پاسخ طنز آیت الله مکارم به شهید بهشتی

ما 4 نفر با یکدیگر مباحثه می کردیم و گاهی هم برنامه طنز و مزاح پیش می آمد. یادم است شهید بهشتی یک بار شعری درباره فضیلت اصفهان خواندند و من هم که شیرازی بودم و به غیرتم برخورد، شعری درباره فضیلت شیراز گفتم...

کد خبر: ۱۰۶۱۹۹

تاریخ: ۰۶ تير ۱۳۸۹ - ۱۴:۴۷

شبکه اول سیما، چهارم تیرماه، برنامه مستندی در خصوص حیات علمی شهید بهشتی در حوزه علمیه قم پخش کرد که مباحث جدید و شیرینی در این برنامه پخش شد.

به گزارش خبرآنلاین، در این مستند علاوه بر پخش صدای شهید بهشتی در دوران جوانی، با هم مباحثه‌ای های ایشان نیز گفتگوهایی انجام شده بود.

آیت الله مکارم شیرازی در این مستند درباره آشنایی با شهید بهشتی گفت: معمولا کسانی که در کلاس درس شرکت می کردند یکدیگر را می شناختند و هر کدام به دنبال افرادی بودند که با آنها تناسب روحی داشته باشند تا با یکدیگر مباحثه کنند. ما هم همفکر بودیم و یکدیگر را برای مباحثه انتخاب کردیم و آنجا بود که ایشان را شناختم. امام موسی صدر هم در همان کلاس ما شرکت می کرد و ایشان را هم شناختیم و با آقای شبیری زنجانی که الان از مراجع تقلید هستند همه با هم هم دوره و هم کلاس بودیم.

بنا بر این گزارش، این مرجع تقلید اضافه کرد: ما 4 نفر با یکدیگر مباحثه می کردیم و مدتی بر این منوال گذشت. گاهی هم برنامه طنز و مزاح پیش می آمد. یادم است ایشان یک بار شعری درباره فضیلت اصفهان خواندند و من هم که شیرازی بودم و به غیرتم برخورد، شعری درباره فضیلت شیراز گفتم. مضمون شعر آیت الله بهشتی این بود که این که می گویند اصفهان، نصف جهان است؛ این شوخی است و باید بگویند تمام جهان و از این زاینده رود ما همه جهان آباد شده است.... روی اصفهان و نصف جهان و زاینده رود خیلی تاکید داشتند و من نیز این شعر را گفتم:

«ای که دم از وصف سپاهان زدی
سنگ جفا بر دل یاران زدی
رو بنگر ساحت شیراز ما
آن وطن پر نعم و ناز ما
رو بنگر بلبل دستان ما
بر سر هر گل به گلستان ما
قطره ای از رکنی آباد ما
رو بنما نوش و بکن یاد ما
تا رود از یاد تو زاینده رود
زان همه اوصاف که بود و نبود»

به گزارش خبر، در بخش دیگری از این برنامه هم بخشی از گفتگوی آیت الله موسوی اردبیلی پخش شد، او نیز درباره شهید بهشتی گفت: هر کجا صحبت از مباحث جدی بود، شهید بهشتی در آن شرکت داشت. با آن صدای بمش وقتی هم که صحبت می کرد، تند و بلند صحبت می کرد و شبیه فریاد بود و همه افرادی که اطراف وی بودند، متوجه صحبت هایش می شدند. بحث کردن با او مقداری مشکل بود؛ بخاطر اینکه سرعت انتقال بالایی داشت تا طرف حرفش را می خواست بزند او حرف را می فهمید و جواب می داد. لذا بهشتی را در مدت بسیار کم در قم شناختند و من هم از همان روزهای اول ورود به حوزه او را شناختم.