حسینیه تابناک

سوره فجر با صدای عبدالباسط عبدالصمد

سوره فجر هشتاد و نهمين سوره قرآن است، در مکه نازل شده و دارای 30 آیه است. کلمه فجر به معنی سپیده دم است. اين سوره چهلمین سوره‌ای است که در سال دوم یا سوم بعثت در مکه نازل شده‌است. سوره «فجر» بعد از سوره لیل نازل شده‌ است. این سوره اشاره‌ای به بعضی از اقوام طغیانگر پیشین مانند قوم عاد و قوم ثمود و فرعون؛ و انتقام شدید خداوند از آنان کرده‌است، تا قدرت‌های دیگر حساب خود را برسند. در بخش دیگر این سوره اشاره مختصری به امتحان و آزمایش انسان دارد. در پایان به مسئله معاد و سرنوشت مجرمان و کافران؛ و همچنین پاداش عظیم مؤمنانی که صاحب نفوس مطمئنه هستند می‌پردازد. این سوره را با قرائت عبدالباسط محمد عبدالصمد سلیم داود مشهور به عبدالباسط عبدالصمد از قاریان بزرگ قرآن اهل مصر می‌شنوید و همزمان می‌توانید روخوانی کنید.

کد خبر: ۱۰۵۲۴۷۵

تاریخ: ۳۰ خرداد ۱۴۰۰ - ۱۴:۰۰

{$sepehr_media_1357227_700_400}

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیم

وَالْفَجْرِ ﴿١﴾ وَلَیَالٍ عَشْرٍ ﴿٢﴾ وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ ﴿٣﴾ وَاللَّیْلِ إِذَا یَسْرِ ﴿٤﴾ هَلْ فِی ذَلِکَ قَسَمٌ لِذِی حِجْرٍ ﴿٥﴾ أَلَمْ تَرَ کَیْفَ فَعَلَ رَبُّکَ بِعَادٍ ﴿٦﴾ إِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِ ﴿٧﴾ الَّتِی لَمْ یُخْلَقْ مِثْلُهَا فِی الْبِلادِ ﴿٨﴾ وَثَمُودَ الَّذِینَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِ ﴿٩﴾ وَفِرْعَوْنَ ذِی الأوْتَادِ ﴿١٠﴾ الَّذِینَ طَغَوْا فِی الْبِلادِ ﴿١١﴾ فَأَکْثَرُوا فِیهَا الْفَسَادَ ﴿١٢﴾ فَصَبَّ عَلَیْهِمْ رَبُّکَ سَوْطَ عَذَابٍ ﴿١٣﴾ إِنَّ رَبَّکَ لَبِالْمِرْصَادِ ﴿١٤﴾ فَأَمَّا الإنْسَانُ إِذَا مَا ابْتَلاهُ رَبُّهُ فَأَکْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَیَقُولُ رَبِّی أَکْرَمَنِ ﴿١٥﴾ وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلاهُ فَقَدَرَ عَلَیْهِ رِزْقَهُ فَیَقُولُ رَبِّی أَهَانَنِ ﴿١٦﴾ کَلا بَل لا تُکْرِمُونَ الْیَتِیمَ ﴿١٧﴾ وَلا تَحَاضُّونَ عَلَى طَعَامِ الْمِسْکِینِ ﴿١٨﴾ وَتَأْکُلُونَ التُّرَاثَ أَکْلا لَمًّا ﴿١٩﴾ وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا ﴿٢٠﴾ کَلا إِذَا دُکَّتِ الأرْضُ دَکًّا دَکًّا ﴿٢١﴾ وَجَاءَ رَبُّکَ وَالْمَلَکُ صَفًّا صَفًّا ﴿٢٢﴾ وَجِیءَ یَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ یَوْمَئِذٍ یَتَذَکَّرُ الإنْسَانُ وَأَنَّى لَهُ الذِّکْرَى ﴿٢٣﴾ یَقُولُ یَا لَیْتَنِی قَدَّمْتُ لِحَیَاتِی ﴿٢٤﴾ فَیَوْمَئِذٍ لا یُعَذِّبُ عَذَابَهُ أَحَدٌ ﴿٢٥﴾ وَلا یُوثِقُ وَثَاقَهُ أَحَدٌ ﴿٢٦﴾ یَا أَیَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ﴿٢٧﴾ ارْجِعِی إِلَى رَبِّکِ رَاضِیَةً مَرْضِیَّةً ﴿٢٨﴾ فَادْخُلِی فِی عِبَادِی ﴿٢٩﴾ وَادْخُلِی جَنَّتِی ﴿٣٠﴾

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

به سپیده دم سوگند، (۱)

و به شبهاى دهگانه، (۲)

و به زوج و فرد، (۳)

و به شب، هنگامى كه (به سوى روشنایى روز) حركت مى‏كند سوگند (كه پروردگارت در كمین ظالمان است)! (۴)

آیا در آنچه گفته شد، سوگند مهمى براى صاحبان خرد نیست؟! (۵)

آیا ندیدى پروردگارت با قوم «عاد» چه كرد؟! (۶)

و با آن شهر «ارم‏» باعظمت، (۷)

همان شهرى كه مانندش در شهرها آفریده نشده بود! (۸)

و قوم «ثمود» كه صخره‏هاى عظیم را از (كنار) دره مى‏بریدند (و از آن خانه و كاخ مى‏ساختند)! (۹)

و فرعونى كه قدرتمند و شكنجه‏گر بود، (۱۰)

همان اقوامى كه در شهرها طغیان كردند، (۱۱)

و فساد فراوان در آنها به بار آوردند; (۱۲)

به همین سبب خداوند تازیانه عذاب را بر آنان فرو ریخت! (۱۳)

به یقین پروردگار تو در كمینگاه (ستمگران) است! (۱۴)

اما انسان هنگامى كه پروردگارش او را براى آزمایش، اكرام مى‏كند و نعمت مى‏بخشد (مغرور مى‏شود و) مى‏گوید: «پروردگارم مرا گرامى داشته است!» (۱۵)

و اما هنگامى كه براى امتحان، روزیش را بر او تنگ مى‏گیرد (مایوس مى‏شود و) مى‏گوید: س‏خ‏للّهپروردگارم مرا خوار كرده است!» (۱۶)

چنان نیست كه شما مى‏پندارید; شما یتیمان را گرامى نمى‏دارید، (۱۷)

و یكدیگر را بر اطعام مستمندان تشویق نمى‏كنید، (۱۸)

و میراث را (از راه مشروع و نامشروع) جمع كرده مى‏خورید، (۱۹)

و مال و ثروت را بسیار دوست دارید (و بخاطر آن گناهان زیادى مرتكب مى‏شوید)! (۲۰)

چنان نیست كه آنها مى‏پندارند! در آن هنگام كه زمین سخت در هم كوبیده شود، (۲۱)

و فرمان پروردگارت فرا رسد و فرشتگان صف در صف حاضر شوند، (۲۲)

و در آن روز جهنم را حاضر مى‏كنند; (آرى) در آن روز انسان متذكر مى‏شود; اما این تذكر چه سودى براى او دارد؟! (۲۳)

مى‏گوید: «اى كاش براى (این) زندگیم چیزى از پیش فرستاده بودم!» (۲۴)

در آن روز هیچ كس همانند او ( خدا) عذاب نمى‏كند، (۲۵)

و هیچ كس همچون او كسى را به بند نمى‏كشد! (۲۶)

تو اى روح آرام‏یافته! (۲۷)

به سوى پروردگارت بازگرد در حالى كه هم تو از او خشنودى و هم او از تو خشنود است، (۲۸)

پس در سلك بندگانم درآى، (۲۹)

و در بهشتم وارد شو! (۳۰)