ما و فردای انتخابات

رعایت اخلاق، تحمل و رواداری مخالف هم در بین هواداران نامزدها و هم میان نامزدها چشمگیر بود. یکی از مصادیق مواجهه اخلاقی با رقابت‌های انتخاباتی رفتار آن دسته از نامزدهایی بود که برای مشارکت در این کارزار به میدان آمدند اما به هر دلیلی این فرصت در اختیارشان قرار نگرفت و با وقار و نجابت کنار کشیدند.

کد خبر: ۱۰۵۸۹۸۶

تاریخ: ۳۰ خرداد ۱۴۰۰ - ۰۸:۲۵

به گزارش «تابناک»، علی ربیعی، دستیار ارتباطات اجتماعی رئیس‌جمهوری و سخنگوی دولت، در یادداشتی در روزنامه ایران نوشت: «انتخابات ۱۴۰۰ با همه فراز و نشیب‌هایش در یکی از حساس‌ترین برهه‌های تاریخی به پایان راه خود رسید. امروز ما نیز در کنار همه آنانی که ایران را دوست دارند و به آینده ایران عشق می‌ورزند، پیروزی جمهوریت را در جوار مردم و منتخب ملت، جناب آقای رئیسی در راه ساختن ایرانی آبادتر و رو به پیشرفت به فال نیک می‌گیریم. در یک ارزیابی نمادین می‌توان ۲۸ خرداد ۱۴۰۰ را لحظه پایان سلسله‌ای از امور و مسائل و آغازی بر سلسله‌ای از امور دیگر نامید که در این یادداشت به چند نکته قابل توجه اشاره خواهم کرد:

۱. در میان امور پایان‌یافته، خاتمه‌دادن به اختلاف نظرها و مشاجره‌های انتخاباتی میان طرفداران نامزدهای مختلف ضروری است. از جمله مواردی که سال‌ها به عنوان یک معضل در فضای انتخاباتی ایران حاکم بوده و باید نقطه پایانی برای آن اعلام کنیم، تداوم کارزار انتخاباتی تا انتخابات بعدی است. این نوعی آسیب سیاسی بود که در برخی ادوار با آن روبه‌رو بوده‌ایم. منافع ملی و حل مسائل مردم در گرو آن است که کارزارها را پایان‌یافته تلقی کنیم و امروز هر کس با هر ایده، تفکر، نقد، نظر و موضع‌گیری در خدمت منتخب ملت برای مواجهه با مسائل مختلف پیش رو قرار گیرد.

۲. در صدر اموری که با خاتمه روز انتخابات آغاز می‌شود، همدلی برادرانه برای انتقال آرام و مسئولانه دولت به دولت بعدی است. یکی از آسیب‌های ادوار گذشته فقدان تداوم میراث دولت‌هاست. هر دولتی قطعاً نقاط مثبت و منفی در کارنامه خود دارد. بر همین اساس امروز در جلسه هیأت دولت مقرره‌ای وضع خواهد شد که تمام دستگاه‌ها تجارب ۸ ساله خود را جمع‌بندی و در اختیار منتخب ملت قرار دهند و موظف به قراردادن هرگونه اطلاعات و تجارب تا شکل‌گیری دولت بعد خواهند شد.

با این فرض که هر دولت حلقه‌ای از زنجیره حکمرانی یک نظام سیاسی است، نیازمند یک سامان سیاسی هستیم که دست‌به‌دست‌شدن مشعل رشد و توسعه جامعه را از یک دولت به دولت دیگر تضمین کند و این زنجیره حکمرانی را از گسیخته‌شدن مصون نگه دارد.

۳. یک اصل شناخته‌شده و مورد احترام در جوامع مردم‌سالار اجماع نخبگان درباره یاری‌رساندن به دولت منتخب برای عبور از شرایط سخت است. هر چند درست در نقطه پایان فروریختن دیوار تحریم و شکست آن قرار گرفته‌ایم اما آثار تحریم بر جامعه ایران سال‌ها باقی خواهد ماند. برای عبور از این شرایط سخت و غلبه بر مشکلات ساختاری اقتصادی و اجتماعی در کشور و مقابله با مشکلات توأمان تحریم و کرونا نیازمند کمک و در کنار هم قرارگرفتن همه قوا و همه نهادها هستیم. این یک ضرورت اجتناب‌ناپذیر است و قرارگرفتن همه جناح‌های سیاسی و نهادهای مسئول و حتی نهادهای رسانه‌ای جهت مقابله با مشکلات لازمه موفقیت دولت در پشت‌ سر گذاشتن شرایط سخت پساتحریم است. انتظار می‌رود جریان‌های سیاسی که در این انتخابات حامی کاندیدای پیروز نبودند با دوراندیشی آینده‌نگرانه در کنار دولت بایستند. از طرف دیگر رئیس‌جمهور از فردا رئیس همه جمهور ایرانیان با همه سلایق و گرایش‌های سیاسی و اجتماعی است.

۴. این انتخابات از جنبه سلبی نیز حائز اهمیت است. نفس برگزاری این انتخابات و مشارکت مردم در حقیقت یک «نه» بزرگ به تحریم‌گران بود. برخی از مبلغان تحریم انتخابات امتداد طراحان تحریم اقتصادی ایران زیر پرچم «فشار حداکثری» بودند که این بار با نقابی دیگر به میدان آمدند و این بار نیز ناکام ماندند. چنانچه رهبر معظم انقلاب نیز تأکید کردند بزرگترین پیروز این انتخابات ملت ایران بود. همچنین معنا و فلسفه انتخابات و مردم‌سالاری از برندگان این دور از انتخابات بود. امسال نیز همانند بسیاری از سال‌های قبل در کنار تلاطم‌های تاریخی که داشتیم جمهوریت‌مان حفظ شد و دستاورد مشروطه تا به امروز یعنی صندوق‌های رأی اعتباری دوباره یافتند.

۵. رعایت اخلاق، تحمل و رواداری مخالف هم در بین هواداران نامزدها و هم میان نامزدها چشمگیر بود. یکی از مصادیق مواجهه اخلاقی با رقابت‌های انتخاباتی رفتار آن دسته از نامزدهایی بود که برای مشارکت در این کارزار به میدان آمدند اما به هر دلیلی این فرصت در اختیارشان قرار نگرفت و با وقار و نجابت کنار کشیدند. بنابراین می‌توان گفت اخلاق و ادب نیز در این دوره از انتخابات در لیست برندگان قرار گرفت. در روزهای آینده درباره ابعاد مختلف این انتخابات و تحلیل سیاسی و اجتماعی آن بیشتر خواهم نوشت.»