حسینیه تابناک

سوره بلد با صدای عبدالباسط عبدالصمد

سوره بلد نودمين سوره قرآن است كه در مکه نازل شده و دارای 20 آیه است. کلمه بلد به معنی شهر است. بعد از سوره ق، در سال سوم بعثت، در مکه نازل شده‌است. اين سوره به این حقیقت که زندگی انسان در عالم دنیا همواره توام با مشکلات و رنج است اشاره می‌کند. قسمتی از مهم‌ترین نعمت‌های الهی رابر انسان می‌شمرد، و سپس به ناسپاسی او در مقابل این نعمت‌ها اشاره می‌کند. در آخرین بخش مردم را به دو گروه «اصحاب المیمنة» و «اصحاب المشئمة» تقسیم کرده، به بیان گوشه‌ای از صفات اعمال گروه اول (مؤمنان صالح) و سرنوشت آنها، و بعد کافران و مجرمان و سرنوشت آنها می‌پردازد. این سوره را با قرائت عبدالباسط محمد عبدالصمد سلیم داود مشهور به عبدالباسط عبدالصمد از قاریان بزرگ قرآن اهل مصر می‌شنوید و همزمان می‌توانید روخوانی کنید.

کد خبر: ۱۰۵۲۴۶۸

تاریخ: ۲۹ خرداد ۱۴۰۰ - ۱۲:۰۰

{$sepehr_media_1357221_700_400}

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیم

لا أُقْسِمُ بِهَذَا الْبَلَدِ ﴿١﴾ وَأَنْتَ حِلٌّ بِهَذَا الْبَلَدِ ﴿٢﴾ وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ ﴿٣﴾ لَقَدْ خَلَقْنَا الإنْسَانَ فِی کَبَدٍ ﴿٤﴾ أَیَحْسَبُ أَنْ لَنْ یَقْدِرَ عَلَیْهِ أَحَدٌ ﴿٥﴾ یَقُولُ أَهْلَکْتُ مَالا لُبَدًا ﴿٦﴾ أَیَحْسَبُ أَنْ لَمْ یَرَهُ أَحَدٌ ﴿٧﴾ أَلَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَیْنَیْنِ ﴿٨﴾ وَلِسَانًا وَشَفَتَیْنِ ﴿٩﴾ وَهَدَیْنَاهُ النَّجْدَیْنِ ﴿١٠﴾ فَلا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ ﴿١١﴾ وَمَا أَدْرَاکَ مَا الْعَقَبَةُ ﴿١٢﴾ فَکُّ رَقَبَةٍ ﴿١٣﴾ أَوْ إِطْعَامٌ فِی یَوْمٍ ذِی مَسْغَبَةٍ ﴿١٤﴾ یَتِیمًا ذَا مَقْرَبَةٍ ﴿١٥﴾ أَوْ مِسْکِینًا ذَا مَتْرَبَةٍ ﴿١٦﴾ ثُمَّ کَانَ مِنَ الَّذِینَ آمَنُوا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِ ﴿١٧﴾ أُولَئِکَ أَصْحَابُ الْمَیْمَنَةِ ﴿١٨﴾ وَالَّذِینَ کَفَرُوا بِآیَاتِنَا هُمْ أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ ﴿١٩﴾ عَلَیْهِمْ نَارٌ مُؤْصَدَةٌ ﴿٢٠﴾

به نام خداوند بخشنده بخشایشگر

قسم به این شهر مقدس ( مكه)، (۱)

شهرى كه تو در آن ساكنى، (۲)

و قسم به پدر و فرزندش ( ابراهیم خلیل و فرزندش اسماعیل ذبیح)، (۳)

كه ما انسان را در رنج آفریدیم (و زندگى او پر از رنجهاست)! (۴)

آیا او گمان مى‏كند كه هیچ كس نمى‏تواند بر او دست یابد؟! (۵)

مى‏گوید: «مال زیادى را (در كارهاى خیر) نابود كرده‏ام!» (۶)

آیا (انسان) گمان مى‏كند هیچ كس او را ندیده (كه عمل خیرى انجام نداده) است؟! (۷)

آیا براى او دو چشم قرار ندادیم، (۸)

و یك زبان و دو لب؟! (۹)

و او را به راه خیر و شر هدایت كردیم! (۱۰)

ولى او از آن گردنه مهم نگذشت! (۱۱)

و تو نمى‏دانى آن گردنه چیست! (۱۲)

آزادكردن برده‏اى، (۱۳)

یا غذا دادن در روز گرسنگى... (۱۴)

یتیمى از خویشاوندان، (۱۵)

یا مستمندى خاك‏نشین را، (۱۶)

سپس از كسانى باشد كه ایمان آورده و یكدیگر را به شكیبایى و رحمت توصیه مى‏كنند! (۱۷)

آنها «اصحاب الیمین‏»اند (كه نامه اعمالشان را به دست راستشان مى‏دهند)! (۱۸)

و كسانى كه آیات ما را انكار كرده‏اند افرادى شومند (كه نامه اعمالشان به دست چپشان داده مى‏شود). (۱۹)

بر آنها آتشى است فروبسته (كه راه فرارى از آن نیست)! (۲۰)