید را به شدت بالا می‌برد. با این حال به نظر می‌رسد تولید بدون ماسک بسیار دشوار و در سینما، تئاتر و موسیقی دست‌کم برای بازیگران و خوانندگان ناممکن است.

در هفته‌های اخیر بسیاری از هنرمندان و همچنین نهادهای صنفی نظیر خانه سینما خواستار واکسیناسیون اهالی هنر شدند تا شرایط تولید در هنر ایران به حالت عادی بازگردد و سینماگران بتوانند فیلم بسازند و بازیگران تئاتر که قاعدتاً با ماسک نمی‌توانند به اجرای تئاتر بپردازند، بتوانند روی صحنه بازگردند. همچنین خوانندگان که نمی‌توانند با ماسک روی صحنه بخوانند، بار دیگر برای طرفداران‌شان به اجراهای زنده بپردازند. این شرایط از آن جهت حیاتی است که هنرمندان -به چز یک گروه محدود- به واسطه این وضعیت به شدت تحت فشار مالی قرار گرفتند.

باید در نظر داشت وقتی پروژه‌های سینمایی کمتری ساخته می‌شود، فقط بازیگران خانه نشین نمی‌شوند، بلکه عوامل پشت صحنه دستیاران فیلمبردار، صدا، صحنه، عوامل تدارکات و... نیز بی‌کار می‌شوند که دستمزد اغلب آنها بسیار اندک است و اساساً پس اندازی نداشته‌اند. در تئاتر نیز شرایط مشابهی حاکم است، با این تفاوت نسبت به سینما که دستمزد بازیگران تئاتر نیز چندان زیاد نیست. همچنین وقتی یک خواننده اجرا نمی‌کند، طیف وسیعی از عوامل از جمله نوازندگان که اغلب‌شان دستمزدهای بالایی ندارند، بی‌کار می‌شوند.

بنابراین به نظر می‌رسد اکنون که بخش وسیعی از گروه‌های حساس واکسینه شده‌ یا در حال واکسینه شدن هستند و رده سنی واکسیناسیون کرونا نیز به میانسالی نزدیک شده و واکسیناسیون بر اساس مشاغل حساس در دستور کار قرار گرفته، واکسیناسیون اهالی سینما نیز در دستور کار قرار گیرد. این اقدام جزو الزامات بازگشت اقتصاد هنر به شرایط طبیعی و عادی ساز شرایط در این عرصه است که باید متولیان دولت تازه در پی آن باشند.